Watain en Abbath in Poppodium 013, Tilburg
Enquête

Sinds wanneer ben jij fan van metal (of hard rock)?

Al sinds het ontstaan eind jaren zestig
Sinds de periode 1970-1974
Sinds de periode 1975-1979
Sinds de periode 1980-1984
Sinds de periode 1985-1989
Sinds de periode 1990-1994
Sinds de periode 1995-1999
Sinds de periode 2000-2004
Sinds de periode 2005-2009
Sinds de periode 2010-2014
Sinds de periode 2015-2019
Pas sinds het huidige decennium

[ Uitslag | Enquêtes ]

    27 september:
  • Polaris, Alpha Wolf, Gravemind en Stepson
  • 28 september:
  • Obscura, Persefone en Disillusion
  • 29 september:
  • Djevel, Helleruin en Wrang
  • Visions Of Atlantis, Xandria en Ye Banished Privateers
  • Watain, Abbath, Tribulation en Bølzer
  • 30 september:
  • Gaahls Wyrd, Saor en Gaerea
  • Geoff Tate, Crimes Of Passion en Demonhead
  • Kingfisher Sky en Ann My Guard
  • Soen
  • Visions Of Atlantis, Xandria en Ye Banished Privateers
  • Vola
  • 1 oktober:
  • Hypocrisy, Septicflesh, The Agonist en Horizon Ignited
  • Mudhoney
  • Soen
  • Vola
  • 2 oktober:
  • Amon Amarth, Machine Head en The Halo Effect
  • Geoff Tate, C.O.P. UK en DemonHead
  • Hypocrisy, Septicflesh, The Agonist en Horizon Ignited
  • Watain, Abbath, Tribulation en Bølzer
Kalender
Vandaag jarig:
  • Dennis Pepa (Death Angel) - 55
  • John Tempesta (White Zombie) - 58
  • Jussi-Mikko Salminen (HIM) - 45
  • Mika (Withering) - 45
  • Raphaël Couturier (Carcariass) - 49
  • Sami Vänskä (Nightwish) - 46
  • Steve Venardo (Airged L'amh) - 45

Vandaag overleden:
  • Brian Redman (3 Inches Of Blood) - 2009
  • Robert Palmer (The Power Station) - 2003
Review

The Neal Morse Band - The Similitude Of A Dream
Jaar van release: 2016
Label: Radiant
The Neal Morse Band - The Similitude Of A Dream
Wanneer een proggrootheid begint te roepen dat het nieuwe conceptalbum waanzinnig goed is en misschien wel tot het beste materiaal in het gehele oeuvre hoort, gaan bij mij alle alarmbellen af. Het laatste Dream Theater-debacle The Astonishing ligt daarvoor nog te vers in het geheugen. Het verschil tussen de hijgerige zelfbevlekking van Petrucci en co. en de clichématige, matte en blasé muziek op dat album was zó groot dat ik de ooit zo grote progband niet meer serieus kan nemen. Toen Mike Portnoy dus na het afronden van de opnames van The Similitude Of A Dream riep dat Neal Morse zijn beste werk ooit had gemaakt, wist ik niet of ik daar zo blij mee moest zijn.

Neal Morse is echter geen Dream Theater. Waar laatstgenoemde band al jarenlang stagneert, slaagt Morse erin om keer op keer prachtig nieuw werk te creëren. Uiteraard diep geworteld in zijn geloofsovertuiging, maar dat zal inmiddels nog maar weinig mensen afschrikken. Met The Grand Experiment lukte het Morse voor het eerst om de teugels iets te laten vieren en met gelauwerde muzikanten als Randy George, Mike Portnoy, Eric Gillette en Bill Hubauer ook echt als een volwaardige band te opereren. Datzelfde geldt nóg meer voor The Similitude Of A Dream, dat verdeeld over twee schijven ruim honderd minuten klokt.

