Nadat een groepje bezoekers een dwarrelend stukje confetti (met een eigen wil, dwarrelend naar boven) te pakken heeft gekregen en Sabotage van Beastie Boys door de boxen het optreden heeft ingeleid, komt de alternatieve rockband uit Memphis het podium op. Devour The Day bestaat momenteel uit gitarist/zanger Blake Allison, bassist Joey "Chicago" Walser en drummer Ronnie Farris. Leadgitarist David Hoffman is er niet meer bij. De heren, die gezamenlijk sinds 2012 actief zijn, hebben drie albums op hun naam staan en maken een mix van grunge en alternatieve rock van rond de millenniumwisseling. Namen als Papa Roach, Three Days Grace en Underoath komen onder andere in gedachten op.

Helaas staan de zangpartijen wat zacht in de mix waardoor je de teksten niet kunt volgen. Met name de rauwe zang is echter prima. Live zijn de vocalen veelal rauwer dan op de albums. De cleane vocalen, zoals in de Nirvana-cover Smells Like Teen Spirit, zijn van lagere kwaliteit. De songs hebben echter veel power. Faithless is een vroeg hoogtepunt. Andere uitschieters zijn The Bottom en Good Man. Het trio presenteert zich zeer energiek en krijg al snel het publiek aan het meeklappen en -springen. Allison lijkt blij verrast en doet er nog eens een schepje bovenop door nog meer energie in zijn performance te stoppen. Ondertussen is de gespierde Farris flink op het drumstel aan het rammen en maakt Chicago veelvuldig contact met de bezoekers. Devour The Day kan niet iedereen overtuigen, maar wint beslist zieltjes dankzij een energieke show en krijgt terecht veel bijval.

Toch komt het publiek eigenlijk maar voor één band. Dat blijkt als de bandleden van Skillet het podium onder luid gejuich betreden. Hoewel er mensen met jonge kinderen zijn en wat ouderen is het gros van de aanwezigen van de studentenleeftijd. Iedereen heeft er veel zin in, want direct gaan de handen omhoog als frontman John Cooper erom vraagt en zingen velen mee tijdens opener Feel Invincible. Een explosie van gejuich volgt na afloop. De overwinning is direct binnen. Het feest wordt alleen maar groter met het vroege hoogtepunt Not Gonna Die, waarvoor een cellist ten tonele verschijnt, en You Ain’t Ready, waarin John aan beide armen een apparaat bevestigd krijgt waarmee hij stoom de zaal in blaast. Vervolgens maken de rookkanonnen overuren in Whispers In The Dark.

Overal in de zaal staan mensen mee te zingen. John betrekt slim iedereen door de verschillende delen van de zaal achtereenvolgens te laten juichen. De grote massa op de dansvloer dichtbij het podium produceert uiteraard het hoogste aantal decibels. De eerste rijen krijgen een compliment van hem. “Is everybody as nice as you?” en daarna grapt de kleine, charismatische spierbundel over de lengte van het Nederlandse volk: "Is everybody as tall as you?" Velen kunnen hun geluk niet meer op en laten dan ook de tranen vloeien. Daar zijn dan ook momenten genoeg voor. Bijvoorbeeld tijdens Victorious, dat geschreven is na de dood van Chester Bennigton en niet alleen aan hem is opgedragen, maar ook speciaal gericht is aan “those who are struggling with depression”. John steekt de mensen een hart onder de riem: “You are special, you matter!” Een ander voorbeeld is Awake And Alive, net als Hero een van de nummers waarvoor Jen Ledger achter haar drumstel vandaan komt om te zingen. Dat zijn ook de momenten waarop de samenzang het beste doorkomt, net als in Lions. Op veel andere momenten, waarop ze heel actief achter haar drumstel zit, blijft de zang van Ledger helaas wat onderbelicht. Ook haar drumsolo voorafgaand aan Save Me mist iets bijzonders.

Het regent echter hoogtepunten. Iedereen heeft zo natuurlijk zijn favoriet, maar bij Awake And Alive gaat het dak zo ongeveer eraf. De cellist is beweeglijker dan tijdens de andere tracks, maar rent op een gegeven moment richting backstage vanwege een defect aan de beharing van zijn strijkstok. Het toont met hoeveel enthousiasme de bandleden staan te spelen. Zelfs de wat introverte gitarist Set Morrison is constant in beweging. De multitaskende Korey Cooper (gitaar en keyboards en ook nog eens zang in Rebirthing) en haar echtgenoot gaan voorop in de strijd.

Het enthousiasme werkt aanstekelijk. Velen staan te springen tijdens Undefeated en er ontstaat een vrolijke pit. Tijdens Rebirthing komt het ook even verderop tot een pit. Anderen volgen liever hun favoriete track vanaf de schouders van iemand anders of nemen ‘m op met de mobiele telefoon. Aan het einde van de set komen veel klassiekers aan bod. Comatose, Monster en Rebirthing vormen een groot feest met een uitzonderlijk grote publieksparticipatie. De band verlaat daarna het podium, maar binnen een paar minuten verschijnt het kwartet alweer op het podium voor de toegift met The Resistance. Nog een keer schreeuwt iedereen zijn of haar keel schor en gaan de handen in de lucht. Skillet kwam, zorgde voor een enorme positiviteit en laat het gewillige publiek met hernieuwde energie en een big smile huiswaarts gaan.

Setlist Skillet:
1. Feel Invincible
2. Not Gonna Die
3. You Ain’t Ready
4. Whispers In The Dark
5. Legendary
6. Lions
7. Awake And Alive
8. Back From The Dead
9. Save Me
10. Hero
11. Anchor
12. Undefeated
13. Victorious
14. Stars
15. Comatose
16. Monster
17. Rebirthing

Toegift:
18. The Resistance

Setlist Devour The Day:
1. Respect
2. S.O.A.R
3. Faithless
4. You And Not Me
5. Headspill
6. Smells Like Teen Spirit
7. The Censor
8. The Bottom
9. Lightning In The Sky
10. Good Man

Meer foto's vind je op onze Facebook-pagina!