Nee, niet echt. We wisten vooraf dat dit album heel belangrijk zou worden, zeker omdat ons laatste album geen puur metalalbum was. Je kan ook niet ‘plannen’ of het album waaraan je werkt het beste uit je carrière wordt, of slechts een middelmatige plaat.

Hoe laat Everything Remains… zich in jouw ogen vergelijken met zijn voorgangers?

Ik vind dat we qua songwriting een grote stap voorwaarts hebben gemaakt. Everything Remains As It Never Was is een uitermate diverse plaat, terwijl de nummers toch heel goed bij elkaar passen. Ik vind ook dat er geen enkel vullertje op staat, elk nummer is tot in de puntjes uitgewerkt en heeft een eigen karakter. Daarbij komt een productie die een belangrijke rol vervult. Colin Richardsons mix benadert wat wij zien als de ideale mix voor Eluveitie.

Wat inderdaad opvalt is de geweldige productie die het album heeft meegekregen. Het moet een fantastische ervaring zijn om te werken met grote namen als Colin Richardson, John Davis en Tommy Vetterli.

Dat was het zeker! Colin Richardson en John Davis zijn echt vakmannen en hadden geen beter werk kunnen verrichten. Het is een droommix geworden, de dikke muur van metal met de transparante folkinstrumenten die heel authentiek klinken. Ze vonden het duidelijk erg leuk om met ons aan dit album te werken. Colin trok zelfs meer tijd uit dan wat eigenlijk in de planning stond. Tommy is ook een echte professional en we zouden graag in de toekomst weer met hem werken. Het is geweldig dat we eindelijk een producer hebben gevonden in Zwitserland die ons goed laat klinken en goed is in het vertellen van grappen, haha!

Was het lastig om met deze heren in contact te komen en te strikken voor een samenwerking?

Niet echt. Met Tommy hadden we alles zo geregeld. Chrigel probeerde contact op te nemen met Colin Richardson. Colin is in de positie om zelf te kiezen welke jobs hij aanneemt en welke hij afwijst. Gelukkig vond hij onze muziek goed en wilde hij met ons samenwerken. Ten slotte was John Davis niet ons idee, maar Colins. Hij heeft ervoor gezorgd dat hij ook aan deze plaat heeft meegewerkt.

Hoe zou je de opnameperiode van dit album eerder omschrijven: leuk of stressvol?

Het was heel stressvol, maar ook erg leuk. We hadden maar weinig tijd om het album op te nemen, dus moesten we veel dingen op het laatste moment regelen en soms zelfs met een noodoplossing op de proppen komen. Chrigel kon zijn zang bijvoorbeeld niet allemaal opnemen in de New Sound Studio, waar ook de drums, gitaren en bas waren opgenomen. Het gevolg was dat ik voor twee nummers zijn zang in een kleine studio in Vaduz moest opnemen. Hier hadden we eerder al de folkinstrumenten opgenomen. Uiteindelijk werkten we twee of drie dagen aan een stuk. Zonder slaap dus. Ik had geen idee hoe laat het was of wanneer ik voor het laatst gegeten had! Naast dit soort hachelijke momenten maakten we ook veel lol hoor. De tijd in de studio is altijd geweldig.

Dit is jullie vierde album. Hebben jullie nu meer zelfvertrouwen dan pak ‘m beet vier of vijf jaar geleden en waar merk je dat aan?

Dat is moeilijk te zeggen. Tijdens onze optredens voelen we ons veel zekerder dan eerst. Als ik oude opnames terugkijk van mezelf kan ik mezelf wel schieten. Ik denk dat het normaal is. Hoe vaker je speelt hoe beter je om leert gaan met het publiek. Je krijgt meer vertrouwen en je denkt er niet meer constant aan of je er als een idioot bij staat. Wat het opnemen van albums betreft hebben we ook een grote ontwikkeling doorgemaakt, maar daar staan we niet zo vaak bij stil. Ik denk dat het een natuurlijk proces is.

Wat is het verhaal achter de titel van dit album?

Het album vertelt een aantal verhalen over de oude Galliërs. Specifieke verhalen en legendes die door de eeuwen heen zijn doorgegeven. We wilden deze verhalen kritisch benaderen, misschien zelf wel met een sarcastische lach. Het komt er uiteindelijk op neer dat niemand eigenlijk precies weet hoe het destijds was. Daar komt de titel ook vandaan.

Voor Evocation werkten jullie met een aantal gastmuzikanten. Was dat dit keer weer het geval?

Jazeker. Voor Everything Remains As It Never Was werkten we samen met Brendan Wade, die de nummers Otherworld, Setlon en The Liminal Passage opsierde met zijn Ierse doedelzak. Benny Richter is verantwoordelijk voor de majestueuze arrangementen in Otherworld en The Liminal Passage. Thebon van Keep Of Kalessin heeft wat aanvullende vocalen opgenomen voor (Do)minion en Dannii Young deed ten slotte hetzelfde voor wederom Otherworld en The Liminal Passage.

De plaat was al af in november. Was het moeilijk voor jullie om drie maanden te wachten tot de releasedatum?

Dat is inderdaad wel moeilijk. We willen zo snel mogelijk gaan touren en de nieuwe nummers live spelen. Toch ging de tijd snel, want we hadden het druk genoeg met het repeteren van de nieuwe nummers en met het creëren van een leuke live performance.

Wat kan je ons nog meer vertellen over Everything Remains As It Never Was?

Zoals ik eerder al zei zorgden de opnames zowel voor stress als voor veel vertier. We richtten al onze aandacht op Eluveitie, waarvoor geen tijd overbleef voor persoonlijke zaken. Ik was in de studio toen Merlin zijn drums opnam. Dat was voor mij heel leuk om mee te maken want ik was nog nooit eerder bij de opnames van de drums aanwezig geweest. Tijdens de bas- en gitaarsessies was ik druk bezig met mijn hurdy-gurdy-stukken en bereidde ik me voor om mijn vocalen op te nemen. Het was fantastisch om dat te doen met Tommy. Hij is een echte professional en heeft me aangeraden om zanglessen te nemen om mijn techniek te verbeteren.

Het gerucht gaat dat jullie de intentie hebben om de komende jaren elk studioalbum af te wisselen met een akoestisch album. Wat is daarvan waar?

We hebben een tweede Evocation-album in de planning staan. Het zal echter niet zo zijn dat we ieder studioalbum op zullen volgen met een akoestisch album. We zijn een metalband en zullen dat ook blijven. Je moet de akoestische albums zien als speciale releases.

Evocation I – The Arcane Dominion was een conceptalbum. Wordt Evocation II een vervolg daarop?

Het was niet echt een conceptalbum. De nummers hadden wel veel overeenkomsten. Zo waren de teksten bijvoorbeeld allemaal in oud-Gallisch. Maar een duidelijk concept was er niet. Om eerlijk te zijn is het voor ons ook nog een mysterie hoe dat album gaat worden, we hebben er namelijk nog geen nummers voor geschreven.