De Schotse postrockformatie Mogwai is op zijn zachtst gezegd vaak nogal creatief met albumtitels geweest. Het vorige reguliere album droeg de bizarre titel Hardcore Will Never Die, But You Will (en had muzikaal gezien helemaal niets met hardcore te maken). Begin 2014 is de band terug met Rave Tapes, een plaat die uiteraard eveneens niets met rave als het nostalgische dancegenre uit de jaren negentig te maken heeft. Toch is de titel ditmaal iets minder uit de lucht gegrepen, want de muziek op Rave Tapes laat een duidelijke verschuiving qua sound horen.

Zo wordt op Rave Tapes al snel duidelijk dat Mogwai de elektronica heeft ontdekt en omarmd. De korte, puntige nummers zijn namelijk doorspekt met allerlei synthlijnen die ervoor zorgen dat de band ineens een heel andere kant van zichzelf laat horen. Zo klinken nummers als Simon Ferocious en Remurdered door hun haast funky keyboardritmes, die heel prominent op de voorgrond aanwezig zijn, verrassend fris en modern. Het is in feite een logische voortzetting van de aanpak die ook al bij vlagen op het vorige album te horen was (denk aan songs als Mexican Grand Prix en San Pedro).

Op andere momenten grijpt Mogwai vooral terug op mooie melodieën met een melancholische ondertoon (opener Heard About You Last Night). De melancholie viert al helemaal hoogtij in Blues Hour (inclusief zachtmoedige cleane zang die wel wat van Aidan Baker weg heeft). Slechts sporadisch maken de voor het genre zo typerende tremoloriffs hun opwachting (No Medicine For Regret), maar ook hier zijn de elektronica-invloeden – weliswaar ditmaal meer op de achtergrond – hoorbaar. Het beste nummer op Rave Tapes is echter direct ook het meest vreemde. Repelish is opgebouwd rondom voice-samples over de vermeende subliminale satanische teksten op Led Zeppelin’s Stairway To Heaven. Het werkt wonderwel.

Het mag duidelijk zijn: Mogwai kiest met Rave Tapes voor een aanpak die significant afwijkt van het traditionele postrockstramien. Enerzijds is dat alleen maar toe te juichen: de bands die voortbouwen op geijkte genreformules zijn inmiddels immers niet meer te tellen. Tegelijkertijd ontbreekt het Rave Tapes wel aan echte klassenummers en kabbelt het album bij vlagen iets te gemoedelijk voort. Af en toe zo’n allesverzengende climax zou de plaat zeker goed doen. Uiteindelijk is Rave Tapes een fris en pakkend schijfje, met prima nummers die erg fijn wegluisteren, dat echter te weinig echte hoogtepunten biedt om van een topplaat te kunnen spreken.

Tracklist:
1. Heard About You Last Night
2. Simon Ferocious
3. Remurdered
4. Hexon Bogon
5. Repelish
6. Master Card
7. Deesh
8. Blues Hour
9. No Medicine For Regret
10. The Lord Is Out Of Control