Metalfan.nl - Metal nieuws, reviews, interviews en meer...

28-07-2021

Interview: Blackbriar
Met René Boxem
Door Jeffrey
Geplaatst in juni 2021

1.653 backers zorgden er gezamenlijk voor dat 278% van het initiële crowdfundingdoel werd bereikt. Een ongelooflijk succes voor het Assense Blackbriar, dat na drie ep’s een full-length op de markt brengt. René Boxem, de drummende songwriter en manager van de symfonische metalformatie, geeft vanuit de opslagruimte, tussen het inpakken van alle pre-orders door, een dag voor de releasedatum graag tekst en uitleg over de DIY-mentaliteit die de groep zo ver heeft gebracht, investeren in de toekomst, beter willen worden, de belangrijke rol van Joost van den Broek en het visuele aspect.

Blackbriar

Jullie hebben het er maar druk mee.

Ja, het is nu wel even heftig.

En dan ben je nog niet eens aan het optreden.

Het is jammer dat we niet mogen optreden. Dat missen we wel steeds meer. Aan de andere kant hebben we ervoor gekozen om ons op het album te concentreren, dus dat hebben we dan ook gedaan.

Wellicht zelfs een geluk bij een ongeluk, in de zin dat je je daar dan 100% op kon focussen.

Ja, al hadden we het album al af voordat we de coronatijd in gingen. De opnames nog niet, maar het schrijfwerk wel. We hebben er wel meer tijd door gekregen om op te nemen.

Jullie doen bijna alles zelf. Is er nog wat veranderd in de aanpak nu het geen ep is, maar een full-length?

We doen inderdaad bijna alles zelf en dat is soms wel erg veel. We moeten op dit moment meer dan zestienhonderd bestellingen wegwerken bijvoorbeeld. We hebben specifiek voor dit album meer ingezet op interviews, promotie en marketing. Daar hebben we een budget voor vrijgemaakt. Ik denk niet dat iemand zich echt kan voorstellen hoeveel werk het is om alles zelf te doen. Zelfs binnen de band is het soms moeilijk om te bevatten wat het allemaal inhoudt. We hebben een goede taakverdeling en iedereen draagt zijn of haar steentje bij. Ieder bandlid heeft andere interesses en vaardigheden, die we vervolgens goed hebben kunnen bundelen.

Je bent nog wel even bezig met het verwerken van al die bestellingen.

We gaan ervan uit dat we er een maand mee bezig zijn. Als dit je normale werk is en je bent er acht uur per dag mee bezig, ben je er binnen een week door, maar wij hebben onze normale werk er gewoon naast. Wij doen het er in de avonduren dus bij. Zora en ik zijn er eigenlijk elke dag wel en ik zit hier momenteel overdag ook nog, de laatste week zo’n veertien uur per dag. We moeten het gewoon even wegwerken en daarna kunnen we weer chillen. Maar het is dus veel werk, en dan heb ik het nog niet eens gehad over alle cd’s die gesigneerd moeten worden of wat er allemaal misgegaan is in het proces.

Jullie zijn bovendien ook nog eens kritisch op het eindproduct.

Doordat je alles in eigen beheer doet, ben je kritisch op alles.

Blackbriar heeft een heel eigen stijl. Specifiek wat artwork betreft, maar ook met betrekking tot creativiteit in de breedste zin.

Daar zit een heel diepgaande gedachte achter. Dat begint al bij de teksten van Zora. Zodra we die onder ogen krijgen, houden we al rekening met iedere factor die nog komen gaat. Dat gaat van artwork tot video’s, die al bijna bedacht worden op het moment dat het nummer zelf nog niet bestaat. We hebben er direct een beeld bij hoe een clip eruit kan komen te zien. Het is een luxepositie die we hebben omdat we alles in eigen hand houden. We hebben dan ook geïnvesteerd in videoapparatuur omdat we het zo goed mogelijk voor elkaar willen hebben. Soms veranderen we het nummer wel eens omdat we er een te gekke videoclip bij op kunnen nemen. Ik snap best dat iemand het qua smaak anders had gedaan, maar wij besparen in principe geen moeite of kosten om het te brengen zoals wij vinden dat het moet.

