Het openingsnummer heet, hoe kan het ook anders, Time Requiem en is een bijna 10 minuten lang durende epic powermetal song. Het nummer is keigoed, maar er zit niet echt een verhaal in. Wel is het zo dat de hele band goed aan bod komt, het valt meteen op dat de zanger een lagere stem heeft dan bijvoorbeeld de zanger van Rhapsody, en dat die stem bij vlagen wel iets wegheeft van At Vance.
Ook merken we dat de band nogal keyboard gericht is, wat natuurlijk niet gek is als we bedenken dat oprichter en componist Richard de toetsen bespeeld.
Nummer twee, Watching The Tower, begint met een lange, rustige intro met een zang me herinnerd aan de enige musical die ik ooit gezien heb (geniaal dus), waarna het nummer op een wel erg Rhapsody-achtige manier losbarst.
Gelukkig wordt dit verderop in het nummer rechtgetrokken, en krijgen we te maken met de eigen sound van de band, waarvoor vooral de zanger verantwoordelijk is.
Milagros Charm is de naam van het volgende nummer, en bij het instrumentale begin hiervan schiet, alweer, meteen de naam At Vance door m'n hoofd. Dat zal zo blijven, want dit nummer lijkt rechtstreeks gecoverd van deze band. Aangezien At Vance een prima band is, is er helemaal niks mis mee.
Het vierde nummer van de cd heet The Aphorism en hierin is de hoofdrol weggelegd voor een fluitachtig snaarinstrument (tja, wie het weet mag het zeggen) en een erg oosters aandoende zang. Geen heel bijzonder nummer, alleen de eerste helft vind ik wel grappig.
Daarna volgt het instrumentale hoogtepunt van de cd, genaamd Brutal Mentor. Bijna 6 minuten lang kippenvel, bezorgd door razendsnelle keyboards, afgewisseld met rustigere stukken met een achtergrondkoor.
Ik geloof dat dit een cover is van een klassiek nummer alla Vivalde of Chopin, hoe dat ook, dit nummer alleen is al genoeg op de cd te kopen.
Met Visions Of New Dawn duiken we de tweede helft van de cd in, het nummer ligt redelijk in de lijn van de rest van het album, overheersende keyboards, iets wat we nu wel Typische Time Requiem Zang kunnen kunnen, kortom geen nummer wat uitblinkt op dit album, maar toch een bovengemiddelde prog/power song.
Het op-twee-na-laatste nummer heet Grand Opus, en ook hier weer een typische mix van At Vance en Rhapsody. Persoonlijk vind ik dit een van de beste nummer, vooral de zang trekt me aan. Een beetje progressieve muziek afgewisseld met leuke folk-achtige stukjes.
Nummer 8, genaamd Interplay Of Matters, is een van de zwaardere nummers van de cd, het enige nummer waar de basgitaar echt goed naar voren komt. Het is het tweede instrumentale nummer van de cd, alleen duurt deze slechts twee minuten. Spannend, maar zonder echte climax.
Met Above And Beyond alweer het laatste nummer van deze prima cd, het betreft weer een standaard Time Requiem song, waar alleen de zang een klein beetje verandering in brengt.
Al met al zet Time Requiem hier een uitstekend debuut neer, meteen een vrij eigen sound, alleen moeten de heren oppassen dat ze niet teveel op gevestigde powerbands gaan lijken (ik hoef geen namen meer te noemen denk ik).
Voor de powerliefhebbers onder jullie is het zeker aan te raden dit werkje te kopen, en anders zullen jullie in de toekomst vast nog wel wat van deze band horen.
Tracklist:
1. Time Requiem
2. Watching The Tower Of Skies
3. Milagros Charm
4. The Aphorism
5. Brutal Mentor
6. Visions Of New Dawn
7. Grand Opus
8. Interplay Of Matters
9. Above And Beyond
