Het Italiaanse model Sarah Moon stond laatst in de Playboy. Naast modelleren, maakt ze ook nog deel uit van het poprockgezelschap Shiny Black Anthem. De publiciteit in het populaire magazine is natuurlijk mooi meegenomen voor zowel de band als haarzelf, maar laten we ons vooral concentreren op de muziek en zang en niet op haar uiterlijk.

Ze kan namelijk behoorlijk zingen. Haar poprockstem ligt prettig in het gehoor, al moet erbij gezegd worden dat als ze voluit gaat, haar zang veel aandacht opeist. De zanglijnen van Sarah doen denken aan die van Hayley Williams (Paramore), Lyndsey Gunnulfsen (Pvris), Kelly Clarkson en Meredith Brooks (bekend van de hit Bitch), maar de zangeres legt het qua niveau wel af tegen deze dames. Ze geeft de muziek een heel jong karakter. De mannelijke screams die met name tijdens een refrein opduiken, hadden wat mij betreft achterwege gelaten mogen worden.

Ook de muziek heeft overeenkomsten met Paramore en in mindere mate Pvris (spreek uit als Paris). Hier en daar duikt een elektronische beat op en de elementen uit de popmuziek zijn dan ook nadrukkelijk aanwezig, maar de Zuid-Europeanen rocken er tevens regelmatig op los. De meeste tracks hebben een energieke vibe, maar er zijn ook melancholische songs, waarin Sarah ingetogen zingt en waarin de sfeerbevorderende keyboardpartijen een belangrijke rol spelen. Verwacht muzikaal verder niet te veel hoogstandjes. Alles staat namelijk in het teken van de zanglijnen.

Net als wel vaker is dit soort releases flink overgeproduceerd, maar had je anders verwacht? Het lijkt inherent aan het genre en velen storen er zich niet aan. Het is bijna radioverantwoorde muziek. De schaarse metalelementen, zoals de stevige riffs, staan dan ook zacht in de mix. Het niveau van de nummers hangt veelal af van de herinneringswaarde van de zanglijnen. Chasing Shadows is een topper en Crawling Back Home, Love Is Dope (Part One Addiction), Your Enemy en liggen ook lekker in het gehoor. Let Me Out (I’m A Monster) blijft ook hangen, maar de zang zal door bepaalde luisteraars als zeurderig ervaren kunnen worden en ook de vocalen van gastzanger Daniele Tofani (Hopes Die Last) in het wat krachteloze Alone In My World zijn sterk aan smaak onderhevig.

Unbreakable is een aardige poprockplaat. Niet meer, niet minder. Er staan leuke nummers op en een paar uitschieters, maar in de overvolle zee aan releases valt dit debuut buiten Italië niet op. Dat neemt niet weg dat Sarah Moon hiermee bewijst dat ze naast modelleren ook aardig kan zingen. Dit debuutalbum is beslist het beluisteren waard, maar zeker geen verplichte aanschaf.

Tracklist:
1. The Revenant
2. Fade Into White
3. Your Lips Are Cocaine
4. Crawling Back Home
5. Let Me Out (I'm A Monster)
6. Love Is Dope (Part One Addiction)
7. Love Is Dope (Part Two Redemption)
8. Your Enemy
9. Give Me More
10. Chasing Shadows
11. Alone In My World (feat. Daniele Tofani)
12. Broken Smile
13. My Heart Is Rusted