Enkele jaren geleden werd ik zeer positief verrast door Dracula: Swing Of Death (2015), een duistere, zeer geslaagde rockopera van gitarist Trond Holter en zanger Jorn Lande. Hoewel het verhaal van Dracula al tot in den treure is uitgemolken, slaagt het duo erin om een uitstekende plaat af te leveren, waarin de schitterende composities geëvenaard worden door de werkelijk fantastische vocale prestatie van Lande, die één van zijn beste performances ooit geeft. Eind 2018 verschijnt er een nieuw album, helaas zonder bijdrage van Lande. Hij wordt vervangen door Nils K. Rue, die bij de progressieve powermetalformatie Pagan’s Mind al heeft laten horen over een prima stemgeluid te beschikken.

Qua thematiek blijft Holter zeer dicht bij het vorige album. Vlad The Impaler draait, zoals de naam al aangeeft, rondom de historische heerser Vlad III, de uiterst bloeddorstige vorst van Walachije in delen van de vijftiende eeuw. Hij is ook bekend onder de bijnaam Vlad The Impaler of Vlad Dracula en is hoogstwaarschijnlijk de historische figuur waaraan Bram Stoker de naam van de romanfiguur Dracula ontleende. Ook in muzikaal opzicht borduurt Vlad The Impaler voort op Dracula: Swing Of Death. Dat wil zeggen: overwegend in mid-tempo gespeelde, stoere rocknummers met ruige gitaarritmes en theatrale refreinen. Toch blijkt dit tweede album op alle fronten vlakker dan zijn voorganger.

Er zijn verschillende redenen aan te wijzen voor de mindere kwaliteit. De voornaamste daarvan is dat Lande node wordt gemist. Wie zijn performance op het Beyond Twilight-debuut The Devil’s Hall Of Fame (2001) nog herinnert, zal weten dat hij op zijn best is in dit soort theatrale, duistere midtempo-nummers. Rue doet het zeker niet onverdienstelijk, maar hij kan Lande nergens doen vergeten. Daarnaast slaagt Holter er niet helemaal in om de duistere ondertoon van het debuut te evenaren. Juist die sinistere sfeersetting werkte ontzettend goed om de muziek dreiging en pathos mee te geven.

Met opener Worlds On Fire begint dit album niet op zijn sterkst. Vooral het clichématige refrein levert bij mij een allergische reactie op. Gelukkig is Awakened een stuk beter, dankzij een lekker pompend drumritme, een fijn refrein en de vette, ‘thrashy’ riffs. Daarnaast maken de nummers die worden gedragen door de onbekende Eva Iselin Erichsen, die de vrouwelijke vocalen verzorgt, de meeste indruk. Zij kwijt zich goed van haar taken in The Last Generation, Under My Skin en met name in de overtuigende ballad Shadows Of Love. Het instrumentale titelnummer is vooral sterk dankzij het spetterende gitaarwerk. Daar staat echter tegenover dat de nummers I'll Die For You en Drums Of Doom niet bijster memorabel zijn.

Wie zich kan neerleggen bij het ontbreken van meesterzanger Lande en niet vies is van een heavymetalcliché meer of minder, hoort een solide rockalbum dat zeker de nodige luisterbeurten waard is. De verrassing van het debuut mag er dan weliswaar af zijn, desondanks heeft Trond Holter een verdienstelijk werkje in elkaar gezet.

Tracklist:
1. Worlds On Fire
2. Awakened
3. Drums Of Doom
4. The Last Generation
5. I'll Die For You
6. Shadows Of Love
7. Without You
8. Under My Skin
9. Vlad The Impaler
10. Save Me (Part 2)