Batushka Epica & Amaranthe - The Arcade Dimensions Tour
Enquête

Wat is jouw favoriete (reguliere) studio-album van Paradise Lost?

Lost Paradise [1990]
Gothic [1991]
Shades Of God [1992]
Icon [1993]
Draconian Times [1995]
One Second [1997]
Host [1999]
Believe In Nothing [2001]
Symbol Of Life [2002]
Paradise Lost [2005]
In Requiem [2007]
Faith Divides Us, Death Unites Us [2009]
Tragic Idol [2012]
The Plague Within [2015]
Medusa [2017]
Obsidian [2020]
Ascension [2025]

[ Uitslag | Enquêtes ]

    28 januari:
  • Onslaught
  • Paleface Swiss
  • 29 januari:
  • Artificial en 3 Eyed Kids
  • 30 januari:
  • Dead Head en Burning
  • Guano Apes
  • 31 januari:
  • Ensiferum, Freedom Call en Dragony
  • Hemelbestormer en Gavran
  • Objector
  • Prikkeldraad
    Met Pigteeth, Necrology en Grit
  • Teneum, XIII Thorns en Pandaemonic Descent
  • 1 februari:
  • Helleruin, Infinity en Messor Falce
Kalender
Vandaag jarig:
  • Andy Faulkner (Siam) - 60
  • Arve Heimdal (Conception) - 55
  • Dan Spitz (Anthrax) - 63
  • DJ Muggs (Cypress Hill) - 58
  • Donald Tardy (Obituary) - 56
  • Ilya "Alan" Piyaev (Psilocybe Larvae) - 54
  • Matt Devries (Chimaira) - 49
  • Rudy Trouvé (Dead Man Ray) - 59

Vandaag overleden:
  • Geoff Nicholls (Black Sabbath) - 2017
Review

Tomahawk - Tonic Immobility
Jaar van release: 2021
Label: Ipecac recordings

Tomahawk - Tonic Immobility

Na vorig jaar Mr. Bungle nieuw leven te hebben ingeblazen, heeft Mike Patton ook Tomahawk weer afgestoft. In 2013 hebben we met Oddfellows voor het laatst iets gehoord van deze noise-/alternatieve rockgroep. Patton mag dan het bekendste lid zijn, Tomahawk is vooral de band van gitarist/songwriter Duane Denison (The Jesus Lizard). Op Tonic Immobility zorgt hij dan ook voor een heel herkenbare Tomahawk-sound.

Er is nauwelijks een goede omschrijving te geven van het geluid van Tomahawk behalve dan dat de onconventionele songs op het randje van noise en alternatieve rock balanceren. Denison zet de lijnen uit met zijn ritmische gitaarspel dat uit duizenden te herkennen is. Ook de sound van de ritmesectie bestaande uit John Stanier (Helmet) en Trevor Dunn (Mr. Bungle, Melvins, Fantômas) zorgen op de nieuwe plaat weer voor een heel herkenbaar Tomahawk. En dan Mike Patton. Hij schreeuwt, krijst, hijgt, gilt en kreunt als vanouds.

Ondanks het onmiskenbare Tomahawk-geluid, is Tonic Immobility geen sterke plaat. Hoewel Mike Patton weer flink tekeergaat, is hij regelmatig de zwakste schakel. Aan zijn stemgeluid is te horen dat hij wat ouder is geworden. Dat mag natuurlijk, maar de gekte die hij laat horen, komt vaak te geforceerd over en ook de songteksten behoren zeker niet tot zijn sterkste. Op songwriting-gebied schiet dit album ook tekort. Met SHHH, Valentine Shine, Predators And Scavengers en Recoil zijn er zeker wel wat hoogtepunten te vinden. Daar staat een aantal erg zwakke nummers tegenover, met het inspiratieloos overkomende Dog Eat Dog als dieptepunt. Songs die klinken als Tomahawk, maar qua kwaliteit en beleving echt tekortschieten.

Tonic Immobility biedt hier en daar wat lichtpuntjes, maar over de gehele linie is dit geen memorabele plaat. Het contrast met het zelfgetitelde debuut en Mit Gas (2003) is groot. Ondanks dat het hier en daar een feest der herkenning is, lijkt de angel eruit bij Tomahawk. Jammer.

Tracklist:
1. SHHH!
2. Valentine Shine
3. Predators And Scavengers
4. Doomsday Fatigue
5. Business Casual
6. Tattoo Zero
7. Fatback
8. Howlie
9. Eureka
10. Sidewinder
11. Recoil
12. Dog Eat Dog

Score: 65 / 100

Reviewer: Hugo
Toegevoegd: 24 april 2021

Bibelot, Dordrecht Into The Grave 2026

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2026 Metalfan.nl en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.