Jullie werken wat het artwork betreft al langer samen met Alpino Alip Huday.

Ja, wij geven hem een idee door en hij zet dat dat om in artwork en dat komt vaak al snel overeen met hoe wij het in gedachten hadden. Hij heeft zoveel talent dat alles wat hij maakt mooi is. Hij is echter een Indonesiër die geen Engels spreekt, dus alles gaat via Google Translate en dat levert soms verrassende resultaten op qua artwork. Toch weet hij na wat mailwisselingen wel precies wat er bedoeld wordt en zit het soms vast in een enkele lijn in het gezicht van de geportretteerde persoon om een bepaalde uitdrukking te benadrukken. We zijn heel blij met hem.

Jullie hebben drie ep’s uitgebracht. Waarom vonden jullie het nu tijd voor een full-length?

Toen onze agenda vol raakte met toffe dingen, vonden we dat het debuutalbum ook moest komen. Het is namelijk best wel raar om toffe shows en festivals te gaan spelen als je maar drie ep’s hebt. We vonden het wel grappig, maar smachtten er ook wel naar om een full-length uit te brengen. Bijvoorbeeld omdat je er meer op kwijt kunt. Zeker omdat we in de afgelopen periode eraan hebben kunnen werken, is zo’n album wel interessant. Dat zo’n crowdfunding bizar goed gaat, bevestigt bovendien de vraag naar onze muziek.

Hoe zijn jullie daarbij te werk gegaan? Zijn het allemaal nieuwe nummers?

We hebben liedje voor liedje gemaakt en welke tof was, is erop gekomen. We hebben niet vijftien tot twintig nummers geschreven en dan een keuze gemaakt. Selkie was er al tijdens de vorige ep, maar die paste destijds niet bij de andere nummers.

Zoals de tracklist nu is, is er een mooie flow.

Het is een heel bewuste keuze. We hadden het album al een tijd klaar. Zora en ik hebben het tijden lang in een verschillende volgorde kunnen beluisteren en op een paar nummers na kwamen we tot dezelfde conclusie. Zoals de volgorde nu is, zit er een mooie opbouw en dynamiek in.

Er zijn twee songs die een connectie vormen. Welke zijn dat?

Dat zijn de eerste twee. Die vormen een eenheid. Je kunt het zien als een soort toedracht en conclusie. Er zijn wel meer nummers die thematisch een verbintenis hebben, maar niet met opzet. Het is dan ook zeker geen conceptalbum. De nummers zijn los van elkaar ontstaan. Dat werkt voor ons ook het fijnst; op een bepaald moment muziek maken die voor ons goed voelt. Zora vindt het wel heel interessant om een concept-album te schrijven, maar dan heb je wel een heel ander soort inspiratie nodig. Nu heeft elke compositie zijn eigen inspiratie. We kunnen werken met wat we hebben. Bij een concept-album beperk je jezelf wat dat betreft. Als je dan zeven nummers hebt en je moet er nog drie bijschrijven, kan dat heel lastig zijn, want je moet binnen dezelfde sfeer blijven.

Het artwork is uit duizenden herkenbaar, maar dat geldt ook voor de muziek. Je weet direct dat je naar Blackbriar luistert. Toch hoor ik wel een ontwikkeling op zowel het gebied van songwriting als techniek, alsmede een experimenteerwens, bijvoorbeeld in You’re Hunting Me en Selkie, en zangtechnisch in The Séance en Deadly Diminuendo.

