Into The Grave 2026
Enquête

Als je nu terugkijkt op de muziek van 2006, want vind jij dan het gaafste studio-album uit dat jaar?

Agalloch - Ashes Against The Grain
Amon Amarth - With Oden On Our Side
Celtic Frost - Monotheist
Delain - Lucidity
Dragonforce - Inhuman Rampage
Eluveitie - Spirit
Enslaved - Ruun
Hatebreed - Supremacy
In Flames - Come Clarity
Insomnium - Above The Weeping World
Iron Maiden - A Matter Of Life And Death
Killswitch Engage - As Daylight Dies
Lamb Of God - Sacrament
Legion Of The Damned - Malevolent Rapture
Mastodon - Blood Mountain
Motörhead - Kiss Of Death
My Dying Bride - A Line Of Deathless Kings
Sabaton - Attero Dominatus
Satyricon - Now, Diabolical
Slayer - Christ Illusion
Stone Sour - Come What(ever) May
Tool - 10,000 Days
Trivium - The Crusade
Wolfmother - Wolfmother
een andere studio-cd uit 2006, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

    9 juni:
  • Alter Bridge
  • 10 juni:
  • Crypta
  • Iron Maiden en Evergrey
  • 11 juni:
  • I Killed The Prom Queen en Sugar Spine
  • 12 juni:
  • Cro-Mags
  • Evergrey en Day Six
  • Into The Grave
  • Loyalty Ends Here, Salvage, Arteria en IIvory
  • Vicious Rumors en Thorium
  • ZappenDuster Festival 2026
  • 13 juni:
  • Cro-Mags
  • Evergrey
  • Hulder en Asgrauw
  • Into The Grave
  • Plaguefest 14
  • RVH Project
  • The Motherz
  • Vicious Rumors en Thorium
  • ZappenDuster Festival 2026
  • 14 juni:
  • Agent Steel
  • Cro-Mags
  • Into The Grave
  • Sugar
Geen concerten bekend voor 08-07-2026.
Kalender
Vandaag jarig:
  • Alex Perialas (producent) - 70
  • Alexander Vasilopoulos (Airged L'amh) - 54
  • Alexei Olegovich Andrushenko (Holy Blood) - 42
  • Jens Kidman (Meshuggah) - 60
  • Nick DiSalvo (Elder) - 37
  • Pär Sundström (Sabaton) - 45
  • Per Wiberg (Opeth) - 58
  • Peter Stålfors (Dream Evil) - 56
  • Steve White (KMFDM) - 61

Vandaag overleden:
  • André Matos (Angra) - 2019
  • Frostmourn (Dark Domination) - 2004
Review

O.R.k. - Ramagehead
Jaar van release: 2019
Label: Kscope
O.R.k. - Ramagehead
Het progrockgezelschap O.R.k. stond recentelijk samen met The Pineapple Thief in het uitverkochte Cultuurpodium Boerderij te Zoetermeer. De formatie bestaat uit drummer Pat Mastelotto (King Crimson), Colin Edwin (Porcupine Tree), gitarist Carmelo Pipitone (Marta Sui Tubi) en zanger Lorenzo Esposito 'LEF' Fornasari (Obake, Berserk!). Het kwartet speelde daar voornamelijk nummers van de kersverse full-length Ramagehead. Het optreden nodigde uit om de plaat er nadien nog eens bij te pakken.

Het ensemble is vernoemd naar de grootste vertegenwoordiger van de dolfijnen: de orka. Die naam is gekozen omdat de heren het dier associëren met mooi en gevaarlijk. Mooi is de muziek zeker, al is dat natuurlijk een kwestie van smaak. Gevaarlijk zijn de songs zeker niet. Je zou eerder denken aan alternatief en donker. De teksten gaan over de onzekere tijden waarin we leven en de verwarrende informatie-overbelasting.

O.R.k. mixt elementen uit de jaren zeventig met die uit latere periodes, zoals de nineties. Invloeden komen onder andere van David Bowie, Radiohead, King Crimson, Soundgarden, Pain Of Salvation en Pink Floyd. LEF klinkt in de rustige passages enigszins als David Bowie en in de stevige stukken als Chris Cornell. De nummers zijn doorgaans compact. De songs zijn gebaseerd op een paar ideeën en daaraan zijn diverse elementen aan toegevoegd.

De ene keer is dat percussie, de andere keer een extra zanglijn of een karakterversterkende bijdrage op synthesizer. Carmelo heeft in het stevige Signals Erased met zijn tapping en distorted tremoloflageoletten een eigen stijl, maar speelt toch vooral in dienst van het liedje op dit album. Het loopje in Time Corroded, dat zich lijkt te blijven ontwikkelen, is één van de mooiste momenten van het album, maar ook het Nick Drake-achtige getokkel in Down The Road mag er zijn.

Het ene nummer is wat directer (Kneel To Nothing en Strangled Words) de meeste andere gericht op sfeer. Beyond Sight heeft wat dat betreft zijn emotionele impact. Black Blooms, met gastbijdrage van Serj Tankian (System Of A Down), sluit daar mooi op aan. Over sfeer gesproken: de geest van King Crimson waart hier en daar rond op de achtergrond dankzij typische jarenzeventig-elementen. Mooi gedaan. De heren sluiten fraai af met Some Other Rainbow Part 2, waarin Pat zijn meerwaarde toont.

Ramagehead is een zeer prettig album om te beluisteren. De productie is modern, maar laat veel ruimte voor een eerlijke sound met een old school-gevoel. Er gebeuren geen schokkende dingen en het geheel is minder stevig en experimenteel dan voorganger Soul Of An Octopus (2017). De mix van stijlen (van progrock uit de jaren zeventig tot alternatieve rock van twee decennia later) in een modern productiejasje nodigt uit om deze release nog eens op te zetten.

Tracklist:
1. Kneel To Nothing
2. Signals Erased
3. Beyond Sight
4. Black Blooms (feat. Serj Tankian)
5. Time Corroded
6. Down The Road
7. Some Other Rainbow Part 1
8. Strangled Words
9. Some Other Rainbow Part 2

Score: 80 / 100

Reviewer: Jeffrey
Toegevoegd: 17 april 2019

Dynamo Metalfest 2026

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2026 Metalfan.nl en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.