Saxon in Poppodium 013, Tilburg
Enquête

Wat is vooralsnog jouw favoriete studio-album, dat in september 2022 is uitgebracht?

Allen/Olzon – Army Of Dreamers
An Abstract Illusion – Woe
Autopsy – Morbidity Triumphant
Behemoth – Opvs Contra Natvram
Blind Guardian – The God Machine
Bloodbath – Survival Of The Sickest
Clutch – Sunrise On Slaughter Beach
Electric Callboy – Tekkno
Graceless – Chants From Purgatory
House Of Lords – Saints And Sinners
King's X – Three Sides Of One
Megadeth – The Sick, The Dying... And The Dead!
Ozzy Osbourne – Patient Number 9
Parkway Drive – Darker Still
Razor – Cycle Of Contempt
Sammy Hagar And The Circle – Crazy Times
Slipknot – The End, So Far
Stake – Love, Death And Decay
Stratovarius – Survive
Tankard – Pavlov's Dawgs
The Dead Daisies – Radiance
The Devil Wears Prada – Color Decay
The Hu – Rumble Of Thunder
Venom Inc. – There's Only Black
een ander studio-album uit september 2022

[ Uitslag | Enquêtes ]

    3 oktober:
  • Saxon en Diamond Head
  • 4 oktober:
  • Brainstorm, Rage en Tri State Corner
  • Cradle Of Filth en Alcest
  • Hypocrisy, Septicflesh, The Agonist en Horizon Ignited
  • Samael en Diabolical
  • 5 oktober:
  • Cradle Of Filth en Alcest
  • Liturgy
  • Paradise Lost
  • Samael en Diabolical
  • 6 oktober:
  • Heideroosjes
  • Maiden United en Powerized
  • 7 oktober:
  • Arena
  • Asagraum en Wesenwille
  • Cradle Of Filth en Alcest
  • Evergrey, Fractal Universe en Virtual Symmetry
  • Navarone
  • Veneration Of The Dead Preludiuim
  • 8 oktober:
  • Cradle Of Filth en Alcest
  • Heideroosjes
  • Veneration Of The Dead
  • 9 oktober:
  • Amaranthe, Beyond The Black, Butcher Babies en Ad Infinitum
  • Into The Void
  • Lionheart, Terror, Get The Shot en Dying Wish
Kalender
Vandaag jarig:
  • Allen Woody (The Allman Brothers Band)† - 67
  • Denis Cossette (Hanker) - 58
  • Eddie Cochran† - 84
  • Eddie DeGarmo (DeGarmo & Key) - 68
  • Herman Li (Dragonforce) - 46
  • Jason Hook (Five Finger Death Punch) - 52
  • Joey Radziwill (Sacred Reich) - 26
  • Jorge Sáez (Ebony Ark) - 44
  • Josh Klinghoffer (Red Hot Chili Peppers) - 43
  • Lindsey Buckingham (Fleetwood Mac) - 73
  • Lyor Cohen (platenbaas) - 63
  • Stevie Ray Vaughan† - 68
  • Tommy Lee (Mötley Crüe) - 60

Vandaag overleden:
  • Darryl James DeLoach (Iron Butterfly) - 2002
  • J.D. Kimball (Omen) - 2003
  • Mikko Laine (Sole Remedy) - 2011
  • Skip James - 1969
Review

Insomnium - Shadows Of The Dying Sun
Jaar van release: 2014
Label: Century Media Records
Insomnium - Shadows Of The Dying Sun
Shadows Of The Dying Sun is het zesde album van Insomnium en pas het eerste waarbij er sprake is van een wijziging in de line up. Gitarist Ville Vänni is vertrokken en Markus Vanhala van Omnium Gatherum neemt zijn plaats in. Markus is geen onbekende bij Insomnium aangezien hij regelmatig als live-gitarist inviel.

Betekent zijn toetreding ook een grote verandering in de muzikale richting of de sound van de Finse formatie? Wordt het een soort Insomnium Gatherum? Dat valt wel mee. Er is wel wat veranderd, maar het Finse kwartet klinkt verder gewoon zoals we gewend zijn. Het album staat vol met atmosferische, melancholische en melodische death metal van de bovenste plank. Wat opvalt is dat het contrast tussen de nummers wat groter is dan normaal. De plaat bevat de grootste diversiteit aan stijlen en gemoedstoestanden die we tot nu toe van Insomnium hebben gehoord.