Blackbiar - The Cause Of Shipwreck Je groeit altijd als muzikant. Wat verder belangrijk is geweest, is dat we na Fractured Fairytales met Joost van den Broek zijn gaan werken. Ineens was er structuur en ontstonden er mooiere arrangementen. Dat bleek dus een goed keuze en een vruchtbare samenwerking. Ik ben een spons en mij ontgaat dan ook niets. Ik zat naast Joost en van hem kun je veel leren en hij wil ook nog eens uitleggen wat je wilt weten. Toen ik met de pre-producties van het nieuwe album bij hem kwam, zal hij vast wel wat dingen van zichzelf erin gehoord hebben. De eerste en tweede keer dat ik bij hem kwam, heb ik niets aan orkestraties gedaan. Dit keer wel. Weakness And Lust is bijvoorbeeld niet zo veel aan veranderd. Ik wil de songs zo goed mogelijk bij hem afleveren, zodat al zijn toevoegingen het nummer naar een nog hoger niveau tillen.

Wat is dan jouw doel qua songwriting?

Waar ik naar toe wil, naar smacht, is ieder gevoel in je hoofd kunnen omzetten naar muziek. Ik heb na jaren oefenen steeds meer het gevoel dat ik een idee rechtstreeks kan vertalen naar muziek. Wat dat betreft staan de beste nummers op het album. Niet per definitie de mooiste nummers die we ooit geschreven hebben, want ik vind sommige uit het verleden ook erg goed gelukt.

Ondanks de progressie in de songwriting en de verbetering in de technische uitvoering, klinken de nummers zeer toegankelijk.

Wij zijn geen notenneukers. Wij maken romantische liedjes met een popstructuur. Dat doen we bewust. We kunnen best wel iets technischer doen, maar dat willen we niet omdat we Zora de ruimte willen geven. Als je zo’n troef hebt, moet je die ook de ruimte geven. De orkestraties staan daarnaast in dienst van het nummer en veren daarom mee met de sfeer. De orkestraties zijn niet ter opvulling, maar vormen een integraal geheel met de andere onderdelen van de muziek. In een vroeg stadium zijn we daar al mee bezig.

Jullie hebben, ondanks dat er veel orkestraties zijn, ervoor gekozen om alle klassieke elementen uit de computer te laten komen. Willen jullie in de toekomst met bijvoorbeeld een harpist, cellist, violist gaan samenwerken?

Er zitten wel strijkerspartijen in de composities, maar dat is meer voor de ambiance. We zijn minder symfonisch dan bijvoorbeeld Epica. Bij ons spelen de strijkerspartijen dan ook een minder prominente rol. Als het kan, zou ik uiteraard het liefste samenwerken met mensen die die partijen inspelen. Omdat we nu net voor de lockdown aan zaten, hebben we ervoor gekozen om het niet te doen. Het moet overigens niet zo zijn dat iemand die harp speelt, tweeduizend euro gaat kosten voor dat ene liedje waarin dat instrument naar voren komt. Ongeacht het budget zou ik dat zonde vinden. Pas als een dergelijk instrument een nadrukkelijke rol speelt in een nummer, zou ik overwegen om met sessiemuzikanten samen te werken. We gaan dan wel meer klinken als andere symfonische metalbands en dat gaat vervolgens ten koste van onze gouden combinatie en de sfeer. We gaan het vast nog wel een keer doen, bijvoorbeeld bij een speciale gelegenheid. Met een echt orkest op het podium staan, zou bijvoorbeeld echt te gek zijn.

Als ik het goed begrijp is toetsenist Ruben Wijga dit keer niet op het album te horen.

Dat klopt. Ruben is onze live-keyboardist. Hij heeft wel alle pianopartijen op Fractured Fairytales ingespeeld en grotendeels bedacht. Hij is er dus al in een heel vroeg stadium bij betrokken geweest. Daarna hebben we het echter met Joost opgepakt. Bovendien heeft Ruben nog andere bezigheden en projecten, zoals Dark Horse White Horse. Maar voor nu in Blackbriar vooral een live-rol, maar dat betekent niet dat dat in de toekomst niet verandert.

Jij bent vooral degene die de touwtjes wat dat betreft stevig in handen houdt.

De structuur die we nu hebben, is heel effectief. Zora komt met een tekst en daar voegen we laag voor laag muziek aan toe. Eerst doe ik dat, daarna de ritmesectie en de gitaren. Ik wil daarmee ook de ruimte van Zora bewaken. Hoe meer factoren je aan een nummer toevoegt, hoe moeilijker het wordt om die ruimte te bewaken. Zoals we nu werken, werkt het goed en de songs worden nog steeds beter.

