EnquÍte

Er komt een vervolg op de mockumentaire This Is Spinal Tap (1984). Wat is jouw favoriete scŤne of grap uit de originele film?

band rolt tussenraam omhoog om limousinechauffeur niet te horen
douanecontrole op het vliegveld
exploderende drummer(s)
grote cocon met Derek erin weigert tijdens concert te openen
Jeanine, David's vriendin, wordt de nieuwe bandmanager
Lick My Love Pump songtitel
miniatuursandwiches en andere backstageklachten
na vertrek Nigel gaat Spinal Tap free-form jazz spelen
Nigel verbiedt Marty om zelfs maar naar zijn gitaar te wijzen
optreden op militaire vliegbasis
poppenshow staat boven Spinal Tap op billboard
Shit Sandwich en andere albumrecensies
signeersessie in platenzaak
Spinal Tap maakt glorieuze comeback (in Japan)
Spinal Tap verdwaalt in gangenstelsel richting het podium
Stonehenge-monument maakt zijn livedebuut
uitvoering van Big Bottom
uitvoering van Gimme Some Money
uitvoering van Heavy Duty
uitvoering van Hell Hole
uitvoering van (Listen To The) Flower People
uitvoering van Tonight I'm Gonna Rock You Tonight
versterker die naar elf gaat
zwarte albumhoes van Smell The Glove
een andere scŤne of grap, namelijk:

[ Uitslag | EnquÍtes ]

    20 mei:
  • Anneke van Giersbergen
  • Hangman's Chair, An Evening With Knives en Lifelong
  • King 810, Afterlife, Yavid, Born A New en 3 Eyed Kids
  • Oranssi Pazuzu, Deafkids en Sturle Dagsland
  • 21 mei:
  • Anneke van Giersbergen
  • Manticora
  • 22 mei:
  • Anneke van Giersbergen
  • Electric Callboy, Blind Channel en One Morning Left
  • King Satan en Splinterbomb
  • Stake en Cloudsurfers
  • 23 mei:
  • Meshuggah
  • Wolfmother
  • 24 mei:
  • Midnight en Night Demon
  • Russian Circles
  • 25 mei:
  • Korn, Fever 333 en 3 Eyed Kids
  • The Night Flight Orchestra
  • 26 mei:
  • Anneke van Giersbergen
  • Mayhem en Mortiis
    20 juni:
  • Five Finger Death Punch en Megadeth
  • Social Distortion
  • Spiritbox, InVisions en Tigress
Kalender
Vandaag jarig:
  • Allan Johnson (Exciter) - 63
  • Cristiano Migliore (Lacuna Coil) - 51
  • Daniel Sundbom (Persuader) - 44
  • Luca D'Angelo (Daedalus) - 45
  • Martin Lopez (Opeth) - 44
  • Mikael Stanne (Dark Tranquillity) - 48

Vandaag overleden:
  • Twan Fleuren (Legion Of The Damned) - 2011
Review

Battle Beast - Circus Of Doom
Jaar van release: 2022
Label: Nuclear Blast Records

 -

Het Finse sextet Battle Beast is met Circus Of Doom toe aan de zesde langspeler. De band begon ooit met stevige, aanlokkelijke heavymetalsongs met een traditionele inborst, maar is door de jaren heen een meer symfonische richting ingeslagen. Beide periodes hebben prachtige nummers voortgebracht die elkaar prima aanvullen. Het algehele geluid heeft altijd al sterk op ruigere popmuziek geleund. Dat is op Circus Of Doom niet anders.

Het levert rijkelijk versierde tracks op vol bekend klinkende structuren met melodieŽn die snel pakken. Vooral dat laatste is indrukwekkend, want de groep komt elk album weer op de proppen met beklijvende songs. Het epische titelnummer vormt daar geen uitzondering op. Met invloeden van onder meer Nightwish, zoals orkestrale elementen, koorzang en een melancholische melodie (met daarin een hoofdrol voor het keyboard- en keytarspel van Janne BjŲrkroth), overtuigt het zestal moeiteloos. Datzelfde geldt voor het Sabaton-achtige Wings Of Light en het bombastische Master Of Illusion, dat dankzij de tweede stem doet denken aan oudere Battle Beast-tracks.