Het album wordt mooi opgebouwd met het atmosferische The Primeval Dark waarin harmonieuze leads de melancholische sfeer bepalen. De openingstrack fungeert als intro voor het memorabele While We Sleep met bijzonder mooie melodieën en solo’s en een kalmerend, akoestisch gedeelte met de gefluisterde tekst “We need to slow down”. Het meeslepende Lose To Night is één van de rustigste nummers die de Finnen hebben geschreven. Het heeft een catchy refrein dat je al snel gaat meezingen of neuriën. Ook The Promethean Song is rustig en heeft zo’n refrein. Net als in While We Sleep en het hoogwaardige titelnummer worden grunts, gefluister en cleane vocals zeer goed afgewisseld, waarbij opvalt dat de heldere zang van Ville Friman veelvuldiger voorkomt en verbeterd is ten opzichte van One For Sorrow.

Tussen het rustige materiaal in staan twee hardere meesterwerken. Black Heart Rebellion is één van de beste nummers die de Finnen in hun bestaan hebben voortgebracht. Onder een wervelwind van blastbeats wordt als stilte door de storm een atmosferische leadmelodie gespeeld die een fraai contrast vormt. Een grote variatie aan ritmes, meeslepende passages, melodieuze leads, donkere blackmetalriffs en een acoustisch deel maken het tot een episch hoogtepunt. The River, één van de andere hoogtepunten en met acht minuten de langste compositie, kent een grote diversiteit aan stijlen. Black metal (dat aan Unleashed doet denken), melodische death metal, doom en jaren ’70 progressieve rock vloeien mooi in elkaar over. Shadows Of The Dying Sun kent veel treurigheid maar er is ook hoop. Zo gaat het catchy Ephemeral, dat vorig jaar als single werd uitgebracht, over het vinden van kracht in jezelf.

Is er tussen alle positieve opmerkingen dan ook nog een kritische noot te plaatsen? Jawel. The Primeval Dark zou nog meer hebben overtuigd als het instrumentaal zou zijn geweest. Bij het midtempo Revelation met riffs a la Dark Tranquillity en een fraaie solo aan het einde en Collapsing Words mis ik tijdens de coupletten wat originaliteit en fantasie. Met name het tweede deel van beide nummers overtuigt dan wel weer. De cleane fluisterzang in het eerste couplet van The River vind ik wat te veel naar gekreun neigen. Verder niets dan lof over de productie, de songwriting en de fabuleuze riffs, leads en solo’s van de gitaristen. De progressieve inslag bij het schrijven van nummers is mede te danken aan Markus. Hij brengt een verfrissend geluid, waarbij de leadgitaren zeer fraai in de mix staan en sfeerbepalend zijn, samen met de keyboardpartijen van Aleksi Munter van Swallow The Sun. Het gevarieerde drumwerk van Markus Hirvonen verdient eveneens een eervolle vermelding.

Insomnium blijft trouw aan de atmosferische en melodische death metal maar ontwikkelt zich verder met de toepassing van vernieuwende ideeën. Het nieuwe sfeervolle meesterwerk, waarvan de titel een metafoor is voor de vergankelijkheid van het leven, is weliswaar toegankelijk maar tevens heel gelaagd. Hierdoor ontdek je steeds weer nieuwe details en blijft het album op langere termijn ook interessant. Meerdere nummers behoren tot het beste materiaal dat de band heeft uitgebracht. Ik noteer het album dan ook op mijn jaarlijst.

Tracklist:
1. The Primeval Dark
2. While We Sleep
3. Revelation
4. Black Heart Rebellion
5. Lose To Night
6. Collapsing Words
7. The River
8. Ephemeral
9. The Promethean Song
10. Shadows Of The Dying Sun

Score: 90 / 100

Reviewer: Jeffrey
Toegevoegd: 18 mei 2014

Meer Insomnium:

Insomnium - Shadows Of The Dying Sun
Reactie van Metalmachine op 18-05-2014 om 14:24u
Score: 85 / 100

Tof album! Geweldige sfeer, mooie melodieën, afwisselend, echt een top album!

Insomnium - Shadows Of The Dying Sun
Reactie van Robert op 19-05-2014 om 16:36u
Score: 95 / 100

Gewoonweg een topalbum - onbegrijpelijk dat deze band niet op de festivals staat in de Benelux.

Insomnium - Shadows Of The Dying Sun
Reactie van Jeffrey op 19-05-2014 om 16:50u
Score: 90 / 100

Erg jammer inderdaad want live overtuigt de band namelijk ook (zowel met de oude als de nieuwe nummers). Recentelijk nog live gezien in Tilburg als special guests in het voorprogramma van Epica. Verslag hiervan staat ook op de site

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2022 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.