Zijn er ook nu nummers geweest die de cut niet hebben gehaald, omdat ze er niet tussen pasten? Ik hoorde wat over een duet bijvoorbeeld.

Zora heeft een duet geschreven. Ik heb wel direct aangegeven dat ik ‘m liever niet op het debuutalbum had staan, want het moet om onszelf gaan op een debuutalbum. En of dat nu in twaalf of tien nummers resulteert, is minder belangrijk. We hadden er nog eentje bij kunnen doen, maar tien nummers schrijven, opnemen, met Joost bekijken en dergelijke was al zo veel werk, dat we het daarbij hebben gelaten. Het duet is overigens nog niet af en we weten ook niet met wie we dat gaan doen. We hebben wel wilde ideeën, maar er is nog niet iets concreet afgesproken. Het is wel het eerstvolgende wat we gaan doen en ik hoop dit jaar nog.

Jullie hebben een aantal clips opgenomen, waarvan er nog een paar online moeten komen.

Voor Deadly Diminuendo hadden we een mooie clip in gedachten. We konden echter niet naar Frankrijk afreizen om die daar op te nemen. Af en toe moet je de plannen aanpassen en iets anders bedenken.

De clips worden miljoenen keren bekeken. Ook jullie muziek wordt enorm vaak beluisterd. Vorig jaar waren er vier en een half miljoen streams van driehonderdtachtigduizend mensen uit eenennegentig landen. Waar dank je die hoeveelheid aan?

Er zijn veel mensen die onze muziek mooi vinden, maar verder niet naar metal luisteren. Het ligt gewoon prettig in het gehoor. Het is wat dat betreft horizonverbredend. Wij vinden het geen enkel probleem om de softste band op een metalfestival te zijn en op een ander festival de hardste. Wij willen dat zoveel mogelijk mensen onze muziek kunnen waarderen. Met de laatste twee singles zijn we verdubbeld in streams. Met iedere release is er een enorm positieve ontwikkeling over de hele linie, dus aantal streams, luisteraars en merchandise, aanvragen voor shows. Dat is wat we willen: zoveel mogelijk mensen bereiken en voor ze spelen.

Is het nog wel bij te houden om alles zelf te doen?

De afgelopen maanden is het echt té veel geweest, maar we komen er wel doorheen. Zolang dat nog het geval is, dan denk ik dat je het zelf moet blijven doen.

Het lijkt me dat labels en andere externe partijen wel interesse hebben getoond.

We hebben best wel mogelijkheden en zijn zeker in gesprek met grote labels vanwege serieuze aanbiedingen. Enerzijds is het een droom, aan de andere kant verdienen we nu zelf ons geld en houden we het overzicht. Ja, het heeft voordelen om bij een groot label te zitten. Je groeit sneller, maar je raakt het overzicht kwijt en verdient minder met harder werken. Een label kan 40.000 aan marketing uitgeven, maar ik wil graag het verschil weten met als je dat niet had gedaan. Dat laatste weet ik, want dat hebben we tot nu toe gedaan en best veel mee bereikt. We geven het budget nu aan backline en video’s en dergelijke uit, waarom dan met een label in zee gaan? Het aanbod van die kant is nu niet zodanig dat het ons veel werk gaat schelen. We hebben tot nu toe zo veel zelf gedaan, dat het moeilijk wordt om het uit handen te geven.

Dat betaalt zich uit. Binnen één dag heb je het crowdfundingdoel bereikt en uiteindelijk hebben meer dan zestienhonderd mensen bewogen om je financieel te steunen. Die namen van de backers passen nog maar net in het boekje.

We hebben overwogen om een apart boekje ervan te maken, maar dat paste niet in het cd-hoesje. We hebben de namen daarom verkleind zodat het nu nog net paste. 24 pagina’s is namelijk het maximum voor een digipack. Als we bijvoorbeeld over twee jaar weer een crowdfundingcampagne organiseren, moeten we dus waarschijnlijk op zoek naar een andere oplossing, haha. Het is een luxeprobleem. Het is fantastisch dat we dit succes mee morgen maken. We zijn er heel dankbaar voor.

