Circle Of 8 is sinds een maand uit, hoe zijn de reacties van pers en publiek tot nu toe?
Reacties zijn overweldigend goed van pers en publiek. We hebben al veel reviews mogen ontvangen die nagenoeg allemaal verrast zijn door deze nieuwe CD! Het materiaal is sterker dan ooit , heavier, sneller en tevens afwisselender. Mooi om te lezen is dat de vergelijkingen en belevingen behoorlijk verschillend zijn. Waar de een het vergelijkt met thrash, vindt de ander het typisch 80’s. Uiteindelijk denken wijzelf dat het de roots van de 80’s bevat maar met beide benen in 2011 staat. Opmerkingen die we ook ontvangen is dat de Circle Of 8 naarmate je hem meer draait alleen maar sterker en sterker wordt.
Het verhaal van Martyr is bijzonder, in de zin dat jullie in de jaren tachtig succesvol begonnen, maar na vijf jaar weer verdwenen. Wat was destijds de reden voor de teloorgang van Martyr?
Ja, de jaren 80 waren inderdaad behoorlijk succesvol met twee elpees uit, wat werk op verzamelaars zoals Dutch Steel (Roadrunner) en de bekende cyclus releases van Metal Massacre (MMVI op Metal Blade). Vele shows volgden nationaal en internationaal en de band zat tussen 1982 en 1987 qua succes in een constate opwaartse beweging. In 1987 was er interesse van een groot platenlabel: Polydor. Het was de tijd van de hardrockhits en Polydor zag het wel zitten wanneer Martyr ook wat commerciëler zou gaan schrijven. Dat was aan ons echter niet besteed. We kunnen niet op commando schrijven , maar probeerden het toch, wellicht te naïef. Toen de deal vervolgens uitbleef was dat toch wel de voornaamste reden dat Martyr stopte. Doodzonde achteraf. De geleerde les is wel altijd te doen, te spelen, te componeren waar je je hart en ziel in kan leggen. Alleen dat motiveert en levert het beste resultaat.
Jullie zijn nu ook allemaal een stuk ouder. Staan jullie heden anders tegenover de muziek, jullie manier van werken en de muziekindustrie dan in de jaren tachtig?
Ja en nee. We zijn uiteraard volwassener en meer ervaren. In het bespelen van de instrumenten en in het weten wat we willen, maar vooral ook wat we niet willen. We doen echt ons eigen ding. Schrijven wat we zelf te gek vinden. In eerste instantie voor onszelf en als we, net als nu met Circle Of 8, het materiaal gereed hebben, zijn we natuurlijk wel heel nieuwsgierig naar wat de rest van de wereld er van vindt. Als je kijkt naar ons enthousiasme dan is dat minimaal hetzelfde als in de jaren tachtig, wellicht zelfs meer!
Onze werkwijze is niet zo veranderd. De muziekindustrie is wel behoorlijk veranderd. Qua markt , qua internet en sociale media. Dat maakt het soms makkelijker om je albums en informatie of reclame te verspreiden maar je ziet door de bomen (hoeveelheid releases) het bos niet meer. En het kaf van het koeren scheiden is lastig. Daarnaast is de albumverkoop natuurlijk een hele lastige geworden.
Wat hebben jullie in de tussentijd gedaan? Zijn jullie samen muziek blijven maken of is ieder zijn eigen weg gegaan?
We zijn als muzikanten eigenlijk nooit gestopt, maar wel in andere bands gaan spelen. Het meeste toch wel in de heavy metal-sfeer. Succesvol en minder succesvol wellicht, maar toch bracht menig bandlid platen uit zoals Wild Ride, MindScape, Syrenade om er een paar te noemen. Gedurende de jaren kwamen we elkaar natuurlijk steeds weer tegen. Wat resulteerde in het feit dat menigeen toch weer met een ex-Martyr bandlid in een band eindigde.
In 2001 waren jullie plots terug voor een optreden op het Heavy Metal Maniacs Festival wat al snel gevolgd werd door meer shows. Hoe is het tot deze reünie gekomen?
Ja dat klopt. Het Heavy Metal Maniacs festival in 2001 wist ons al heel snel te overtuigen dat het geweldig zou zijn weer bij elkaar te komen. Eigenlijk een eenmalig iets. Het voelde heel vertrouwd. De nummers zitten zo in onze ziel gesleten dat het geen enkel probleem was dit weer te gaan spelen met het enthousiasme dat we altijd al hadden en nog steeds hebben!. Het HMM festival was te gek, maar zoals gezegd eenmalig bedoeld. Overigens zijn we de Heavy Metal Maniacs eeuwig dankbaar voor als hun support al die jaren tot op heden aan deze band. Waanzinnig!
Was het moeilijk om na vijfentwintig jaar weer aan nieuw materiaal voor Circle Of 8 te werken?
Nee integendeel. Deze band en met name Rop en ik die verantwoordelijk zijn voor het merendeel van de composities en teksten zitten vol inspiratie. Zelfs nu net na de release van Circle Of 8 zijn er al plannen meteen weer door te gaan met schrijven. Hetzelfde was het geval na de vorige release “Fear”. Ook toen wisten we dat we nog meer in de pen hadden zitten. De reden waarom er enige tijd tussen de beide releases “Fear” en Circle Of 8 heeft gezeten is, omdat we zoveel op tour zijn geweest en live hebben gespeeld. Het proces voor de release van Circle Of 8 duurde daarom zo een 14 maanden van schrijven, arrangeren, herarrangeren, opnemen, mixen en masteren.
