Fallujah ontstaat begin 2007 als Alex Hofmann en Scott Carstairs (en drie andere jongens die inmiddels geen deel meer uitmaken van de line-up) elkaar op school treffen en besluiten een band op te richten. De naam verwijst naar de gelijknamige stad in Irak die volgens de vijftienjarigen voor iets bijzonders staat. “It represents the pinnacle of tensions, hostility and destruction that has come to define the world we live in. To claim that the band has no knowledge of what went on there or is disrespectful, is simply an uninformed opinion and irrelevant to the true message of the band.” Vandaag de dag is de plaats nog altijd het toneel van de strijd tussen de internationale coalitie en IS. Tot zover de actualiteit.

Laten we teruggaan naar de historie van de band. Het collectief uit San Francisco brengt in 2009 de ep Leper Colony uit en in 2011 verschijnt de eerste full-length The Harvest Wombs. Daarop combineren de tieners de invloeden van onder andere The Faceless, Decrepit Birth, Cattle Decapitation, Decapitated, Emperor, Cephalic Carnage, Necrophagist enerzijds en jazzrock plus sfeerbevordenede elementen anderzijds.

Waar de chugging riffs en brutaliteit nog dominant aanwezig zijn op de eerste twee releases, wordt op The Flesh Prevails meer de nadruk gelegd op techniek en atmosfeer. De breakdowns en demonstraties van wat de muzikanten kunnen, maken plaats voor beter doordachte composities, waarin ambient postrocklandschappen en fusionloopjes een grote rol spelen. De muzikanten zijn duidelijk gegroeid in hun technische vaardigheden en dat levert een erg knappe plaat op.

Met name Carved From Stone, Sapphire en The Night Reveals werken zich al snel op als hoogtepunten. In laatstgenoemde versterken de razende blasts en sfeervolle leads op de achtergrond elkaar. Bovendien zijn de baspartijen mooi uitgelicht. Na een klein kwartier doet het titelnummer het aanvankelijk wat rustiger aan. Hierin blijven de screams van Alex Hoffman een paar minuten achterwege en maken ze plaats voor de hemelse zang van Roniit Alkayam. Verder krijgt het door Allan Holdsworth beïnvloede fusion-gitaarwerk veel ruimte. Het is een van de onderscheidende punten die de muziek zo sterk maakt.

Na een pittige eerste helft van het album, breekt het new-age-intermezzo Alone With You de storm. Het welkome rustpunt gaat prachtig over in Allure (met een solo van ex-Obscura-gitarist Christian Münzner). Het is prettig dat er tijdens de tweede helft veel minder screams te horen zijn, want deze zijn relatief monotoon. Door er tijdelijk afstand van te nemen, komt het fantastische gitaarwerk mooi aan het licht. Ook al is het drumwerk nog altijd snel, er komt wel veel variatie aan te pas.

Het grootste punt van kritiek op deze release is de productie. De overvloedige compressie leidt tot pijn in de oren, een brei tijdens de snelle passages en een wat kunstmatig karakter op sommige rustige momenten. Wie daardoorheen kan prikken, ontdekt een prachtig album, waarop sfeer, melodie en techniek samenkomen. The Flesh Prevails is een flinke stap voorwaarts ten opzichte van het debuutalbum en is een van de beste atmosferische technische deathmetalreleases van 2014.

Tracklist:
1. Starlit Path
2. Carved From Stone
3. The Night Reveals
4. The Flesh Prevails
5. Levitation
6. Alone With You
7. Allure
8. Sapphire
9. Chemical Cave