Pitfest
Enquête

Wie is jouw favoriete toetsenist ooit?

Alex Staropoli
Christian 'Flake' Lorenz
Derek Sherinian
Don Airey
Falk Maria Schlegel
Henrik Klingenberg
Janne Wirman
Jens Johansson
Jon Lord
Jon Oliva
Joost van den Broek
Jordan Rudess
Josh Silver
Keith Emerson
Ken Hensley
Kevin Moore
Mambo Kurt
Martijn Westerholt
Michael Pinnella
Øyvind 'Mustis' Mustaparta
Richard Barbieri
Rick Wakeman
Steinar 'Sverd' Johnsen
Tuomas Holopainen
een andere toetsenist, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

    24 april:
  • Dragged Under
  • Finntroll, Metsatöll en Suotana
  • Ohrima en Espirit d'Escalier
  • 25 april:
  • Finntroll, Metsatöll en Suotana
  • 26 april:
  • Bodyfarm, Insurrection en Inherited
  • Dogma, Curselifter en State Power
  • Old Man's Riot en Thorndale
  • 27 april:
  • Edenbridge, Deep Sun, Devilsbridge en Epinikion
  • Headless Hunter, Deadspeak, Ancestral Sin, Deafened to Death en Grofvuil
  • Temple Fang
  • Warkings, Hammer King en Victoriu
  • Willemsfest
  • 28 april:
  • Blasphemy, Wrok en Kerberos
  • FemME IX - Female Metal Event
  • Warkings, Hammer King en Victorius
  • 29 april:
  • Coroners, Gravery en Born Infected
  • Hate en Keep Of Kalessin
  • 30 april:
  • Coroners, Gravery en Malignity
  • Kill The Lights
    24 mei:
  • Another Now
  • Austrian Death Machine, Distant en Ghost Iris
  • Caligula's Horse
  • Graveland festival
  • Habitants
  • Vanaheim, Xaon en End Of The Dream
Kalender
Vandaag jarig:
  • Arnis (Infected) - 39
  • Billy Gould (Faith No More) - 61
  • Eric Wagner (Trouble)† - 65
  • Glenn Cornick (Jethro Tull) - 77
  • Shannon Larkin (Godsmack) - 57
  • Thorfried (Negator) - 48
  • Wolfgang Rothbauer (Thirdmoon) - 46
Review

Dark Funeral - We Are The Apocalypse
Jaar van release: 2022
Label: Century Media Records

 -

Hoewel Dark Funeral de laatste vijftien jaar nou niet bepaald productief geweest is, kan de formatie rond gitarist Lord Ahriman nog altijd rekenen op een flinke aanhang. We Are The Apocalypse is pas de zevende release in bijna dertig jaar, het tweede album met de vocalen van frontman Heljarmadr en opnieuw met de nodige wisselingen in de bezetting. Dark Funeral behoort tot de lichtere blackmetalbands, ondanks de satanische teksten en donkere sfeer. Ze houden zich niet strikt aan het klassieke geluid, dat zowel geliefd als verafschuwd wordt, al blijft de zwartgeblakerde basisstructuur altijd intact.

Originaliteit heeft nooit bovenaan de to-do list van Dark Funeral gestaan. Zelfs het fraaie artwork van Marcelo Vasco (designer bij PR2 Design en gitarist bij The Troops Of Doom) lijkt op dat van de voorganger en het debuut The Secrets Of The Black Arts (1996). We Are The Apocalypse bevat vooral meer diversiteit in de composities naast het sinistere, ietwat chaotische en melodieuze karakter dat we kennen van de heren. De poorten naar de hel staan opnieuw wijd open en er hangt een duistere sfeer die past bij de teksten over verwoesting en somberheid. Zo nu en dan wordt het gaspedaal minder diep ingetrapt en ook dat komt het album als geheel ten goede. Daarnaast is de sound beter dan voorheen. Producer Daniel Bergstrand (Meshuggah, Dimmu Borgir, Behemoth) werkte ook mee aan Where Shadows Forever Reign (2016), maar de mastering is ditmaal in handen van Paul Logus (Anthrax, Kataklysm).

Het stemgeluid van Heljarmadr is een aanwinst voor Dark Funeral. Luister bijvoorbeeld naar Nosferatu of When Our Vengeance Is Done. Zijn vocalen dragen bij aan het gematigde karakter ten opzichte van stijlgenoten. Toegankelijker vooral, zeker door zo nu en dan gesproken passages te gebruiken. Tegelijkertijd mogen we niet vergeten dat Dark Funeral de reputatie heeft een erg snelle band te zijn. Laat je dus nooit overrompelen door een doelgerichte aanval als er snel wordt geschakeld naar een veel hoger tempo. De extra aandacht voor meer diversiteit komt goed uit de verf in Let The Devil In, de zwartgeblakerde ballade When I’m Gone, het Satyricon-achtige Beyond The Grave en in Leviathan, zonder twijfel de sterkste track.

Maar er is iets wat mij helemaal niet bevalt aan deze plaat. Het klepperende geluid, dat klinkt als drummer Jalomaah de blastbeats met snel geknuppel inzet, gaat echt ten koste van het luisterplezier. Het doet denken aan het zwartgeblakerde debuut Hell Is Here (1998) van The Crown. Ik ben geen drummer, maar heb het vermoeden dat er een specifieke double strokes techniek gebruikt wordt om dit geluid te produceren. En niemand die erover klaagt. Sterker nog, de plaat ontvangt lovende kritiek en het slagwerk wordt zelfs geprezen. Al zou het een smaakkwestie zijn, heeft werkelijk niemand moeite met dit overheersende geluid? Blijkbaar niet.

Tracklist:
1. Nightfall
2. Let The Devil In
3. When Our Vengeance Is Done
4. Nosferatu
5. When I’m Gone
6. Beyond The Grave
7. A Beast To Praise
8. Leviathan
9. We Are The Apocalypse

Score: 78 / 100

Reviewer: Marc
Toegevoegd: 30 maart 2022

Meer Dark Funeral:

Kerry King in Muziekcentrum Enschede

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2024 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.