Het belangrijkste punt van kritiek op The Flesh Prevails is de productie. Toch zijn de muzikanten opnieuw in zee gegaan met Zack Ohren en Mark Lewis. Gelukkig hebben de technici zich de verbeterpunten aangetrokken, want het nieuwste werk ligt veel prettiger in het gehoor, zoals het fantastische Amber Gaze toont. De muziek ademt meer en daardoor komt het emotionele aspect er veel sterker uit.
Een andere reden waarom het geheel aangenamer wegluistert, is de gestroomlijndere songwriting. Van het zware Face Of Death dat naadloos overgaat in het snelle Adrenaline, tot het dromerige intermezzo Fidelio; de tracks hebben een sterke identiteit en zijn elk door een film beïnvloed. Waar vocalist Hofmann op de voorganger nog teksten bezigde op basis van eigen ervaringen, is hij deze keer in de huid gekropen van een karakter in een film, om vanuit dat perspectief de beleving over te brengen.
De vocalen van de frontman zijn aan smaak onderhevig. De teksten zijn niet goed te volgen en de screams, die deels overeenkomen met die van Xenoyr van Ne Obliviscaris, zijn niet bijzonder. Gelukkig is er afwisseling tussen zijn (regelmatig gedubde) monotone stem en de cleane zang van Tori Letzler en Katie Thompson (Abandon). In Wind For Wings is het niet Hofmann die zijn heldere stem gebruikt, maar gastzanger Mike Semesky.
Naast afwisseling in vocalen is er vooral veel ruimte voor de instrumentatie. De ritmesectie is veelzijdiger geworden en dat brengt meer diversiteit in de composities, ook vanwege het vernieuwende gebruik van synthesizers. Het zijn echter vooral de jazzrock-achtige gitaarmelodieën die de kracht van Fallujah bepalen. Naast Brian James en Scott Carstairs is er ook nog een gastrol voor Tymon Kruidenier (Exivious, ex-Cynic). En over Exivious gesproken, de muziek van Fallujah laat een trend horen waarin de muzikaliteit en een rustigere sfeer steeds meer ruimte winnen.
Dreamless is een zeer aardig album en beslist wederom een stap voorwaarts in de ontwikkeling van Fallujah. Zowel op het gebied van productie, technische vaardigheden als songwriting laten de Amerikanen verbetering horen. En toch is er nog voldoende ruimte voor verbetering. Zo voelt het iets te lange Les Silences niet helemaal op zijn plek en heeft de muziek de neiging om voort te kabbelen. Deze release zal echter bij menig liefhebber van atmosferische en technische metal in de kast belanden.
Tracklist:
1. Face Of Death
2. Adrenaline
3. The Void Alone
4. Abandon
5. Scar Queen
6. Dreamless
7. The Prodigal Son
8. Amber Gaze
9. Fidelio
10. Wind For Wings
11. Les Silences
12. Lacuna