Waar refereert de titel Circle Of 8 naar? Zit er een verhaal achter de twaalf songs?
Jazeker, de titel refereert naar een van de tracks op het album uiteraard, dat gaat over een seriemoordenaar op zoek naar zijn achtste en finaleslachtoffer waarmee de cirkel voor hem rond is. Het verhaal sart bij slachtoffer zes en is zowel geschreven vanuit de gedachtengang van het slachtoffer alsook de dader. De rode draad van de plaat is mensen die van het padje af zijn geraakt en wanhopig zijn en daarom verdwaald raken in hun wanhoopsdaden. De hoes past wat dat betreft mooi bij dit gegeven, gezien de cel, straight jacket en het schreeuwende gezicht.
Over welke nummers zijn jullie zelf het meest tevreden?
Mijn persoonlijke voorkeur is D.I., het openingsnummer van Circle Of 8. Het begint natuurlijk nogal apart met de stem van Rop in het intro maar daarna breekt het los. Ik vind met name bij dat nummer de diverse stukken goed in elkaar passen en het arrangement wellicht het sterkst van alle songs. Maar dat is mijn mening, want ik weet dat Rop bijvoorbeeld weer helemaal gek is van het tragere All Warriors blood. Zo hebben we allemaal wel een favoriet denk ik. Misschien juist wel de kracht van Circle Of 8. Een reeks sterke nummers bij elkaar.
Het album is uitgekomen via jullie oude label Metal Blade Records. Hoe is dat gegaan?
Ja dat is wel grappig verlopen eerlijk gezegd. Het oorspronkelijke plan was het album uit te brengen bij ons vorige label Rusty Cage Records. Tijdens de opnamen werden we echter gebeld en werd ons verteld dat RCR er mee stopte. Dat was natuurlijk een domper, maar we wisten wel dat ons nieuwe materiaal zo sterk was dat we absoluut door wilden met het opnameproces. We hebben toen de rest van songs geschreven en besloten dat we later wel zouden gaan labelshoppen. De sfeer in de studio was ook uniek, we wisten dat we met iets goeds bezig waren en werden daarin gesterkt door de reacties van de producer Jack Nobelen, maar ook onze special guests van Vicious Rumors die ook een deuntje meespelen op Circle Of 8!
Ik heb toen contact gezocht met Pure Steel records, die het materiaal wel te gek vonden maar toch te modern voor hun pure traditionele 80’s metal releases. Men adviseerde om contact te zoeken met Armin Steiner van Metal Blade Records. Dat was natuurlijk een gouden tip, want toen ik in contact kwam met Armin bleek direct dat hij een groot fan was van Martyr. Hij had de beide oude elpees in bezit en kende Martyr van MMVI.
Op basis van drie afgemixte nummers die we naar hem hebben doorgestuurd, was Armin zo enthousiast dat hij Brian Slagel (Metal Blade USA en eigenaar) heeft weten te overtuigen om Circle Of 8 uit te brengen. Het was dus een weerzien met Metal Blade en voor ons een fantastische kans en mogelijkheid weer verder te komen met alles wat er rondom deze band gebeurt.
Wat betreft productie hebben jullie gekozen voor het rauwe geluid van de jaren tachtig. Waar komt die keuze vandaan?
Dit was ook weer een natuurlijk proces. We hadden alle ruimte en tijd in de studio. Dus hebben vooral ook gebruik gemaakt van vooral gitaaramps en verschillende gitaren om het juiste rauwe en heavy geluid te bereiken wat we wilden hebben. Daarnaast is producent Jack Nobelen naast een te gek gitarist uiteraard ook verantwoordelijk voor het heavy en rauwe geluid. Het mooie van het feit dat hijzelf een goed stukje gitaar kan spelen is dat hij ook inspiratie en ideeën bracht voor Marcel Heesakkers en mij met betrekking tot de gitaararrangementen.
De optredens van Martyr zijn een geweldige ervaring. Voor 2012 staan al wat binnenlandse data gepland, komen er nog meer bij, en hebben jullie plannen voor een internationale tour?
Ik denk dat onze optredens iets unieks met zich meebrengen. Rop is natuurlijk een zeer energiek frontman. Ik ken er verder eigenlijk niet een die het publiek zo bij een show betrekt als Rop. Het komt voor dat hij meer in het publiek te bewonderen is dan op het podium haha! En zijn waterballet is natuurlijk ook iets wat de fans zich blijven herinneren, maar dat is niet iets wat is ingestudeerd. Als Martyr op het podium staat, komen er gewoon “krachten“ los die we zelf niet onder controle hebben haha. Iedereen moet dat maar vooral zelf komen bekijken en ervaren.
Voor 2012 staan er een aantal data, maar je kunt er zeker van zijn dat er meer bij gaan komen. Ik kan nog niet alles prijsgeven maar een minitour in Nederland, buitenlandse data en we zijn bezig met festivals. Genoeg gelegenheden denk ik voor onze fans in Nederland om Martyr op de planken te komen aanschouwen. De set bestaat voor een groot deel uit songs van het nieuwe album, want we zijn zo trots op deze CD en de nummers zijn zo te gek live, die moet je gewoon spelen. Dat hebben we recent ook gemerkt in Zwitserland en Engeland waar we openden voor Lizzy Borden en Tokyo Blade. De metalfans die ons materiaal nog niet kenden reageerden direct enthousiast! Komt dat dus zien en hou onze website in de gaten voor al onze nieuwtjes en een lijst met speeldata! Verder wil Martyr alle lezers van Metalfan bedanken voor alle support door de jaren heen. Rock On!
