Enqute

Wat vond jij de gaafste show van de voorbije Graspop Metal Meeting?

Alestorm
Alice Cooper
Deftones
Devin Townsend
Five Finger Death Punch
Flotsam And Jetsam
Heaven Shall Burn
Heilung
Iron Maiden
Jinjer
Judas Priest
Korn
Mastodon
Megadeth
Mercyful Fate
Offspring
Opeth
Powerwolf
Sabaton
Saxon
Scorpions
Steel Panther
Vltimas
Volbeat
een andere show op Graspop 2022, namelijk:

[ Uitslag | Enqutes ]

    1 juli:
  • Doodswens, Morvigor en Zwaan
  • Savatar
  • Tremonti
  • 2 juli:
  • Cro-Mags en Bloodsucker
  • Incantation
  • Metalfest No Sleep
  • X Raiders
  • 3 juli:
  • Agnostic Front
  • 4 juli:
  • Rammstein
Kalender
Vandaag jarig:
  • Balsac: The Jaws of Death (Gwar) - 54
  • Charlie Clouser (Nine Inch Nails) - 59
  • Desderoth (Hellsaw) - 38
  • Fabio Gremo (Daedalus) - 46
  • Jon Ndtveidt (Dissection)† - 47
  • Kjetil-Vidar "Frost" Haraldstad (Satyricon) - 49
  • Kurdt Vanderhoof (Metal Church) - 61
  • Matthias "Metalmachine" Liebetruth (Running Wild) - 52
  • Vincent Poliquin (Icewind) - 39
  • Zoltn Marthy (Ossian) - 55
Review

Meshuggah - Immutable
Jaar van release: 2022
Label: Atomic Fire Records

 -

Ga d'r maar aan staan. De nieuwe van Meshuggah even in een paar dagen doorgronden. Alsof het niets is. Ik kreeg de plaat gisteren pas binnen en of ik dan even voor de release, morgen, een reviewtje wil schrijven. Niet te doen, natuurlijk. Niet om een volledig beeld te scheppen in ieder geval. Maar wel om een aantal eerste indrukken op papier te zetten. Dus ik waag me er toch maar aan.

Bij een korte blik op de tracklist valt een aantal dingen op. Het bijna tien minuten durende They Move Below wordt omringd door nummers die het na een minuutje of vijf toch wel voor gezien houden - zo mogelijk eerder. Dit is dan ook het langste nummer uit de discografie van deze Zweedse formatie, en nog volledig instrumentaal ook! I, Catch Thirty-Three, Aztec Two-step en Elastic tel ik dan natuurlijk niet mee, maar dat zult u begrijpen. In totaal komen we dan uit op zo'n 79 minuten ritme-gebaseerde, progressieve metal. De liveplaat The Ophidian Trek (2014) niet meegeteld, is ook dt een Meshuggah-record. U staat dus wat te wachten!

De heren trappen af met Broken Cog. Dit is de vierde single van Immutable en zal op de releasedag van de plaat verschijnen. En BAM! Met een monsterlijk bruut geproduceerde sound zet drummer Thomas Haake ons gelijk aan het tellen. Een 11/8e maat, de toon is gezet. Ingetogen en beheerst, maar met een sinistere onderlaag van ingehouden woede, wordt hij langzaamaan vergezeld door zanger Jens Kidman, die het geheel met bezwerend, semi-clean spoken word nog eens een tikje onheilspellender maakt. Het buigt... Het rommelt... Het barst! Een eruptie! U heeft een paar tellen om bij te komen, want...

... Met de 25 februari verschenen eerste single, The Abysmal Eye klappen we er vol op. Dankzij de voor Haake zo typerende backbeat op de bekkens blijft het ritme volgbaar en zo lijkt het wel een simpele 8/8. Meshuggah zou Meshuggah niet zijn als dat niet slechts schijn zou zijn. En zo is het! What the fuck gebeurt daar allemaal, man?! En zo kennen we ze weer. Als gitarist Fredrik Thordendal daar dan ook nog even een signature solo tegenaan smijt, zijn de welbekende rapen gaar.

Om een track by track-review te voorkomen en daarmee al het gras voor uw voeten weg te maaien, skip ik voor het gemak even naar het eerder genoemde They Move Below. De cleane gitaar en bas in het intro doen herinneren aan Acrid Placidity van Meshuggah's tweede album, Destroy Erase Improve (1995), maar we hebben bijna tien minuten te vullen, dus daar zal nog wel wat achteraan komen, toch? Jazeker. We zijn nog geen tweenhalve minuut onderweg of Meshuggah toont zich heer en meester in trage, complexe bruutheid. Overigens zonder te verzanden in hypnotiserend doom-geneuzel. Nee, zo zitten de heren niet in elkaar. Precies zoals we gewend zijn bewegen de gepatenteerde gitaarriffs weer moeiteloos om, op, over en dwars door de door Haake geponeerde drumpatronen. Een en ander wordt, zoals te doen gebruikelijk, plots afgekapt. Of nouja, plots. Er zit ongetwijfeld een patroon in, maar dat ligt niet aan de oppervlakte. Meshuggah-riffs zijn je reinste brainfuck. Of anders gezegd: net als u het snapt, snapt u het niet meer.

Dus Meshuggah heeft met Immutable weer een bedriegelijk complexe plaat op de markt gebracht en dat is precies wat we van de heren verwachten. Het antwoord op de vraag hoe deze plaat zich overeind houdt in het geheel der dingen, moet ik u helaas verschuldigd blijven. Hoewel dat sowieso een nogal aan smaak onderhevig vraagstuk is, is 24 uur simpelweg te weinig om een en ander te doorgronden. Wat zeker is, is dat deze negende telg in de inmiddels 34-jarige carrire van deze aimabele 'rechttoe rechtaan vierkwarts-headbangmuziek'-haters weer genoeg voedsel voor ritmefanaten en maatfreaks biedt. De welbekende hypermeters vliegen u om de oren en tellen was nog nooit zo uitdagend. Dus pak uw abacus, grijp uw telraam, zoek die oude Casio erbij, en tel uit uw winst.

Tracklist:
1. Broken Cog
2. The Abysmal Eye
3. Light The Shortening Fuse
4. Phantoms
5. Ligature Marks
6. God He Sees In Mirrors
7. They Move Below
8. Kaleidoscope
9. Black Cathedral
10. I Am That Thirst
11. The Faultless
12. Armies Of The Preposterous
13. Past Tense

Score: 80 / 100

Reviewer: Wouter
Toegevoegd: 31 maart 2022

Meer Meshuggah:

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn 2001-2022 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.