Gitaarpartijen opnemen voor de soloplaat van Warrel Dane, van Nevermore. Dat album produceer ik, en speel er op mee, en ik heb er acht nummers voor geschreven. Ik schrijf dan alleen de muziek, hoor. Warrel schrijft zijn eigen teksten.

Welke richting gaat dat album op?

Iets toegankelijker dan Nevermore. Het klinkt wel wat als Nevermore, voornamelijk vanwege Warrel z'n stem, maar hij heeft nu ook veel meer ruimte om z'n stem te gebruiken. Hij kan er meerdere kanten mee op. Dit album draait dan ook echt om hem, waar hij bij Nevermore echt tussen de gitaarpartijen vast zit.

Wie doet er nog meer op mee?

Dirk Verbeuren is de sessiedrummer. Voormalig Himsa gitarist Matt Wicklund heeft ook meegeschreven aan wat nummers, en hij zal ook gitaar spelen op het album. En Jim Sheppard van Nevermore doet de baspartijen.

Dirk Verbeuren doet ook al mee op de Nuclear Blast Allstars cd. Jullie werken veel samen, he?

Dat komt omdat we beide in de Verenigde Staten wonen, en als ik dan een sessiedrummer nodig heb vraag ik hem. We kennen elkaar goed, dus ik weet wat ik aan hem heb. Henry Ranta, die ook in Soilwork zat en ook te horen is op de Allstars cd, woont ook in de VS, maar hij was in Zweden toen we de drums voor dit project met Warrel opnamen. Met Henry werk ik ook veel samen.

Jij klinkt trouwens ook erg Amerikaans, ondanks dat je eigenlijk uit Zweden komt.

Hahahah ik heb als kind veel teveel Amerikaanse films gekeken, denk ik.

Waar woon je nu?

In Nashville, Tennessee.

Heb je daar nu je eigen studio?

Nee, nog niet. Dat is wel mijn plan, maar ik weet niet of dat hier in Nashville zal zijn. Er zijn er hier al veel, en als je daarmee wil gaan concurreren dan krijg je het heel zwaar. Tenzij je miljoenen dollars hebt, anders lukt het je dus niet. Maar dat heb ik niet, en dus als ik een studio begin begint het met een kleine. Maar zoals ik zei, waarschijnlijk niet hier in Nashville.

En wordt dat een echte metal studio? Of ga je ook andere genres bedienen?

Wat variatie kan geen kwaad. Dan blijf je fris. Constant hetzelfde is niet leuk, hoe leuk ik metal ook vind om te luisteren en maken.

Maar waarom ben je nou eigenlijk naar de VS gegaan om als producer te werken? Want je bent toch voornamelijk in de metal-hoek bezig, en daarvan komt het meeste uit Europa zou ik denken.

Dat klopt. Maar mijn vertrek naar de VS had niets te maken met mijn werk. Ik ben met een Amerikaanse getrouwd. Omdat ik altijd op tour was was het onzinnig dat zij naar Zweden verhuisde, waar ze niemand kent. Goed, ze is wel mee op tour geweest, maar als ze niet mee ging dan zou ze daar alleen zitten. Het maakte mij niet zo uit waar ik woon, dus ik had er geen problemen mee om naar de VS te verhuizen. En ook hier zijn genoeg mogelijkheden voor een carriëre op te bouwen.

Laten we het eens hebben over de tweede Nuclear Blast Allstars cd, Out Of The Dark, want daarom hebben we eigenlijk dit gesprek. Wat dacht je toen Nuclear Blast jou benaderde hiervoor? Was je vereerd; leek het je een lastig project?

Ik had niet echt het idee dat het lastig zou worden. Ja, het zou wel een uitdaging zijn om voor al die zangers een waardig nummer te maken. Er doen toch wat grote namen mee, dus dan wordt er automatisch hoge kwaliteit verwacht. Ik voelde me wel vereerd dat ze mij vroegen, want het leek me een leuk idee. Het leuke is dat alle zangers een andere stijl hebben, en daardoor was het een leuke uitdaging.

Maar had je niet iets van "Roadrunner heeft dit toch ook al gedaan?"

Ja, dat had ik zeker, maar het was toch net iets anders. Maar het mag dan niet het meest originele idee zijn, het leek me toch wel een leuk project. En voor de zangers en de fans is het toch erg interessant.

