"De passie is te sterk om te stoppen." Ondanks de lage opkomst bij bepaalde shows aan het einde van 2018 zet de symfonische metalformatie Secret Rule onverminderd door. Het uiterst productieve gezelschap (de eerste drie albums verschenen in evenzoveel jaren) zet de schouders er nog maar eens onder voor een vierde full-length. Daarvan is het concept gebaseerd op de zeven entiteiten die Neil Gaiman verzon voor zijn stripboek Sandman.

Het kwartet uit Rome speelt symfonische metal volgens het boekje en laat zich daarbij inspireren door Nightwish (Desire), Delain (Dream en Desperation), Sirenia (Destiny) en Lacuna Coil (wederom Desperation). Bekende namen en het dertien-in-een-dozijngevoel ontstaat dan ook al snel. Secret Rule is geen hoogvlieger en niet vernieuwend bezig, maar een energiek ensemble dat een selecte doelgroep bedient en hard werkt om het beste uit zichzelf te halen.

Tot nu toe klinkt het nog niet heel hoopgevend, maar slecht is The 7 Endless geenszins. De plaat begint weliswaar formulair, maar het melodieuze, bijna radiovriendelijke The Endless is een zeer aardige openingstrack. Het eropvolgende Birth toont meer ballen met heavy riffs. Hierin neemt men, net als in Desire, meer risico en mede daardoor heeft deze track meer overtuigingskracht dan zijn voorganger. De progressieve elementen, die alleen aan het begin en einde te horen zijn, hadden vaker terug mogen keren. De happyhardcorebeat in de brug is juist een minder geslaagde zet. Dream, een duet met Andrea Ciccomartino, mag er net als Desperation beslist zijn.

De middenfase van de tracklist is de sterkste. Het rockende Alone (met korte bassolo) ligt al tijdens de eerste luisterbeurt lekker in het gehoor. Dit dankzij een memorabel refrein. Hetzelfde geldt voor het uptempo Destiny (met prima riffs), het soepele Desperation en het eenvoudige Hidden Into A Dream.

Dit zijn de momenten waarop zangeres Angela Di Vincenzo het verschil maakt met haar zanglijnen. Ze is niet de beste zangeres, maar heeft een prettige, iets theatrale zangstem en presteert solide, al moet de kracht soms uit haar tenen komen. Noem het gepassioneerd zingen. Opvallend is dat haar stemgeluid gevarieerd is. Zo komt ze de ene keer in de buurt van Charlotte Wessels (het verleidelijke karakter en de vibrato aan het einde van een zin) en de andere keer doet ze aan Ailyn Giménez (ex-Sirenia) denken (als ze zachter en hoger zingt) of zelfs Belinda Carlisle.

Vanwege de afwisseling in stijl (heavy metal in het levendige, uptempo Destiny en van Garbage-elementen voorziene Hidden Into A Dream) raak je als luisteraar niet snel verveeld, ook al gebeurt er buiten de middenfase niet veel waarvan je op het puntje van je stoel gaat zitten. Na die sterkste fase maken het ingetogenere Delirium en het niet bijzondere Destruction minder indruk dan hun voorgangers en de zwierige afsluiter The Awakening.

In de grote zee van releases valt het gepolijste The 7 Endless niet tot nauwelijks op. Toch is het voor te stellen dat een bepaalde groep, die alles waardeert wat los en vast zit op femalefrontedgebied, dit album juist hoog in het vaandel heeft staan. Secret Rule komt namelijk met een zoet, verzorgd en gevarieerd product dat misschien geen volle zalen trekt, maar waarop de Italiaanse groep zich van zijn enthousiaste kant toont en best trots mag zijn. Het is dus nog lang geen tijd om te stoppen.

Tracklist:
1. The Endless
2. Birth
3. Dream
4. Desire
5. Alone
6. Destiny
7. Hidden Into A Dream
8. Desperation
9. Delirium
10. Destruction
11. The Awakening