Met een bandnaam als Void King weet je al ongeveer wat je kunt verwachten. Iets in de contreien van stoner of doom. Dit viertal uit Indianapolis brengt in 2016 via het Nederlandse label Off The Record zijn debuutplaat There Is Nothing uit. Via hetzelfde label komt Void King dit jaar met de opvolger Barren Dominion.

Ik maak mij er misschien gemakkelijk van af door te zeggen dat Void King klinkt als Stone Temple Pilots dat probeert een doomplaat te maken, maar hoe vaak ik deze plaat ook beluister, het blijft een accurate omschrijving. De Stone Temple Pilots-referentie heeft vooral te maken met zanger Jason Kindred. Zijn stemgeluid lijkt erg op dat van wijlen Scott Weiland. Met Kindred heeft Void King dan ook een uitstekende zanger die zowel power als gevoel in zijn baritonstem weet aan te brengen. Al moet ik zeggen dat hij iets te vaak kiest voor lange uithalen waardoor het soms wat eentonig klinkt.

De doomreferentie heeft natuurlijk te maken met het duistere geluid dat Void King zichzelf aanmeet. De gitaarriffs klinken zwaar en fuzzy en het basgeluid ronkt bij vlagen lekker. Maar het is vooral het drumwerk van Derek Felix dat ervoor zorgt dat de songs zo krachtig overkomen. Het feit dat de drumpartijen zijn opgenomen in een leegstaand pakhuis zal hier ongetwijfeld aan hebben bijgedragen. Hoe dan ook, het trommel- en roffelwerk van Felix is behoorlijk indrukwekkend.

Barren Dominion gaat voortvarend van start met A Lucid Omega. In dit dronende, slepende nummer klinkt het gitaar- en baswerk lekker duister en dreigend en doen de vocale harmonieën denken aan Alice In Chains. Leftover Savages is nog een vroeg hoogtepunt op de plaat. Het nummer loopt goed en heeft door de tempowisselingen veel dynamiek. Na het imponerende begin komt de klad er toch een beetje in. Temples Made Of Bone en The Longest Winter zijn nog twee sterke tracks, maar de rest van het songmateriaal blijft – zonder een onvoldoende te halen - na diverse luisterbeurten te gezichtloos.

En dat is toch vooral het manco van deze plaat. Na drie à vier nummers begint het allemaal te veel op elkaar te lijken. Void King doet echter zijn best om zich te onderscheiden van genre-genoten. Het heeft daarvoor genoeg in zijn mars. Ondanks dat de Amerikanen hoorbaar veel energie in deze plaat hebben gestoken, komt het er nog niet helemaal uit. Het levert geen slechte plaat op, maar ook geen essentiële.

Tracklist:
1. A Lucid Omega
2. Leftover Savages
3. Burnt At Both Ends
4. Of Whip And Steed
5. Temples Made Of Bone
6. Learning From The Ashes
7. Crippled Chameleon
8. The Longest Winter