Batushka Bibelot, Dordrecht
Enquête

Arch Enemy maakt een doorstart, met een nieuwe zangeres (Lauren Hart) en een nieuwe single (To The Last Breath). Ben jij enthousiast?

Ja, want de kersverse single is veelbelovend
Ja, want Lauren Hart maakte bij Once Human al indruk
Ja, want ik vind de vocalen bij Arch Enemy vrij onbelangrijk
Nog niet, maar ik geef de vernieuwde line-up wel een kans
Niet echt, ik verwacht dat het gewoon meer van hetzelfde wordt
Niet echt, ik vind het luid ademhalen op deze single irritant
Nee, ik vind het nieuwe nummer niet bijzonder (of zelfs slecht)
Nee, zonder Alissa White-Gluz heb ik er geen vertrouwen in
Nee, de laatste paar albums vond ik al steeds minder worden
Nee, geef mij maar de releases met Angela Gossow
Nee, geef mij maar het vroege werk met Johan Liiva
Nee, ik hoopte op de komst van een andere vocalist(e)
Nee, Arch Enemy heeft me nooit kunnen bekoren
anders, namelijk

[ Uitslag | Enquêtes ]

    23 februari:
  • Alter Bridge, Daughtry en Sevendust
  • 24 februari:
  • Michael Schenker
  • 26 februari:
  • Batushka
  • Between The Buried And Me en Monosphere
  • Fleddy Melcully en Rotzak
  • 27 februari:
  • A.A. Williams
  • Fleddy Melculy
  • Necrotted, Necrotesque en Melting Eyes
  • No Turning Back, Curselifter en Spear
  • Omnium Gatherum, Fallujah en In Mourning
  • Ronker en Infliktion
  • 28 februari:
  • Anger Fest
  • Batushka
  • Brothers Of Metal
  • Necrotted, Necrotesque en From The Crypt
  • Terzij De Horde
  • Velozza, Razorblade Messiah en Severe Mania
  • 1 maart:
  • Heaven Shall Burn, The Halo Effect, The Black Dahlia Murder en Frozen Soul
  • Terzij de Horde, Outlaw, Ultima Necat en Radeloos///Ziedend
Geen concerten bekend voor 23-03-2026.
Kalender
Vandaag jarig:
  • Brad Whitford (Aerosmith) - 74
  • Chris Vrenna (Marilyn Manson) - 59
  • John Norum (Europe) - 62
  • Lee Pomeroy (Headspace) - 59
  • Michael Wilton (Queensrÿche) - 64
  • Paul Garabed (Kimaera) - 46
  • Paul O'Neill (Trans-Siberian Orchestra)† - 70
  • Rami Erich Martin Keränen (Dreamtale) - 52
Review

O.R.k. - Ramagehead
Jaar van release: 2019
Label: Kscope
O.R.k. - Ramagehead
Het progrockgezelschap O.R.k. stond recentelijk samen met The Pineapple Thief in het uitverkochte Cultuurpodium Boerderij te Zoetermeer. De formatie bestaat uit drummer Pat Mastelotto (King Crimson), Colin Edwin (Porcupine Tree), gitarist Carmelo Pipitone (Marta Sui Tubi) en zanger Lorenzo Esposito 'LEF' Fornasari (Obake, Berserk!). Het kwartet speelde daar voornamelijk nummers van de kersverse full-length Ramagehead. Het optreden nodigde uit om de plaat er nadien nog eens bij te pakken.

Het ensemble is vernoemd naar de grootste vertegenwoordiger van de dolfijnen: de orka. Die naam is gekozen omdat de heren het dier associëren met mooi en gevaarlijk. Mooi is de muziek zeker, al is dat natuurlijk een kwestie van smaak. Gevaarlijk zijn de songs zeker niet. Je zou eerder denken aan alternatief en donker. De teksten gaan over de onzekere tijden waarin we leven en de verwarrende informatie-overbelasting.

O.R.k. mixt elementen uit de jaren zeventig met die uit latere periodes, zoals de nineties. Invloeden komen onder andere van David Bowie, Radiohead, King Crimson, Soundgarden, Pain Of Salvation en Pink Floyd. LEF klinkt in de rustige passages enigszins als David Bowie en in de stevige stukken als Chris Cornell. De nummers zijn doorgaans compact. De songs zijn gebaseerd op een paar ideeën en daaraan zijn diverse elementen aan toegevoegd.

De ene keer is dat percussie, de andere keer een extra zanglijn of een karakterversterkende bijdrage op synthesizer. Carmelo heeft in het stevige Signals Erased met zijn tapping en distorted tremoloflageoletten een eigen stijl, maar speelt toch vooral in dienst van het liedje op dit album. Het loopje in Time Corroded, dat zich lijkt te blijven ontwikkelen, is één van de mooiste momenten van het album, maar ook het Nick Drake-achtige getokkel in Down The Road mag er zijn.

Het ene nummer is wat directer (Kneel To Nothing en Strangled Words) de meeste andere gericht op sfeer. Beyond Sight heeft wat dat betreft zijn emotionele impact. Black Blooms, met gastbijdrage van Serj Tankian (System Of A Down), sluit daar mooi op aan. Over sfeer gesproken: de geest van King Crimson waart hier en daar rond op de achtergrond dankzij typische jarenzeventig-elementen. Mooi gedaan. De heren sluiten fraai af met Some Other Rainbow Part 2, waarin Pat zijn meerwaarde toont.

Ramagehead is een zeer prettig album om te beluisteren. De productie is modern, maar laat veel ruimte voor een eerlijke sound met een old school-gevoel. Er gebeuren geen schokkende dingen en het geheel is minder stevig en experimenteel dan voorganger Soul Of An Octopus (2017). De mix van stijlen (van progrock uit de jaren zeventig tot alternatieve rock van twee decennia later) in een modern productiejasje nodigt uit om deze release nog eens op te zetten.

Tracklist:
1. Kneel To Nothing
2. Signals Erased
3. Beyond Sight
4. Black Blooms (feat. Serj Tankian)
5. Time Corroded
6. Down The Road
7. Some Other Rainbow Part 1
8. Strangled Words
9. Some Other Rainbow Part 2

Score: 80 / 100

Reviewer: Jeffrey
Toegevoegd: 17 april 2019

Angus McSix @ Effenaar, Eindhoven Dynamo Metalfest 2026

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2026 Metalfan.nl en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.