Enquête

Welke protestsong over de impact van de mensheid op de natuur of het klimaat spreekt jou het meest aan?

Annihilator – Stonewall
Atheist – Mother Man
Cattle Decapitation – Manufactured Extinct
Disturbed – Another Way To Die
Earth Crisis – Inherit The Wasteland
Gojira – Amazonia
Kamelot – The Human Stain
Kreator – Toxic Trace
Lamb Of God – Reclamation
Megadeth – Countdown To Extinction
Metallica – Blackened
Napalm Death – On The Brink Of Extinction
Nevermore – Matricide
Nuclear Assault – Critical Mass
Ozzy Osbourne – Revelation (Mother Earth)
Parkway Drive – Dark Days
Sacred Reich – Crimes Against Humanity
Saxon – Hole In The Sky
Sepultura – Biotech Is Godzilla
Soundgarden – Hands All Over
System Of A Down – ATWA
Tesseract – Eden
Testament – Greenhouse Effect
Vektor – Dying World
een andere protestsong over milieu- of klimaatproblemen

[ Uitslag | Enquêtes ]

    20 februari:
  • Gojira, Alien Weaponry en Employed To Serve
  • Orden Ogan, Brothers Of Metal en Wind Rose
Kalender
Vandaag jarig:
  • Chris Herring (Power Of Omens) - 52
  • Derrick Green (Sepultura) - 51
  • Greg K. (The Offspring) - 57
  • Herman Frank (Accept) - 63
  • Ian Hill (Judas Priest) - 71
  • Jariot Lehtinen (Waltari) - 55
  • Jonas Mäki (Malpractice) - 47
  • Karl-Heinz "Carlos" Krug (Sunterra) - 47
  • Martin "Marthus" Škaroupka (Cradle Of Filth) - 41
  • Matthew Tuck (Bullet For My Valentine) - 42
  • Max Naescher (Elis) - 40
  • Michael "Michelle Darkness" Huber (Elis) - 47
  • Oscar Fredrick Dronjak (Hammerfall) - 50
  • Paul Masvidal (Cynic) - 51
  • Paul Stanley (Kiss) - 70
  • Sid Wilson (Slipknot) - 44
  • Tracii Guns (L.A. Guns) - 56

Vandaag overleden:
  • Dave "Lepard" Hellman (Crashdiet) - 2006
Review

Korn - Korn
Jaar van release: 1994
Label: Epic Records
Korn - Korn
Zoals bij bijna elk muziekgenre kun je niet stellen dat een bepaald album de allereerste 'nu metal'-release is. Nu metal ontwikkelt zich eind jaren tachtig en begin jaren negentig geleidelijk, doordat onderling zeer divers klinkende bands als (in chronologische volgorde) Faith No More, Jane's Addiction, Nine Inch Nails, Primus, Helmet, Rage Against The Machine, Tool, Sepultura en verscheidene anderen de agressieve riffs van heavy metal vermengen met invloeden uit allerlei andere genres als funk, industriële rock, grunge, hardcore punk en niet in de laatste plaats hiphop. Die ontwikkeling zet zich gestaag door, waarna eind jaren negentig en begin van deze eeuw wereldwijde miljoenenverkopen volgen voor langspelers met een 'typische' nu metal sound als Follow The Leader (1998) van Korn, Significant Other (1999) van Limp Bizkit en het titelloze debuut van Slipknot uit datzelfde jaar.

Je kunt daarom niet zonder meer stellen dat het titelloze debuut van Korn uit 1994, dat bij de release slechts een bescheiden verkoopsucces is, het allereerste nu metal-album is. Enerzijds gaan aan deze cd een reeks platen van andere artiesten vooraf, die al dicht tegen nu metal aanschuren, anderzijds zullen zowel Korn zelf als zijn tijdgenoten en volgelingen naderhand langspelers uitbrengen met een meer 'typische' nu metal-sound dan wat Korn op de tafel brengt. Wat ik wel durf te stellen, is dat geen ander album zó belangrijk en invloedrijk is geweest in de ontwikkeling van nu metal en zo geïdentificeerd wordt met het genre als deze plaat. Korn biedt een naadloze mix van stukjes metal, hiphop, funk, industrial, grunge, gospel, doedelzakspel en wat al niet meer, inclusief de inmiddels onlosmakelijk aan nu metal verbonden laaggestemde zevensnarige gitaren en intieme, huilerige teksten over onder meer drugsverslaving en kindermisbruik.

Nu metal roept onder zowel jonge als oudere metalfans sterk uiteenlopende reacties op, van blinde adoratie tot grote afkeer. Aangezien Korns debuutalbum niet ten onrechte door velen als de grote katalysator en daarmee hoofdschuldige wordt gezien voor de grote populariteit die het genre gedurende een aantal jaren verwierf, zullen waarschijnlijk weinig cd's tegelijkertijd door zovelen geliefkoosd en door zoveel anderen met een intense passie verafschuwd worden. Wiens kant kies ik? Ik heb zelf nooit al te veel naar nu metal geluisterd en wanneer heden ten dage zo af en toe een verse nu metal-release mijn pad kruist, dan beoordeel ik hem (net als bij elk ander langlopend genre) negen van de tien keer als middelmatige, overbodige mosterd na de maaltijd. Net als praktisch elk ander muzikaal genre heeft ook nu metal mijns inziens echter, zeker in de beginperiode, een paar loepzuivere pareltjes opgeleverd. Korns titelloze debuutalbum is daar een van en misschien wel de beste.

