Het sprookje van Blackbriar duurt voort. Dit keer is het een extra lang sprookje, want voor het eerst in de carrière van de symfonische metalband is er een full-length. Deze volgt op drie ep’s die de Assense formatie veel belangstelling en waardering hebben opgeleverd in de afgelopen jaren. Reikhalzend keken de fans dan ook uit naar The Cause Of Shipwreck. Kunnen de Drentse muzikanten wederom pieken?
Ja, dat kunnen ze. Sterker nog: ze slagen met vlag en wimpel. Dat liet het zestal al horen in de singles The Séance, Deadly Diminuendo en Selkie. Met name laatstgenoemde, over een mythisch schepsel dat van een zeehond in een mens kan veranderen (en andersom), zal tot de favorieten van de fans behoren. In de eerste plaats vanwege het refrein dat al snel blijft hangen.
Ten tweede omdat dit nummer van alle composities het meest gebaseerd is op storytelling en het je verplaatst naar de fantasiewereld van Blackbriar. Eigenlijk vervaagt de werkelijkheid al vanaf de eerste tonen van de goed opgebouwde opener Confess en bevind je je in dromenwereld, waar het heerlijk vertoeven is tot de laatste klanken van afsluiter Lilith Be Gone zijn uitgeklonken. Het is al jaren één van de sterke punten van de band en ook op The Cause Of Shipwreck bevind je je drie kwartier in hogere sferen.
Het sextet wijkt niet veel af van de succesformule van de vorige releases, maar voegt hier en daar wel degelijk nieuwe elementen toe. Selkie is daarvan het meest treffende voorbeeld. De folky touch met harp en nyckelharpa past perfect in dit hoogtepunt van deze eerste langspeler. Een ander goed voorbeeld is You’re Haunting Me, een symfonische ballad zonder drums, bas en gitaar. My Down-To-Earth Lover is eigenlijk de enige track die iets extra’s mist.
De orkestraties, die samen met de zang prominent in de mix staan (een logische en goede keuze), verdienen overigens een compliment. Luister eens naar het filmische karakter van Weakness And Lust en The Séance. Uitstekend werk van componist/drummer René Boxem en producer Joost van den Broek. De ritmesectie vormt samen met het gitaarwerk de metalbasis, maar valt niet heel erg op. Het gitaristenduo beperkt zich doorgaans tot powerakkoorden en treedt in de laatste twee tracks even op de voorgrond met vette, groovy riffs en in het prima Through The Crevice zit een korte solo. Verder staat vrijwel alles in dienst van de zang en de orkestraties.
Belangrijkste troef blijft uiteraard zangeres Zora Cock. Haar prachtige, betoverende stem is uit duizenden herkenbaar. Hier en daar hoor je invloeden van Kate Bush, Lana del Rey en Jonna Jinton in techniek en zanglijnen, maar de Assense voegt daar veel eigen inbreng aan toe. Ze heeft zichzelf flink uitgedaagd, want ze komt met veel knappe melodieën en varieert goed. Luister maar eens naar de knappe zanglijn in de break van The Séance, of naar Deadly Diminuendo, waarin ze de kulning-techniek mooi gebruikt. In You’re Haunting Me en Walking Over My Grave gaat ze geslaagd de laagte in. Zora komt met veel interessante zanglijnen en mooie refreinen, die al snel in je hoofd rond blijven terugkomen.
Ondanks dat de lat na de drie ep’s erg hoog lag, is het Blackbriar gelukt om zich toch weer verder te ontwikkelen. The Cause Of Shipwreck is tot in detail geperfectioneerd (luister eens naar de achtergrondzang) en bevat meerdere hoogtepunten qua songs. De groep varieert goed binnen het format waar de band om bekendstaat en durft met gepaste mate te experimenteren. Derhalve een uitstekende eerste full-length, die de Assenaren veel nieuwe fans op gaat leveren. Dat het sprookje nog maar lang moge voortduren.
Tracklist:
1. Confess
2. Weakness And Lust
3. Through The Crevice
4. The Séance
5. You’re Haunting Me
6. Walking Over My Grave
7. My Down-To-Earth Lover
8. Selkie
9. Deadly Diminuendo
10. Lilith Be Gone
