Metalfan.nl - Metal nieuws, reviews, interviews en meer...

16-10-2021

Moss - Horrible Night
Jaar van release: 2013
Label: Rise Above Records
Moss - Horrible Night
Moss, oftewel ‘mos’ in ons aan het Engels verwante taaltje. Een uitermate geschikte naam voor een band die doom metal maakt. Bij de naam ontstaan direct schrikvisies van met maanlicht overgoten reünies, overwoekert door mos en omhult met mistflarden. Een beeld dat prima past bij Engeland, de geboortegrond van Moss, bezaait als het is met talloze afbrokkelende kastelen. Dit driemanschap uit Southampton maakte op de twee voorgaande albums doom in haar meest extreme incarnaties. Tergend langzame riffs, een muur van geluid en gruizige vocalen. Op deze derde plaat, Horrible Night, slaat de band een iets andere weg in.

Het tempo is nu opgeschroefd, de mix verheldert en we kunnen nu spreken van echte zang. Op het eerste gehoor doet Moss met Horrible Night denken aan een minder melodieuze versie van Electric Wizard's laatste plaat Black Masses. De afwezigheid van clichématige psychedelische invloeden en Hammer Horror-achtige uiterlijkheden zijn evident. Deze muziek is veel zwartgalliger en desolater dan die van Britse collega’s als Electric Wizard en Cathedral.

De opener van het album, Horrible Nights, is meteen het meest toegankelijke nummer; met een herkenbaar refrein over een almaar herhalende lome riff. Daarna komt Bleeding Years ons tegemoet met de machtige, langgerekte vocalen van zanger Olly Pearson. Zonder twijfel het fundament van deze plaat. Dark Lady is stukken langzamer dan doorsnee doom-nummers en bevat occulte cliché-teksten over bezetenen. Niets nieuws en vreselijk afgezaagd, maar de wijze waarop de teksten uit de keel van Pearson komen is bewonderenswaardig. Zijn klagende, maar verslavende zang gaat door merg en been.

De tweede helft wordt geopend door Dream Of Depths, met vier minuten het enige nummer onder de duur van zeven minuten. Door een sfeervol akoestisch begin doet het sterk denken aan de recente debuutplaat van Pallbearer. Het nummer ontpopt zich tot een sinister instrumentaal intermezzo. Coral Of Chaos bevat een karakteristieke riff in de traditie van Candlemass. Hier bereikt Olly Pearson met zijn vocalen de meest duistere krochten van zijn ziel en lijkt de wanhoop nabij. Misschien wel de beste compositie op dit album. Afluister I Saw Them At Night mag er ook zijn vanwege de huiveringwekkende teksten en het hand in hand gaan van riffs en vocalen. Aan het einde vervalt de muziek in ruis, alsof zanger Pearson in een onderaardse kerker uiteindelijk het leven heeft gelaten.

Horrible Night is een geslaagde koerswijziging van Moss. Voor de fans van de extremere vorige albums valt er nog steeds genoeg te halen. Zo groot is de transformatie ook weer niet. Maar met de ontwikkeling van de zang van Olly Pearson, die op dit album duidelijk de hoofdrol inneemt, wordt Moss ook interessant voor fans van traditionelere doom. Echter alleen voor doorgewinterde fijnproevers. Voor beginnelingen is dit net nog een stapje te ver, maar liefhebbers van taaie doom als het eveneens Engelse Warning kunnen met de nieuwe Moss gerust hun hart ophalen.

Tracklist:
1. Horrible Nights
2. Bleeding Years
3. Dark Lady
4. Dreams From The Depths
5. Coral Of Chaos
6. I Saw Them At Night

Score: 78 / 100

Reviewer: Kees
Toegevoegd: 9 april 2013

Koop dit album in

[ Terug naar de Album Reviews ]

Reactie van Rob op 09-04-2013 om 18:02u

Het Nederlands is meer verwant aan het Duits dan aan het Engels. Nederlands is een Westgermaanse taal.

Reactie van iron_dennis op 10-04-2013 om 10:16u

Benieuwd naar deze band op Roadburn!

Reactie van Artorius op 10-04-2013 om 17:27u
Score: 90 / 100

Moss klinkt nu inderdaad een beetje als Pallbearer, was mij ook opgevallen. Extremer, en bijna net zo goed. Dat is dan nog steeds ontzettend goed.

Reactie van harbinger_of_death op 10-04-2013 om 22:27u
Score: 40 / 100

Als liefhebber van het oude werk kan ik hier helemaal niks mee.
Muzikaal nog redelijk, maar wat een KUT zang hebben ze nu zeg.

Reactie van Artorius op 11-04-2013 om 12:59u
Score: 90 / 100

Zelf ben ik ook een groot liefhebber van hun oude werk, en als ze die lijn hadden doorgezet had ik dat ook prima gevonden. Maar in deze koerswijziging kan ik mij ook heel goed vinden. De Funeral, Sludge, en Stoner Doom subgenres komen hier samen in een nieuwe formule, een interessante ontwikkeling die een positieve impuls geeft aan een anders zo stagnerend genre. Pallbearer werd al genoemd. Huata is ook een goed voorbeeld. Ben benieuwd welke kant Wreck Of The Hesperus op gaat.