Waarom denk je dat ze jou hebben gevraagd?

Blijkbaar zijn we altijd wel tevreden over mijn werk geweest, dus de nummers die ik voor Soilwork geschreven heb, anders hadden ze me zeker niet gevraagd. Maar wat er denk ik ook erg mee te maken heeft is dat ik niet meer tour, en daardoor veel meer tijd kan besteden aan een project als dit. En ik ben iemand die heel goed met deadlines kan omgaan. Ik zorg er altijd voor dat het op tijd af is, en dat het niet afgeraffeld is. Dat was voor dit project ook erg belangrijk.

Naast de cd die jij gemaakt hebt is er ook nog de heavy/power-metal cd Into The Light, waar alles door Victor Smolski van Rage geschreven is. Wat vind je ervan dat ze de twee albums los uitgebracht hebben, in plaats van als één dubbel-cd?

Ik snap wel dat ze ze los verkopen. Dan heeft de powermetal-liefhebber geen cd met extremere nummers, en de liefhebbers van de extremere soorten heeft dan geen cd met powermetal. En wie van beide houdt kan ze natuurlijk allebei luisteren.

Was het altijd jouw bedoeling dat je alle instrumenten zelf zou bespelen. Nou ja, behalve de drums.

Ik heb er wel over gedacht om sessiemuzikanten in te huren, maar dat zou nog meer gedoe opleveren. Voor iedereen zou dan weer een contract opgesteld moeten worden. Teveel papierwerk voor te weinig opbrengst. Ik kan net zo goed voor een cd als deze alles zelf inspelen.

Maar de drums was toch wat te lastig?

Ik kan heel goed een drummachine programmeren, maar dat klinkt toch niet zo goed als een echte drummer. Dus daarom hoor je Dirk.

Had je zelf nog keuze in de zangers, of lagen die van te voren al vast?

Nee, die lagen al vast. Ik kreeg een lijst met zangers waarvoor ik nummers moest schrijven. Ik ben dan ook echt ingehuurd als schrijver, en muzikant. Niet om het overkoepelende idee te bedenken. En juist daardoor leek het me leuk. Ik begaf me in onbekend gebied.

Je kende vast de meeste van die zangers wel, maar heb je ze nog wat nader bestudeerd om uit te vinden waar ze het beste in zijn?

Natuurlijk. Sommigen kende ik heel goed, en hun bands ook, maar sommigen kende ik maar vaag. Dan heb ik eerst aandachtig hun albums geluisterd. Ik heb getracht een nummer te schrijven in een stijl die ze goed ligt, maar wel een die afwijkt van wat ze normaal doen. Dat heeft wat meer tijd gekost dan wanneer ik een nummer zou schrijven in de stijl van hun normale band, maar het is wel interessanter op deze manier.

Ben je de wereld rondgevlogen om alle muzikanten op te nemen?

Dat leek me wel leuk, maar dat zou erg duur zijn. Gelukkig hebben de meeste een goede studio in de buurt, en hebben ze het zelf opgenomen en naar mij opgestuurd.

Met welk nummer ben jij zelf echt het meeste tevreden?

Het klinkt cliché, maar ik ben met heel het album tevreden. Maar het nummer wat ik met Björn van Soilwork heb opgenomen is toch waar ik het meest trots op ben. Het nummer klinkt simpel, maar het was lastig om het helemaal goed te krijgen. Het nummer wat ik het meeste luister is Closer To The Edge met Guillaume Bideau van Mnemic. Maar om eerlijk te zijn luister ik het album niet veel meer. Ik heb de nummers echt al vijf miljoen keer gehoord. Als je er aan werkt hoor je de nummers zovaak, dat als het af is je er even afstand van moet nemen anders raak je ze voor altijd zat. Gelukkig kan ik dat omdat er altijd een nieuw project na volgt, met nieuwe nummers.

Je noemt nu Björn van Soilwork. Heb je Soilwork's nieuwe plaat al gehoord?

Ja, die heeft Björn me onlangs laten horen. Ook zonder mij weten ze nog altijd gave platen te maken, hahaha. En Björn kan echt alles met zijn stem, wat hij op deze nieuwe plaat goed laat horen. Hij is geen metal zanger meer, hij kan nog veel meer.