Het gebruik van verleden tijd is de lezer wellicht opgevallen in de voorgaande paragraaf. Dat is met reden, want de tweede full-length van Beyond All Recognition is een heel stuk minder goed te pruimen. Het begin is evenwel aardig. Openingstrack Stain Your Name bevat nog iets van de oorspronkelijke frisheid, maar neigt af en toe vervaarlijk naar nu-metal. Ook Aesthetic / Pathetic weet nog enigszins te bekoren, hoewel het clean gezongen refrein op het randje is.
Daarna wordt het echter alleen maar minder. Matige tracks als Revelation, What You Are en Erase zijn een teken aan de wand. De nadruk op zeikerige emo-vocalen maakt het geheel er niet aansprekender op. Met een speelduur van bijna een uur is Beyond All Recognition bovendien veel te lang. De productie mag dan enorm strak zijn, het geluid is ook volledig dichtgetimmerd en doordat de nummers zoveel op elkaar lijken, wordt het album een nogal vermoeiende luisterervaring.
Gelukkig zijn er nog wat spaarzame lichtpuntjes te ontdekken, zoals Knowing en Trigger Denial. Dat zijn de nummers waarin Beyond All Recognition evenveel uit vette dubstep put als uit middelmatige metalcore, waardoor deze tracks frisser en sprankelender klinken dan de rest, ondanks hun generieke basis. Tegen het eind volgt met Future Behind dan weer een ronduit tenenkrommende ballad. Het zorgt dat dit toch al niet bijster coherente album als een nachtkaars uitgaat. Terwijl debuutalbum Drop = Dead nog een leuk schijfje bleek, slaat Beyond All Recognition hier de plank grotendeels mis. In een grote boog omheen lopen is daarom het advies.
Tracklist:
1. Stain Your Name
2. Aesthetic / Pathetic
3. Elation
4. Revelation
5. What You Are
6. Erase
7. Kill (H) Er
8. Rest
9. Knowing
10. The Dead Cannot Speak
11. Trigger Denial
12. Unfounded
13. Future Behind
14. Daemons
