De albumtitel is al een hele mond vol, maar ook de songtitels zijn behoorlijk lang van stof. Wat te denken van The Golden Key To A Pandemonium Kingdom, Cryptic Echoes From Beyond Dimensions en And Darkness Should Be The End Of Cosmic Faith? Het zouden titels uit het oeuvre van Bal-Sagoth of Rhapsody Of Fire kunnen zijn, maar het betreft het werk van de Oostenrijkse blackmetalband The Negative Bias. De band profileert zichzelf als ‘atmosferische black metal’, maar dat betekent in dit geval slechts dat er een melodieus sausje over de riffs ligt en de thematiek kosmisch van aard is. Lamentation Of The Chaos Omega is het debuut van dit drietal (waarvan vooral bassist en gitarist Stefan Traunmüller een rijk verleden heeft in talloze bands) en het plaatwerk verschijnt via Aeternitas Tenebrarum Musicae Fundamentum.

Ik heb het vaker gezegd: dat label is meestal een graadmeter voor kwaliteit. In het geval van Lamentation Of The Chaos Omega is dat niet anders. De plaat behoort weliswaar niet tot het meest baanbrekende werk uit deze stal, maar biedt wel meer kwaliteit dan het merendeel van zijn genregenoten, zeker wanneer we in ogenschouw nemen dat dit een debuutplaat is. The Negative Bias trekt in opener The Golden Key To A Pandemonium Kingdom direct fel van leer. Qua intensiteit en qua venijnige grunts/screams van frontman Ingo Fundulus doet het nummer aan het werk van Belphegor denken, zeker wanneer er ook nog samples van kerkkoren opduiken. Er gebeurt genoeg in de ruim acht minuten die het nummer klokt. Wanneer men gas terugneemt, wordt de muziek ongemakkelijker, met doom-achtige riffs en Satyricon-achtige, dissonante loopjes.

De band speelt met verschillende ideeën, waardoor Lamentation Of The Chaos Omega aan uiteenlopende bands doet denken. Zo heeft Journey Into The Defleshed Paradise door de goede combinatie van snelle drumritmes en melodieuze, ietwat melancholische riffs een hoog Dissection-gehalte. Tormented By Endless Delusions herinnert door zijn kolkende, kakofonische, verwrongen riffs weer aan Blut Aus Nord en (in mindere mate) Antaeus. En de afwisselende zang heeft wat weg van zowel post-blackbands als Terzij De Horde en Au-Dessus, maar ook van Duitse blackmetalgroepen als Der Weg Einer Freiheit en Imperium Dekadenz. Het zijn niet de minste namen om mee vergeleken te worden, maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat The Negative Bias wel iets achterblijft bij de meeste bovengenoemde namen. Het te lange, naargeestige ambientnummer Cryptic Echoes From Beyond Dimensions, opgebouwd rond Duitstalige samples en een achtergrond van kerkklanken, gekerm en geschreeuw, voegt weinig toe.

De bandnaam verwijst naar een theorie uit de psychologie die bekendstaat als het ‘negativiteitseffect’, oftewel de notie dat onder verder gelijke omstandigheden negatieve zaken een groter effect hebben op iemands psychologische toestand dan positieve of neutrale zaken. In tegenstelling tot die theorie, blijven bij het behoren van dit debuutalbum vooral de positieve aspecten hangen. Lamentation Of The Chaos Omega biedt een kleine drie kwartier kwalitatieve black, waarmee de wereld niet veroverd gaat worden, maar desondanks genoeg mee te genieten valt.

Tracklist:
1. The Golden Key To A Pandemonium Kingdom
2. Journey Into The Defleshed Paradise
3. Tormented By Endless Delusions
4. The Undisclosed Universe Of Atrocities
5. Cryptic Echoes From Beyond Dimensions
6. And Darkness Should Be The End Of Cosmic Faith