De muzikale mengpot van stijlen, die de band hier biedt, is fascinerend en alle verschillende stukjes passen perfect in elkaar. De vocalen van Jonathan Davis zijn afwisselend en sterk. De persoonlijke teksten zijn (voor die tijd) gewaagd en beklemmend. Hoe goed het album is, blijkt zodra ik een keuze wil maken welke van de songs tot mijn favorieten behoren en in deze (retro)recensie speciale vermelding verdienen. Eigenlijk wil ik ze namelijk alle twaalf selecteren. Soms lijken de nummers qua riffs en sound enigszins op elkaar, maar toch heeft elk lied voor mijn gevoel iets unieks en bijzonders, waardoor ik bij een Korn-concert het volle dozijn het liefst dan ook stuk voor stuk zou willen horen (naast een verzameling van het beste van hun latere albums). Met dien verstande dat wanneer het aangrijpende slotlied Daddy een minuut of zes bezig is, de cd-speler onverbiddelijk uit gaat. Het daaropvolgende minutenlange irritante gegrien van Jonathan Davis, de daaropvolgende minutenlange ongewenste stilte en het daaropvolgende minutenlange onzinnige (zogenaamd) met een verborgen microfoon opgenomen gesprek over het in elkaar zetten van een auto-onderdeel wil ik nooit meer horen. Maar het kleine uur aan muziek voordat Davis begint te grienen, is van begin tot eind geweldig.

Korn is voor mij dan ook een moderne klassieker. Als deze plaat verantwoordelijk is voor een (inmiddels tot een zwak stroompje opgedroogde) jarenlange stortvloed aan middelmatige imitaties, het zij zo. Ik kan me best voorstellen dat veel metalfans zich begin van deze eeuw groen en geel ergerden aan de zoveelste rapper met een laaggestemde zevensnarige gitaar op de achtergrond, wiens schreeuwerige clipje de schaarse zendtijd in beslag nam die op MTV en TMF destijds aan zogenaamd 'heavy' muziek werd toebedeeld. Dat laat onverlet dat innovators als de originele bandleden van Korn wel degelijk over talent beschikten. Een rock- en metalfan met een brede smaak hoort deze cd op zijn minst een kans te geven, mocht hij anno 2013 (bijvoorbeeld door een irrationele blinde weerzin voor alles wat naar nu metal ruikt) nog steeds in je verzameling ontbreken.

Tracklist:
1. Blind
2. Ball Tongue
3. Need To
4. Clown
5. Divine
6. Faget
7. Shoots And Ladders
8. Predictable
9. Fake
10. Lies
11. Helmet In The Bush
12. Daddy

Score: 96 / 100

Reviewer: Gilbert
Toegevoegd: 22 januari 2013

Meer Korn:

Korn - Korn
Reactie van Elroy op 22-01-2013 om 17:18u
Score: 100 / 100

Topplaat! punt.

Korn - Korn
Reactie van Een Metalfan op 22-01-2013 om 19:44u

Geweldige plaat de hele jaren 90 was volop vernieuwing life of agony, typ o negativ
Fear factory kwam ook met een zeer gave plaat.En dan niet vergeten de noorse blackmetal .
En de op de radio als je aan het werk bent de lekkere grunge uit Seatle.
Nu klinken al die jonge bandjes het zelfde jammer.

Korn - Korn
Reactie van Een Metalfan op 23-01-2013 om 17:20u

topplaat

bij bovenstaande reactie hoezo hetzelfde? volbeat,gojira,mastodon,kvelertak,cancer bats,amaranthe,a pale horse named death,... om enkele op te noemen,ik denk niet dat er 1 is die gelijkaardig klinkt :)

Korn - Korn
Reactie van matt op 23-01-2013 om 20:20u

nog altijd een van mijn favoriete albums,tot en met isseus topplaten daarna helaas in mijn ogen minder.

Korn - Korn
Reactie van Een Metalfan op 29-01-2013 om 01:09u
Score: 93 / 100

M'n eerste metal album dat ik kocht. Alleen daarom al blijf ik speciale gevoelens houden bij deze CD. Daarnaast is het natuurlijk een pareltje van jewelste, het beste wat Korn ooit het geproduceerd.

Korn - Korn
Reactie van R.H. 1488 op 03-02-2013 om 13:56u
Score: 1 / 100

Nee, deze plaat is niet true metal! Ik hou alleen van ECHTE metal, en het liefst op een grijsgedraaid cassettebandje!

STAY TRUE!

Korn - Korn
Reactie van Een Metalfan op 22-03-2013 om 17:59u

Ga huilen jongen, met je true metal.

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2022 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.