De zaal is nog pijnlijk leeg als Kristoffer Gildenlöw om acht uur het podium betreedt. Ook op het podium is veel ruimte, want de gitarist, zanger en componist staat er in zijn eentje. Het overige gitaarwerk, de keyboardpartijen en drums worden allemaal via digitale middelen aangevuld. De sympathieke frontman maakt er een grapje om (“Mijn band zit in dit doosje, ze zijn heel klein maar wel heel goed”), maar dat kan niet wegnemen dat het optreden door deze noodgreep wat gekunsteld overkomt. De nummers zitten relatief eenvoudig in elkaar en bevinden zich op het snijvlak van progressieve rock en pop.

De sobere, maar mooie luisterliedjes bevatten veel muzikaliteit en met name het stemmige, soms wat blues-achtige gitaarwerk is fraai. Gildenlöw is geen meesterlijke zanger, maar brengt het er verdienstelijk van af. Intussen babbelt hij in redelijk soepel Nederlands – hij woont immers al heel wat jaren in ons land - de nummers aan elkaar. Zijn innemende presentatie geeft het optreden een intiem randje. Met het afsluitende Nothing Stays The Same krijgt het publiek een primeur: dit iets stevigere nummer wordt voor het eerst ten gehore gebracht. Deze wat stevigere rand bevalt goed en geeft de muziek iets meer ‘bite’.

Hoewel er bij het optreden van Antimatter gelukkig beduidend meer publiek is, blijkt de zaal op zijn best halfvol. Aan de kwaliteit van de muziek kan het in ieder geval niet liggen, want die staat bij Antimatter al sinds debuutalbum Saviour (2002) buiten kijf. De groep rondom frontman Mick Moss blinkt uit in het schrijven van schrijnende, door merg en been gaande composities die een diep gevoel van melancholie weten op te wekken. Vooral The Judas Table (2015) staat nog steeds in mijn geheugen gegrift dankzij de prachtige composities, de fijnbesnaarde tristesse en bijtende, pijnlijke teksten. Hoewel het geluid in het begin matig is, trekt dat gelukkig redelijk snel bij. Wel valt op dat de band live een stuk steviger klinkt dan op plaat.

Moss heeft met name tijdens de eerste nummers nog enigszins moeite om dezelfde mate van gevoel in zijn stem te leggen als op plaat, maar hoe verder het optreden vordert, hoe meer zijn unieke, emotionele stemgeluid tot zijn recht komt. Tussen de nummers door blijkt hij niet bijster spraakzaam. De focus ligt op de muziek. En daar valt genoeg fraais in te ontdekken. Antimatter kiest in deze bloemlezing van ruim drie decennia materiaal voor redelijk veel onbekendere nummers, die bovendien niet vaak live zijn vertolkt. Zo zijn The Freak Show en Landlocked – beide afkomstig van het album Leaving Eden (2007) – zelden live gespeeld. De laatste keer dateert van meer dan tien jaar geleden.

De nadruk ligt vanavond op de middenperiode van de band, bestaande uit de platen Leaving Eden (2007), Fear Of A Unique Identity (2012), The Judas Table (2015) en Black Market Enlightenment (2018). Van elk album komen drie nummers voorbij. En hoewel het gehele oeuvre van het viertal uit Liverpool de moeite waard is, is het de sublieme uitvoering van Stillborn Empires (“this is a nasty one”) die het meest weet te raken. Het meest recente album A Profusion Of Thought (2022) komt er met slechts één nummer (Heathen) wat karig van af, maar aan de uitstekende publieksreactie af te leiden is de keuze voor veelal ouder werk zeer gerechtvaardigd.

Zo vliegen de anderhalf uur speeltijd voorbij, waarbij Antimatter de aandacht moeiteloos weet vast te houden. Helaas is er slechts ruimte voor een enkele toegift, aangezien er een strikte eindtijd is afgesproken. Na Leaving Eden is de koek dan ook echt op. Moss bedankt het aanwezige publiek en geeft aan dat de band graag naar Nederland blijft komen. Wie weet valt het gezelschap dus binnen afzienbare tijd wederom te bewonderen in deze contreien. Qua invulling van de setlist valt er in ieder geval nog genoeg te kiezen.

Setlist Antimatter:
1. Existential
2. Killer
3. Uniformed & Black
4. Can Of Worms
5. Liquid Light
6. Saviour
7. Black Sun (Dead Can Dance-cover)
8. Partners In Crime
9. Heathen
10. The Freak Show
11. Landlocked
12. Angelic
13. Stillborn Empires
14. Monochrome
15. Paranova

Toegift:
16. Leaving Eden

Setlist Kristoffer Gildenlöw:
1. Time To Turn The Page
2. Saturated
3. Harbinger Of Sorrow
4. Snow
5. Fleeting Thought
6. Nothing Stays The Same