Dat klopt. We wilden niet nog eens een zelfde album maken na Of Breath And Bone. Het was wel een hele uitdaging en we hebben daardoor meer tijd eraan besteed dan oorspronkelijk het plan was.

Dat gaf je wel de mogelijkheid om nog meer met effecten te experimenteren.

Ja, die mogelijkheid hebben we inderdaad aangegrepen. Producer Julian Renzo is daar vooral bepalend in geweest.

Het songwritingproces verloopt democratisch bij jullie. Bij het nieuwe album heb ik het gevoel dat de songs meerdere luisterbeurten behoeven om goed door te dringen. Hoe is dat voor jullie?

We proberen nummers te schrijven die niet saai worden na vijf luisterbeurten. Als iemand bij ons een idee heeft, neemt hij het op en we beluisteren het samen als we onderweg zijn en we proberen elkaar ervan te overtuigen dat we goede ideeën hebben. Het kost soms wel wat overredingskracht, maar we komen er samen op een goede manier wel uit welke ideeën bruikbaar zijn.

Er is het voor het eerst een wisseling in de line-up geweest bij Be’lakor. Elliott Sansom drumde al een tijdje als invaller tijdens de tours, maar begin dit jaar is hij officieel lid. Hoe is het om met hem samen te werken en brengt hij ook nieuwe ideeën in?

Het is een voordeel dat we hem al kenden. Het is prettig om met hem samen te werken. De drumpartijen zijn voor een groot deel al voorafgaand aan zijn toetreden geschreven. Hij geeft een net iets andere touch aan het geheel. We mikten deze keer op een wat natuurlijkere sound wat drums betreft.

Hoe was het voor jullie om nieuwe muzikale paden te bewandelen?

Uitdagend en tegelijkertijd verfrissend. In de studio heb ik niet alleen op mijn eigen instrument gespeeld, maar ook op de synthesizers die daar aanwezig zijn.

De nieuwe producer heeft samen met jullie een hele andere sound bewerkstelligd. Ruimtelijk en met veel aandacht voor emotie.

De vorige plaat is in Australië opgenomen en door Jens Bogren gemixt. Of Breath And Bone was klinisch en strak. Dat wilden we op dat moment, maar ditmaal streefden we naar een dynamischer geluid waarin het emotionele aspect meer naar voren komt.

Dat is goed gelukt in bijvoorbeeld An Ember’s Arc en A Thread Dissolves, nummers die je meenemen op reis.

Dank je. We zijn zelf tevreden over hoe het klinkt.

Het geheel klinkt ruimtelijk. Dat sluit mooi aan op het concept van het album aan. De rode draad is energie die door verschillende levensvormen reist.

Ja, het is voor ons voor het eerst dat we een conceptalbum maken. George, Shaun en John zijn zeer geïnteresseerd in de ruimte en ik vind de natuur bijvoorbeeld heel interessant.

Wat zijn de titels over die onderwerpen die je ons kunt adviseren om te raadplegen?

De documentaires van Carl Sagan en het boek Walden van Henry David Thoreau, dat handelt over de natuur.

Het zijn terugkerende thema’s in jullie teksten, ook op de vorige albums gaat het over natuur. Stone’s Reach gaat over steen, maar het element energie keert ook terug.

Dat klopt. Het verhaal van energie komt terug in Countless Skies en Fraught.

Wat ook terugkeert, ondanks de verbreding, zijn de kenmerkende Be’lakor-elementen als de springerige riffs, de grunts en de melancholiek. Zijn Roots To Sever en The Smoke Of Many Fires de wat oudere nummers?

Ja, sommige ideeën in The Smoke Of Many Fires zijn zelfs van acht jaar geleden. Het was wachten totdat ze op de juiste plek vielen en dat is nu zover.

Jullie hebben op Facebook aan de fans gevraagd welke songs ze graag willen horen tijdens de komende Australische tour. Zaten er voor jullie nog verrassingen bij?

Dat viel wel mee. We gaan een mix spelen van oude en nieuwe nummers. Je kunt nooit iedereen tevreden stellen. We hebben lange nummers en slechts een beperkte beschikbare tijd.

Vorig jaar waren jullie in Europa onder andere te zien in Dinkelsbühl op Summerbreeze. Jullie hadden destijds de pech dat jullie geen eigen geluidstechnicus bij je hadden.

Dat is erg jammer inderdaad. Het reizen is voor ons erg duur en we kunnen het ons financieel helaas niet veroorloven om overal een geluidstechnicus mee naartoe te nemen. Tijdens de aankomende shows hebben we gelukkig wel die mogelijkheid, al is deze niet bij alle concerten aanwezig. Ook in Australië zijn de afstanden groot.

Jullie zijn van Kolony Records naar Napalm Records gegaan. Merk je dat je nu meer aandacht krijgt op plekken waar je anders moeilijker binnenkwam?

Ja, Napalm heeft veel contacten. Het distributienetwerk is groter. We komen nu bijvoorbeeld ook in Japan binnen. Dat is een nieuwe markt voor ons. Ook wordt het makkelijker om te touren, al blijft het lastig om het financiële plaatje rond te krijgen. Bovendien werken we gewoon nog naast de band en heeft Shaun twee kinderen. Het is niet makkelijk, maar we proberen uiteraard de geboden mogelijkheden zo goed mogelijk te benutten. We hopen ook weer naar Europa te komen.