Want hoewel het idee van het conceptalbum, dat losjes is gebaseerd op het boek Pilgrim's Progress van John Bunyan, van Morse afkomstig is, hebben de overige bandleden een groot aandeel gehad in het ontwikkelen van nieuwe ideeën en muziek. Het boek verhaalt over de spirituele reis van een man vanuit de 'stad van vernieling' naar een plaats van verlossing. Qua thematiek past het dus goed bij de religieuze basis van Morse' materiaal. De energie die tijdens het uitwerken van de nummers ontstond, heeft ervoor gezorgd dat The Similitude Of A Dream zodanig is uitgedijd dat het materiaal niet meer op één schijf past.

Het enthousiasme is goed hoorbaar en het mag gerust gesteld worden dat dit album zich qua omvang, ambitie en creativiteit kan meten met het fantastische Testimony-tweeluik en het Question Mark-album. De diversiteit is bovendien enorm groot: van herkenbare, maar daarom niet minder spetterende instrumentale ouvertures en frisse, songgerichte prog-nummers (Makes No Sense, So Far Gone) tot complexere tracks (het naar Spock's Beard neigende Slave To Your Mind, het vurige Confrontation en het daarop volgende The Battle).

Verrassende momenten zijn er ook genoeg te vinden. Wat te denken van het donkere, stampende City Of Destruction? Het juist erg frivole The Ways Of A Fool (dat qua sfeer doet denken aan het geweldige nummer Freak, dat te vinden is op Momentum) contrasteert daar mooi mee. Soms treedt de band ver buiten de gangbare progrockpaden. Zo is Breath Of Angels in essentie een gospel-nummer. De bijdrage van het kleine koor, bestaande uit Ann, Alfreda en Regina McCrary, is buitengewoon fraai. Het energieke Freedom Song is dan weer folk-achtig, met een heerlijke 'vibe'.

Zoals altijd staan de muzikale kwaliteiten van Morse en consorten buiten kijf. De souplesse waarmee gemusiceerd wordt, de gepassioneerde, vaak ontroerende zang van Morse en het gemak waarmee beklijvende refreinen en melodieën worden geproduceerd - het zijn zaken waar veel bands gekmakend jaloers op zouden worden. The Similitude Of A Dream staat er vol mee. Maar de grootste verdienste is nog wel dat dit dubbelalbum je als luisteraar zodanig meesleept dat de plaat voorbij is voor je er erg in hebt.

In april 2017 is dit spektakelstuk live te horen in de 013. Als dat even waanzinnig wordt als dit album, staat veel progliefhebbers een bijzondere avond te wachten. The Similitude Of A Dream valt gerust te omschrijven als een monumentaal werkstuk. Een absolute aanrader voor iedere liefhebber van progressieve muziek!

Tracklist:
1. Long Day
2. Overture
3. The Dream
4. City Of Destruction
5. We Have Got To Go
6. Makes No Sense
7. Draw The Line
8. The Slough
9. Back To The City
10. The Ways Of A Fool
11. So Far Gone
12. Breath Of Angels
13. Slave To Your Mind
14. Shortcut To Salvation
15. The Man In The Iron Cage
16. The Road Called Home
17. Sloth More
18. Freedom Song
19. I'm Running
20. The Mask
21. Confrontation
22. The Battle
23. Broken Sky / Long Day (Reprise)

Score: 90 / 100

Reviewer: Rik
Toegevoegd: 6 december 2016

Meer The Neal Morse Band:

Zoeken
    23 september:
  • Evermore - Court Of The Tyrant King
  • Hail Conjurer - Earth Penetration
  • Live Burial - Curse Of The Forlorn
  • Moonspell - From Down Below – Live 80 Meters Deep
  • Stratovarius - Survive
  • Venom Inc. - There's Only Black
  • 30 september:
  • Angmodnes - The Weight Of Eternity
  • Graceless - Chants From Purgatory
  • Rage - Spreading The Plague
  • Raven - Leave 'em Bleeding
  • Slipknot - The End, So Far
  • Sonata Arctica - Acoustic Adventures volume two
  • Tankard - Pavlov's Dawgs
  • The Dead Daisies - Radiance
Ozzy Osbourne - Patient Number 9

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2022 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.