Vaak wordt een re-release door de band of het label aangegrepen om bonustracks toe te voegen of productioneel het een en ander bij te schaven. Daar is op The Sea Which Has Become Known geen sprake van. Er is niet gesleuteld aan de oorspronkelijke sound en dat blijkt ook nergens voor nodig, want op de productie van het album valt weinig aan te merken. De sound is warm en vol, met grimmig gitaarwerk dat fraai contrasteert met de subtiele ambient-ondertonen. Enigszins verrassend is dat de muziek meer dan eens een Wolves In The Throne Room-achtige vibe heeft (A Vain Lament is misschien wel het beste voorbeeld).
Over het algemeen ligt de nadruk bij The Sea Which Has Become Known meer op het creëren van sfeer dan op het breken van snelheidsrecords. Zo begint de openingstrack Internal Deliquescence met kalm pianowerk en ontvouwt het nummer zich tot een relatief rustige en introspectieve blackmetaltrack, met een prominente rol voor Alcest-achtige tremoloriffs. Ook Lustrate is met zijn trage, repetitieve ritme en melancholische riffs vooral heel sfeervol. De track klinkt monotoon en somber, maar verveelt desondanks zeker niet. De vaak aanwezige, gloedvolle synths zorgen ervoor dat de muziek rijker klinkt en ze voegen een extra laag toe aan de sound.
Toch zijn er ook uitzonderingen op dergelijke sfeernummers. Zo is Vehement Coalescence een ontzettend intense track. Door het ontbreken van keyboards, de manische, verwrongen gitaarloopjes en het felle drumwerk krijgt dit nummer een verrassend ouderwetse, pure blackmetalvibe. En ook afsluiter The Immortal Plague herinnert in weinig aan de etherische klanken die je bij ambient black metal zou verwachten. Door de drukke, chaotische riffs doet het nummer denken aan een mengeling van Blut Aus Nord en 1349. Het is een onstuimige afsluiter, waarin Mare Cognitum een andere kant van zichzelf laat horen.
The Sea Which Has Become Known is een debuut dat nog steeds meer dan de moeite waard is om te beluisteren. Het niveau is hoog, hoewel wel opvalt dat Buczarski nog wat zoekende is naar de juiste invulling. Daardoor hinkt het album op meerdere gedachten en is de plaat minder sfeervol dan het latere werk. Desondanks maakt dit debuut goed duidelijk waarom I, Voidhanger Records brood ziet in deze band. Een mooie aanvulling op de collectie.
Tracklist:
1. Internal Deliquescence
2. A Vain Lament
3. Vehement Coalescence
4. Lustrate
5. The Immortal Plague
