Als er één album is waar binnen de postrockscene reikhalzend naar uitgekeken werd, is het wel The Wilderness. Niet zo verwonderlijk overigens, aangezien de Texaanse, instrumentale formatie Explosions In The Sky tot een van de grootste namen uit het genre behoort. Daarnaast is het alweer vijf jaar geleden dat de laatste full-length verscheen (ik tel de soundtracks maar even niet mee), dus het werd ook wel weer tijd voor nieuw werk.

Explosions In The Sky is nooit een band geweest die bang is om te experimenteren met nieuwe ideeën. Dat was al goed te horen op Take Care, Take Care, Take Care (2011); een plaat die weliswaar iets langer bezinkingstijd nodig had, maar wel openbloeide tot een waar kunstwerk. Op The Wilderness zet de band de volgende stap. Het resultaat is een intrigerend en bij vlagen wederom prachtig album, dat echter wel de adembenemende crescendo’s van zijn voorgangers mist.

De eerste luisterbeurten van The Wilderness zijn nog het best als ‘ingewikkeld’ te omschrijven. Explosions In The Sky kiest hier voor een rustigere insteek en experimenteert naar hartenlust met elektronische klanken. Ambient is nadrukkelijker dan ooit aanwezig en voor traditionele post-rock is nauwelijks plek. Daarnaast zijn de nummers over het algemeen een stuk korter geworden en duiken op veel plaatsen synthlijnen op die nieuw zijn voor deze groep. Toch blijkt The Wilderness te intrigeren. Het siert het viertal uit Austin dat ze buiten de gebaande paden durven te treden en zich in dit stadium van hun carrière zo durven te vernieuwen.

Opener Wilderness klinkt al direct anders dan alles wat Explosions In The Sky eerder heeft gedaan. Het is een oefening in minimalisme geworden, met veel nadruk op elektronische invloeden en allerlei piepjes en kraakjes, maar toch weet deze track ook met minimale middelen voor kippenvel te zorgen. Ook The Ecstatics is in eerste instantie een wat bevreemdend nummer, dat bij iedere luisterbeurt groeit. Tangle Formations is eigenlijk het eerste nummer dat nog enigszins doet denken aan het oudere werk, hoewel ook hier de elektronische invloeden onmiskenbaar aanwezig zijn. De fraaie tokkelriffs en vooral de manier waarop het nummer toewerkt naar een climax roepen warme herinneringen op aan de vorige albums.

Het overgrote deel van The Wilderness laat echter een band horen die naar de toekomst kijkt in plaats van het verleden. Ook nummers als het prachtige Disintegration Anxiety laten een fris, nieuw geluid horen, waarin wederom veel gestoeid wordt met elektronica, die op een sublieme manier wordt verweven in de sound. De rijke details en subtiliteit van het nummer verraden de compositorische klasse van deze band, alsmede het geduld waarmee aan dit album is geschaafd. Toch is niet ieder nummer even sterk. Soms kabbelt het album iets te veel voort (Logic Of A Dream en Losing The Light). Gelukkig zijn dat uitzonderingen. Over de gehele linie is The Wilderness namelijk een gedurfd en boeiend album geworden, waarmee Explosions In The Sky weliswaar niet zijn beste plaat aflevert, maar wél zijn vleugels durft uit te slaan.

Tracklist:
1. Wilderness
2. The Ecstatics
3. Tangle Formations
4. Logic Of A Dream
5. Disintegration Anxiety
6. Losing The Light
7. Infinite Orbit
8. Colors In Space
9. Landing Cliffs