Diverse instrumentale elementen springen in het oog, bijvoorbeeld tijdens kortstondige gitaar- en keyboardsolo's. Hier en daar zijn er strijkerspartijen om het geheel aan elkaar te binden en om songs een emotionelere lading te geven. Dat werkt bijzonder goed in het grootse Eye Of The Storm, waarin instrumentatie en zang elkaar perfect aanvullen. Zangeres Noora Louhimo heeft een heerlijke rauwe rand in haar stem en gaat gedurende deze track steeds wilder zingen, wat perfect past bij het ruige karakter van de track. De zangeres, die wel wat weg heeft van Bonnie Tyler, lijkt elk album beter te presteren.

Het is echter ook deze track die de pijnpunten van dit album, en misschien ook wel het huidige Battle Beast, blootlegt. Terwijl Eye Of The Storm in met name de coupletten en bruggen steeds wilder en ruiger wordt, gaan de scherpe randjes er tijdens het refrein weer af. De song ontwikkelt zich, maar het refrein blijft eender en lijkt op knip-en-plakwerk. Na verloop van tijd gaat dat storen of doet het verlangen naar een rauwer geluid dat meer past bij de sterke, dramatische melodieŽn waar het album bol van staat. Het geheel klinkt gelikt en buitengewoon uitgebalanceerd met effecten op precies de juiste plaatsen, solo's waar deze moeten, maar langzamerhand bekruipt het gevoel dat er iets mist. Iets van de gitaaragressie van vroeger bijvoorbeeld, want op de solo's na, bestaat het meeste gitaarwerk uit niet meer dan simpele, begeleidende riffs en volgt de instrumentatie te vaak de melodie van de zanglijnen.

De prima productie ten spijt, klinken sommige effecten en keyboardpartijen zelfs wat plastic en goedkoop. Dit zijn bijvoorbeeld de vreselijke, doch welgeplaatste bellen tijdens The Road To Avalon. Het is soms als opgepompte versies van de muziek van Bonnie Tyler of Alphaville. De variatie aan effecten, diverse instrumentale details en rijkelijke instrumentatie kunnen niet verbloemen dat de aangename en bijzonder pakkende songs soms niet zo heel veel om het lijf hebben. Zeker wanneer er her en der wat wringende en gezochte overgangen en eindes hun intrede doen (Where Angels Fear To Fly, The Road To Avalon).

Dat laatste klinkt vrij negatief, maar na zes platen weet je wat je van Battle Beast en soortgelijke acts als Sabaton, Beast In Black en Powerwolf kunt verwachten. Het is ietwat voorspelbare, eenvoudig te verteren muziek die prima pakt en leunt op buitengewoon fijne melodieŽn. Het grootste euvel van Circus Of Doom is dat er soms gegrepen wordt naar goedkope oplossingen, terwijl je even daarvoor fantastische songs voorgeschoteld hebt gekregen. Daarnaast mag het allemaal wel een tandje ruiger. Dat de band dat laatste prima kan combineren met het moderne geluid bewijzen onder andere Master Of Illusion en Armageddon. Uiteindelijk is Circus Of Doom een aangename plaat die veel luisteraars een plezier zal doen, maar ook een album waarop het zestal op veilig speelt.

Tracklist:
1. Circus Of Doom
2. Wings Of Light
3. Master Of Illusion
4. Where Angels Fear To Fly
5. Eye Of The Storm
6. Russian Roulette
7. Freedom
8. The Road To Avalon
9. Armageddon
10. Place That We Call Home

Score: 76 / 100

Reviewer: Walter
Toegevoegd: 21 januari 2022

Meer Battle Beast:

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2022 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.