Bospop Into The Grave 2026
Enquête

Wat is jouw favoriete deathcore-album?

After The Burial - Rareform
All Shall Perish - The Price Of Existence
Born Of Osiris - The Discovery
Bring Me The Horizon - Count Your Blessings
Carnifex - Dead In My Arms
Despised Icon - The Ills Of Modern Man
Distant - Heritage
Fit For An Autopsy - Oh What The Future Holds
Humanity's Last Breath - Ashen
Job For A Cowboy - Doom
Lorna Shore - Pain Remains
Make Them Suffer - Neverbloom
Shadow Of Intent - Melancholy
Signs Of The Swarm - The Disfigurement Of Existence
Slaughter To Prevail - Kostolom
Suicide Silence - The Cleansing
The Acacia Strain - You Are Safe From God Here
The Faceless - Akeldama
The Red Chord - Fused Together In Revolving Doors
Thy Art Is Murder - Hate
Veil Of Maya - The Common Man's Collapse
Whitechapel - Hymns In Dissonance
Winds Of Plague - Decimate The Weak
Within The Ruins - Phenomena
een ander deathcore-album, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

    14 april:
  • Casey, Lastelle en Watch Me Rise
  • From Ashes To New en Comastatic
  • 15 april:
  • The Spark - Roadburn pre-party
  • TOE
  • 16 april:
  • Roadburn festival
  • Smash Into Pieces, Enemy Inside en Dark Divine
  • 17 april:
  • Bezwering, SPERE en Grabunhold
  • Henge, Gelbart en Space Age DJ Collective
  • Plan Nine en Nouked
  • Roadburn festival
  • Smash Into Pieces, Enemy Inside en Dark Divine
  • 18 april:
  • Ancient Fragments
  • Dynamo Metalfest Bandbattle
  • Metal Legion Fest: Chaos Unleashed, Shinigami, Project Pain en Los Metallicos
  • Reduction, Slowburn, Impact en Premonition
  • Roadburn festival
  • 19 april:
  • Dogma
  • Mariana's Rest, Aeonian Sorrow, Ceremony en Wooden Veins
  • Roadburn festival
    14 mei:
  • Clan Of Xymox en The Essence
  • Creeper en The Howling
  • Riskey Melody en Maki Oyama
Kalender
Vandaag jarig:
  • Adam Duce (Machine Head) - 54
  • Ben Janssen (Inhume) - 57
  • Christian Älvestam (Scar Symmetry) - 50
  • Jani Noronen (Machine Men) - 44
  • Jordi Gorgues Mateu (Persefone) - 56
  • Kirk Windstein (Crowbar) - 61
  • Pete Raatikainen (Rapture) - 47
  • Ritchie Blackmore (Deep Purple) - 81

Vandaag overleden:
  • Peter Steele (Type O Negative) - 2010
  • Simone de Beauvoir (auteur) - 1986
Review

Smoke Mountain - Queen Of Sin
Jaar van release: 2020
Label: Argonauta Records
Smoke Mountain - Queen Of Sin
De bandnaam, albumtitel en het spookachtige, occulte artwork laten weinig over aan de verbeelding wat betreft de vraag waar deze band de mosterd vandaan haalt. En inderdaad, Queen Of Sin past moeiteloos in de stoner/doomtraditie van groepen als Electric Wizard, Uncle Acid And The Deadbeats, Sleep en Bongripper. Het debuutalbum van dit trio uit de Verenigde Staten is een knap staaltje familievlijt en verschijnt via het kleine, in dit soort muziek gespecialiseerde Argonauta Records. Natuurlijk bevat de muziek weinig nieuws onder de horizon, maar de uitvoering is bovengemiddeld goed. Dat maakt Queen Of Sin ondanks de volle vijver een interessante band.

Het grootste pluspunt van Smoke Mountain is de ongegeneerd harde muur van ‘fuzz’ die de band in ieder nummer optrekt. De basgitaar ronkt erop los dat het een lieve lust is. Het contrast tussen het bulderende, instrumentele geweld en de wat fragiele, hypnotiserende klanken van zangeres Sarah Pitt is een troefkaart die goed werkt en die de band dan ook met verve uitspeelt. Verder is de muziek natuurlijk nauwelijks origineel te noemen, maar dat gaat niet ten koste van de kwaliteit. Met het monotoon denderende titelnummer, het groovende en schurende The Master Serpent en het bot erop loshakkende Deathproof maakt Smoke Mountain duidelijk dat het ook binnen de zelfopgelegde genrebeperkingen in staat is om prima songs te schrijven.

Het meest verrassende nummer op dit debuut is I Walk Alone. Smoke Mountain kiest hier voor een melodieuzere aanpak – de track zou zelfs als een soort schurende stonerballad betiteld kunnen worden – en weet zich daarmee te onderscheiden. Hoewel Sarah Pitt af en toe op het randje van haar kunnen zingt, werkt de track goed. Ook Midnight Woman onderscheidt zich van de standaard door de prettig in het gehoor liggende, melodieuze leads. Los van deze tracks bevat Queen Of Sin weinig verrassingen. Het is luidruchtige muziek waarin het distortionpedaal diep wordt ingetrapt en alle meters in het rood uitslaan. Inderdaad, zoals vrijwel iedere band in dit genre dus. Queen Of Sin is een verdienstelijk debuutalbum dat zeker een ruime voldoende verdient, maar te weinig onderscheidend is om een échte doorbraak te forceren in dit overvolle genre.

Tracklist:
1. Queen Of Sin
2. The Master Serpent
3. Touch The Sun
4. Midnight Woman
5. I Walk Alone
6. Deathproof
7. Devil Woman
8. End Of Days

Score: 75 / 100

Reviewer: Rik
Toegevoegd: 29 mei 2020

Dynamo Metalfest 2026

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2026 Metalfan.nl en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.