De extra doelen binnen de campagne zijn ook bereikt. Hoe is het met de planning van die extra activiteiten, zoals een tweede clip opnemen en een Nederlandstalige versie van een nummer uitbrengen?

De videoclips zijn klaar. Het was wel heel lastig omdat we met de coronabeperkingen te maken hadden. We hebben dus wel wat dingen moeten aanpassen. We hebben het geld dus niet aan andere bedrijven besteed die met ons zouden samenwerken met betrekking tot filmen, maar aan betere locaties en mooiere kleding. Op de Nederlandstalige versie moeten we nog wat verzinnen. We hebben wel wat geprobeerd en dat leek erg tof, maar het is gewoon lastig om een Engelstalige tekst naar het Nederlands te vertalen en dan te laten werken.

We hadden het net over het romantische aspect van de liedjes, anderen noemen het sprookjesmetal, maar er is eigenlijk maar één nummer over een sprookje. De rest is niet gebaseerd op een sprookje. Er zitten zelfs meer persoonlijke teksten dan voorheen bij. My Down-To-Earth Lover.

My Down-To-Earth Lover is inderdaad een heel mooi en romantische song geworden. Er zitten donkere teksten bij, maar ook positieve. Het leven gaat gepaard met ups en downs. We schrijven op het moment dat er een bepaalde inspiratie is. De ene keer heeft Zora een goed boek gelezen of een toffe film gekeken hebben of een reis gemaakt hebben naar de Alpen, waar Deadly Diminuendo geschreven is. Dat laatste heeft haar dusdanig geïnspireerd, die bergen, dat ze vervolgens twee weken lang achter de computer teksten zat te schrijven. Het kan dus iets zijn wat ze voelt of meemaakt, The Séance bijvoorbeeld. Door Fractured Fairytales denkt men soms dat we uitsluitend bezig zijn met sprookjes vertellen, maar dat is dus niet zo. Snow White Rose Red is het enige sprookje wat dat betreft.

Blackbriar

Ik hoop dat de fans die ooit live te zien en horen krijgen met Ulli Perhonen van Snow White Blood erbij.

Het is moeilijk om bij elkaar te komen. We hebben haar wel gevraagd voor shows in Nederland, maar kregen de agenda’s niet op elkaar afgestemd. Wellicht dat het in Duitsland een keer gaat lukken. We vinden het een heel leuke band en daarom heeft Zora haar ook gevraagd. Zora heeft het nummer geschreven met Ulli in het hoofd, omdat ze haar een heel leuke en goede zangeres vindt. We hebben al een paar keer live met Snow White Blood gespeeld en het zijn erg leuke gasten, dus ik hoop dat het nog gaat lukken.

Jullie zouden vorig jaar gaan touren met Delain, maar dat ging niet door.

Erg jammer. We hadden wat dat betreft mooie plannen, ook na de tour, maar dat zit er dus helaas niet meer in.

Die is er zeker. Vorig jaar is er een poll geweest onder de bezoekers van FemME welke band ze graag willen zien en daar eindigde Blackbriar als tweede, na Floor Jansen.

Wij hebben de laatste paar jaar ervoor gekozen om toffe dingen te willen doen. Dat betekent dat we liever acht keer per jaar spelen en iets bijzonders doen dan zestig keer iedere mogelijkheid aangrijpen om in een zaaltje te spelen. Bovendien heeft ieder bandlid een druk leven en werken we daardoor liever online en aan video’s. We hebben nog wel meer toffe dingen op de planning, maar die zijn nog niet gepubliceerd. Als er weer meer mag, komt dat hopelijk wel naar voren.

Ik ga je niet langer ophouden, want je hebt nog veel bestellingen weg te werken.

We moeten inderdaad weer door, haha! Enorm bedankt voor het leuke interview, en hopelijk zien we iedereen snel weer bij een van onze liveshows!

Meer:

[ Terug naar de Interviews ]