Op deze plaat heb ik me erg verheugd. Ik zal het nog bonter maken, ik heb me er zelfs errug op verheugd. De op Pulverised verschenen voorganger "Kingdoms of Greed" vond ik namelijk een spetterende Zweedse death metal plaat die een bijna ongehoorde variatie en afwisseling liet horen. Van de hakkende death metal van "Feral Blaze" tot de stuwende snelle tempo's van meeschreeuwer "Self-Invoked" tot de massieve symfonische black/death van "Torchbearer" tot de gevoelige ballad "Final State part II (Last Entry)", was "Kingdoms of Greed" een zwaar ondergewaardeerd Zweeds top-product.

Nu is er dan eindelijk "Indefinite Soul-Extension". Toen ik de plaat voor het eerst luisterde kwam er een gestaag toenemend gevoel van teleurstelling naar boven borrelen. "Indefinite Soul-Extension" is meer een sterk geconcentreerde uitwerking van een specifieke stijl, in tegenstelling tot de, voor Zweedse death metal begrippen, 'melting pot'-achtige sound van het vorige album. Unmoored klinkt op dit nieuwe album als een wat agressievere versie van Edge of Sanity, en luisterend naar dit album vraag ik me af of dit niet de koers is die Dan Swanö voor "Crimson II" had moeten uitzetten. Dat was weliswaar een aardig album, maar het kwam bovenal over als een herhalingsoefening en mistte een zekere 'punch' die oudere releases van Edge of Sanity wel kenmerkte. Unmoored lijkt het met "Indefinite Soul-Extension" beter af te gaan. Natuurlijk laat dit album van het al schaarse originaliteitgehalte geen spaan heel, dat is op deze plaat zelfs non-existent te noemen. Het feit dat de zuivere zang van Christian Älvestam als twee druppels water op die van Swanö lijkt, is ook niet echt bevorderlijk.

Eigenlijk ben ik nog niet helemaal over de teleurstelling heen. Gelukkig ben ik inmiddels wat meer in het reine gekomen met deze plaat, en kan ik de positieve aspecten van Unmoored's huidige sound wel waarderen. "Indefinite Soul-Extension" is een zeer energiek werkje, en ook de onoriginele (In Flames! Soilwork! Soilwork! Edge of Sanity! Soilwork! Edge of Sanity! In Flames! Soilwork!), doch kundige manier waarop agressieve passages met grunts en screams afgewisseld worden met melodische, zuiver gezongen stukken, weet de juiste snaar te raken. Bijna elk nummer kent wel een lekker catchy refrein. Op synth-gebied scoort deze plaat ook hoge ogen. Vooral de keyboards in een nummer als "Spit Forth From Failure" doen me denken aan het synth-werk van Sigh's Mirai voor het meest recente album van Necrophagia. Lekker spookachtig dus. Als laatste wil ik nog even het afsluitende nummer, "Final State part III (Posthumous Writings)", afzonderlijk prijzen. Niet zo pakkend als part II, maar wederom een fijne metal-ballad die me zelfs wat aan Opeth en het rustigere werk van Edge of Sanity doet denken.

Hoewel ik persoonlijk liever een expansie van de "Kingdoms of Greed" sound had gezien, is "Indefinite Soul-Extension" een uitstekende Zweedse death metal plaat, die zeker een hogere score had gekregen ware de sound niet zo nauw verwant geweest aan die van Edge of Sanity. Luistertip.

Tracklist:
1. Unspeakable Grief
2. Commit to the Fire
3. Leave-Taking
4. Phase of Revulsion
5. Morndraper
6. Cinders Veil
7. Spit Forth From Failure
8. Final State part III (Posthumous Writings)