Time Requiem - The Inner Circle of Reality

Review

Time Requiem - The Inner Circle of Reality

Jaar van release: 2004
Label: Regain Records

Twee jaar geleden wist deze progressieve power metalband mij volledig te verrassen met het geweldige debuutalbum Time Requiem. Gezien de capaciteiten van toetsenist Richard Andersson (die samen met Jordan Rudess van Dream Theater en Janne Warman van Children of Bodom de heilige drie-eenheid op de keyboard vormt) waren de verwachtingen voor dit album dan ook erg hoog. Gezien het geweldige solo-album A Space Odyssey, waarop Andersson wederom zijn talenten nog eens uitgebreid tentoonspreidde, was ik dan ook heel erg benieuwd geworden naar The Inner Circle of Reality.

Wellicht waren mijn verwachtingen dan ook té hoog, want in eerste instantie kwam dit album als een koude douche aan. De band leek de hoge kwaliteit van het debuut niet te kunnen evenaren en met The Inner Circle of Reality gewoon een goed album af te leveren. Alleen 'goed' is echter mijns inziens bij deze band niet genoeg, omdat het duidelijk is dat de heren veel beter kunnen.

Enige luisterbeurten later kan ik echter wat objectiever zijn over dit album en het moge duidelijk zijn dat ook The Inner Circle of Reality een hoop sterke kanten heeft. Opener Reflections ligt nog het meest in het verlengde van het vorige album en staat bol van het agressieve, vingervlugge keyboardwerk. Samen met Attar of Roses en Bach Prelude is hier het meeste van het debuut terug te vinden. Op de overige nummers gooit Time Requiem het over een andere boeg: het titelnummer is een vernuftig in elkaar zittend progressief werkstukje en bij Dreams of Tomorrow, Definition of Insanity, Quest of a Million Souls en Hidden Memories staat het nummer zelf veel meer centraal. Deze nummers zijn voor Time Requiem-begrippen vrij sober aangekleed, maar weten te overtuigen door de uitstekend gestructureerde riffs en refreinen.

Jammer genoeg heeft Time Requiem deze keer niet meer gekozen voor een zinderend instrumentaal nummer, zoals Brutal Mentor op het debuut. Desondanks heeft ook dit tweede album (het vrij overbodige live-album Unleashed in Japan buiten beschouwing gelaten) zeker genoeg te bieden, vooral voor fans van bands als Symphony X, Dream Theater en Dragonforce. Al met al een gevarieerder en wellicht volwassener album, maar desondanks prefereer ik het zinderende debuut.

Tracklist:
1. Reflections
2. The inner circle of reality
3. Dreams of tomorrow
4. Attar of roses
5. Definiton of insanity
6. Quest of a million souls
7. Hidden memories
8. Bach prelude variations (J.S. Bach)

Score: 85 / 100

Reviewer: Rik
Toegevoegd: 30 juni 2004

Meer Time Requiem:

[ Terug naar de Albumreviews ]

Time Requiem - The Inner Circle of Reality
Reactie van da -Z- op 01-07-2004 om 12:03u
Score: 9 / 100

Ik sta ervan te kijken dat je het debuut prefereert boven deze cd. Deze cd is imo veel spannender en beter uitgewerkt dan de eerste. Kijk bijvoorbeeld naar het eerste nummer van het debuut, 14 minuten durend en enorm saai (rest van de plaat is wel zwaar goed). Dat is toch wel even bijna een kwart van de hele cd die er niet toe doet. Op deze cd staat geen enkele vuller en vind ik ze behoorlijk experimenteel bezig, met name nummer 5 met het enorm groovende meshuggah-achtig begin. En de refreinen zijn enorm sterk :)

Time Requiem - The Inner Circle of Reality
Reactie van Draconian op 01-07-2004 om 14:07u

Een kwestie van smaak denk ik. Uiteraard staan er op dit album heel goed uitgewerkte nummers (anders was de beoordeling ook niet zo hoog), maar op het debuut kwamen de capaciteiten van Richard Andersson véél beter tot hun recht. Dat mis ik een beetje op The Inner Circle of Reality, maar verder is deze opvolger erg goed natuurlijk.