'Blood is thicker than water'. Zo luidt een Engels spreekwoord. Of op zijn Nederlands: 'het hemd is nader dan de rok'. Voor het Amerikaanse Smoke Mountain zijn deze spreekwoorden behoorlijk van toepassing. De line-up van deze in 2015 opgerichte doomgroep bestaat namelijk uit zangeres Sarah Pitt en haar echtgenoot/gitarist Lee Pitt. Lee's broer en drummer Brian Pitt maakt het familiefeestje compleet. De groep komt uit Tallahassee (Florida) en brengt dit jaar zijn eerste ep uit.

Smoke Mountain telt drie songs die qua sound weinig nieuws onder de zon zijn. Er zijn al veel female fronted doombands actief die zich in de occulte hoek begeven. Ondanks het gebrek aan originaliteit is Smoke Mountain prima aan te horen. Het fuzzy gitaargeluid mag er zijn, evenals de stampende riffs en ritmes. Van liedjes als Demon en de titeltrack val je niet van je stoel van bewondering of verbazing, maar ze nestelen zich toch eenvoudig in je hoofd. Ook de vocalen blijven makkelijk hangen. Sarah Pitt brengt haar lage vocalen met veel kracht. Wat betreft de refreinen is er nog wel wat werk aan de winkel. Deze zijn nog te repetitief en het ontbreekt ze aan dynamiek. Vooral Violent Night heeft dit manco.

Mocht (occulte), female fronted doom helemaal in je straatje liggen, dan is Smoke Mountain het luisteren waard. Een foutloze start is het echter niet. Er is nog genoeg ruimte voor verbetering. Zo ontbreekt het de band nog aan een eigen geluid en mist er nog de nodige dynamiek in de composities. Smoke Mountain bestaat echter nog maar net. Er is dus nog genoeg tijd voor doorontwikkeling.