Saxon heeft een dijk van een discografie. Als we het nieuwe album Thunderbolt meetellen, dan heeft de legendarische Britse heavymetalband sinds 1979 maar liefst 22 studioalbums gemaakt. Dat is dus om de twee jaar een nieuwe plaat! Je zou denken dat er inmiddels meer dan genoeg Saxon-albums zijn. Hoe vaak kun je nog met hetzelfde recept een collectie nummers maken die iets toevoegt aan al het andere werk? Toch laten alle recente studioalbums horen dat er wonderwel nog geen sleet op de formule zit. Brengt het nieuwe album daar verandering in?

Met Thunderbolt willen de mannen van Saxon bewijzen dat ze nog niet te oud zijn om stevige en energieke heavy metal te maken. De band overdondert de luisteraar met het titelnummer, dat opent met zwaar gitaarwerk, donderende drums en een hoog tempo. Dezelfde felheid keert meerdere keren terug op het album, zoals in het navolgende, melodieuze The Secret Of Flight. Tegen het einde van het album volgen Sniper, A Wizard’s Tale en Speed Merchants. De onderwerpen zijn totaal verschillend, maar lijken vanwege hetzelfde hoge tempo een drieluik te vormen.

Het gemiddelde tempo op Thunderbolt ligt dus beduidend hoger dan op voorgaande albums. They Played Rock And Roll is veruit het snelste nummer van de cd. Dat is ook niet zo gek, want het is een ode aan Motörhead. Dan kun je natuurlijk niet wegkomen met een slappe ballad. Saxon snapt dat donders goed en heeft met They Played Rock And Roll het beste Motörhead-nummer in jaren gemaakt.

Er staat welgeteld één experiment op het album. De band neemt een risico door in Predator grunts te gebruiken. Daarvoor heeft de band Johan Hegg van Amon Amarth weten te strikken. Er zullen ongetwijfeld fans zijn die een afkeer van grunts hebben. Toch is de toevoeging van de stem van Hegg een goede beslissing. Muzikaal stelt Predator namelijk niet zoveel voor, maar door het slimme gebruik grunts wordt het al een stuk beter.

Dan zijn er nog de trage, sfeervolle nummers Nosferatu (The Vampires Waltz) en Sons Of Odin. Ze zorgen voor de broodnodige variatie op Thunderbolt. Tot nu toe verdienen alle nummers op het album een dikke voldoende. Dat geldt helaas niet voor Roadie’s Song. Uit de tekst maak ik op dat het beroep van roadie eigenlijk helemaal niet zo leuk is. Het is vooral kabels neerleggen, alle apparatuur checken, etcetera… Als roadie van Saxon zou ik me eigenlijk helemaal niet vereerd voelen met deze song.

Afgezien van het laatste nummer is Thunderbolt toch weer een fijne plaat geworden. De gemiddelde Saxon-fan kan het schijfje blindelings aanschaffen. Het blijft goed om te horen dat de oude rotten in het vak nog steeds als jonge honden kunnen klinken. Het is zeker niet de beste Saxon-plaat ooit, want daarvoor spiekt de band wel heel erg naar zijn eigen werk uit het verleden. Thunderbolt is gewoon weer het zoveelste goede album.

Tracklist:
1. Olympus Rising
2. Thunderbolt
3. The Secret Of Flight
4. Nosferatu (The Vampires Waltz)
5. They Played Rock And Roll
6. Predator
7. Sons Of Odin
8. Sniper
9. A Wizard's Tale
10. Speed Merchants
11. Roadie's Song
12. Nosferatu (Raw Version)