Onze landgenoten van Our Oceans hebben er eventjes over gedaan om met een nieuwe plaat op de proppen te komen, maar van de week plofte de tweede full-length dan toch eindelijk op mijn virtuele deurmat. 'Eventjes' is overigens nog zacht uitgedrukt. Het zelfgetitelde debuut stamt namelijk alweer uit 2015. Het optreden op Complexity Fest begin dit jaar en de eraan voorafgaande try-outs waren dan ook een teaser van jewelste. Bovendien kregen we met de in september dit jaar verschenen single Unravel nog een extra voorproefje van de nieuwe release. De anticipatie werd alleen maar groter. We moesten dus meerdere 'eventjes' wachten. Maar daar is 'ie dan: While Time Disappers. Een nieuwe full-length met negen nieuwe knallers van tracks die bij elkaar opgeteld de vijftigminutengrens net niet aantikken. Bent u er klaar voor?

Dan is er nog steeds een beetje geduld nodig, want alsof we niet genoeg gewacht hadden, trapt de band af met de single die we al kennen. Unravel dus. De bijna vijf minuten tellende opener klinkt geïnspireerd en vol zelfvertrouwen. Het is gedurfder maar ook ervarener dan het debuut. Het trio heeft de afgelopen jaren duidelijk niet stil gezeten, maar veel geleerd en dat brengen de mannen nu in de praktijk. Er wordt gespeeld met de semantiek van diverse genres, terwijl de grammatica feilloos aansluit bij het debuut. Maar dit wist u allemaal al. Bovendien is dit nagenoeg wat men mag verwachten van een groep topmuzikanten die zichzelf wil uitdagen. 'Nagenoeg', inderdaad, want daarnaast gebeurt er van alles buiten de scope van de vorige plaat.

Kijk, dat zanger/gitarist Tymon Kruidenier destijds nog wat zoekende was, is een open deur. Tot dan toe verkeerde hij als gitarist vooral in het donkere hoekje van het podium, en speelde in functie van de band. Met Our Oceans staat hij ineens in de spotlights. Dan moet je nog maar even zien wat men daarvan vindt. De reacties waren echter stuk voor stuk lovend. Dat is allemaal leuk en aardig, maar dan is de druk bij een tweede plaat alleen maar hoger. Daar moet je maar mee om kunnen gaan. Dat hij nu als singer/songwriter de verantwoordelijkheid volledig op zich neemt om de plaat te dragen, om u als luisteraar te dragen ... dat is lef. Dat is kunde. Dat is vakmanschap.

Maar het is niet alleen de overtuigingskracht waarmee zijn voordrachten de huiskamer vullen. Tymon zoekt de grenzen van zijn stembanden op. Perfect uitgevoerde vibrato's wisselt hij af met de ingetogen, breekbare mijmeringen, zoals we die kennen van de vorige plaat. Ook de ruigere hoeken van het muzikale spectrum kunnen op zijn bezoek rekenen. Zo schurkt hij af en toe tegen een scream of grunt aan, maar nergens gaat hij 'all out'. Alles is onder controle. Daarin herkennen we Exivious.

Dat is mede toe te schrijven aan het fantastische werk van zijn bandleden. Je kunt als zanger wel lekker willen scheuren, maar zonder goede begeleiding vlieg je al snel alsnog de bocht uit. Nou weten we natuurlijk ook wel dat Robin Zielhorst (bas) en Yuma van Eekelen (drums) geen koekenbakkers zijn. Dat hebben we destijds wel gezien met Exivious (opgericht door diezelfde Tymon). Maar of dat binnen de nieuwe formule ook werkt, is dan altijd maar weer de vraag. Het antwoord wordt gegeven met While Time Disappears, en het antwoord is een volmondig 'ja'.

Wat dat betreft wordt de kloof tussen de debuutplaat en Exivious overbrugd. Fans van Exivious moesten even slikken met Our Oceans, maar zullen nu meer aan hun trekken komen. Luister maar naar die fantastische scheurriff in Face Them. Of pak het eindstuk van Motherly Flame. Schakel anders net voor de drie minutengrens in bij With Hands Torn Open.

Een kniesoor zou nog kunnen morren dat hij de instrumentale muziek terug wil. Daar valt wat voor te zeggen. Tymons stem is erg specifiek. Als die je niet ligt, wordt het al gauw moeilijk. Niet in de laatste plaats omdat hij vrij prominent in de mix ligt. Het zou echter zonde zijn om de plaat louter om die reden opzij te zetten.

Er gebeurt nog zoveel meer, maar ik wil u het plezier niet ontnemen alle details zelf te ontdekken. Was u al fan, dan kunt u blindelings tot aanschaf overgaan, maar dat had u waarschijnlijk toch al gedaan. Was u nog niet zo bekend met het werk, maar draagt u progressieve muziek een warm hart toe? Sla dan uw slag met dit kleine meesterwerkje. Want zo mag deze plaat toch wel omschreven worden. Hopelijk kunnen we dit snel een keertje live zien.

Tracklist:
1. Unravel
2. Weeping Lead
3. The Heart’s Whisper
4. Motherly Flame
5. Passing By
6. Face Them
7. Your Night, My Dawn
8. You Take
9. With Hands Torn Open