Melbourne heeft de laatste jaren flink wat interessante rockbands voortgebracht. Vooral de stoner/doomscene is er één om in de gaten te houden. Als het gaat om bluesrock steekt de band Child er in positieve zin bovenuit. Darkness Is My Home, de tweede release van stadgenoot The Ugly Kings, zet de boel in ieder geval lekker op scherp. Hoewel de twee groepen niet helemaal in hetzelfde vaarwater zitten qua sound, ademt de muziek van The Ugly Kings ook zo’n mooie blues-sfeer.
The Ugly Kings speelt naar eigen zeggen powerblues. Hoewel de songs best stevig voor de dag komen, nemen de Australiërs regelmatig gas terug. Wie goed luistert, hoort naast invloeden van Black Sabbath, Rival Sons en Clutch ook elementen van Jack White en The Doors terug in de composities. In aanloop van de release van het album is Promised Land als eerste track vrijgegeven en voorzien van een cinematische videoclip. Een logische keuze aangezien het refrein erg pakkend is en zich eenvoudig in je hoofd nestelt. Wanneer je wat vaker naar dit nummer luistert, valt op dat de verzen (de zang van Russel Clark in het bijzonder) de daadwerkelijk kracht van het nummer zijn. Ze zorgen voor een heerlijke flow in het nummer.
De flow is bij deze plaat het sleutelwoord. The Ugly Kings weet te voorkomen dat de songs verslappen en levert ze met een kop en een staart. Waar de groep in Promised Land het refrein net iets te vaak herhaalt, blinken Black Widow, Killing Time, You & Me en The Fire uit door het prima totaalplaatje. Individuele complimenten zijn op zijn plaats voor de vocalen van Clark. Hij kan zowel met zijn diepe als hogere stemgeluid prima uit de voeten. Zijn gevoel voor timing en nadruk leggen op de songteksten is echter nog indrukwekkender en maakt hem een nog een betere zanger. Ook gitarist Christos Athanasias verdient een pluim. Het is tegenwoordig niet makkelijk om nog met originele gitaarriffs te komen, maar Athanasias laat op deze plaat mooie dingen horen. De centrale gitaarriff in Raging Bull is om van te smullen en is één van de gaafste riffs die ik de laatste jaren gehoord hebt.
Dat de Australiërs lef hebben, laten ze merken met de cover van David Bowie’s Lazarus. Dit nummer staat op de laatste plaat van Bowie en bevat zeer persoonlijke teksten die geschreven zijn toen Bowie wist dat hij stervende was. Geen makkelijk nummer om te coveren dus. Toch weet The Ugly Kings deze track op een prachtige wijze te vertolken en eigen te maken. Als grote Bowie-fan durf ik dit zeker een van de beste covers van de laatste jaren te noemen. Het lef dat de Australiërs hier tonen is illustrerend. The Ugly Kings klinkt zelfverzekerd en levert een plaat met uitstekende songs zonder echte fillers. Met Darkness Is My Home legt de groep de lat hoog voor de opvolger. Zo ver is het nog lang niet; eerst maar eens uitgebreid genieten van deze plaat.
Tracklist:1. Promised Land
2. Black Widow
3. Raging Bull
4. Killing Time
5. Love Enemy
6. You & Me
7. Lazarus (David Bowie-cover)
8. Little Birdy Told Me
9. The Fire
