Teodor Tuff brengt met Soliloque haar tweede album op de markt. De bandnaam lijkt naar een naam te verwijzen van een bandlid, maar dat is niet zo. Anno 2011 bestaat Teodor Tuff uit Knut Lysklæt (gitaar), Knut Hellem (drums), broers Rayner (bas) en Christer Harøy (gitaar) en neef Terje Harøy (zang)

Het titelloos debuutalbum uit 2009 is hoofdzakelijk gebaseerd op de hardrock van de 70’er jaren van de vorige eeuw. Het nieuwe album is geheel anders, muzikaal gaat Soliloque meer naar melodische en soms progressive metal. De voorkeur van Knut voor rockopera’s is duidelijk hoorbaar in de muziek. Het metalgehalte wordt extra onderstreept door de gastmusici Jeff Waters (Annihilator), Mattias IA Eklundh (Freak Kitchen), Martin Buus (Mercenary), Eskild Kløften (Divided Multitude) Jacob Hansen en Tonje Harøy. Teodor Tuff trad voorheen op in voorprogramma’s van Whitesnake en Deep Purple. Met Soliloque op zak zal dat niet snel meer gebeuren, de heren zullen eerder optreden met bands zoals Symphony X.

Genoeg over de band, nu naar Soliloque zelf. Met Godagar is het direct duidelijk, dit bombastisch intro bezorgt je kippenvel. The Last Supper is echter het eerste nummer waarop het nieuwe geluid van Teodor Tuff te horen is. Een catchy melodisch metalnummer met een solide en strakke fundering. De zang van Terje heeft een wat rauw randje dat goed past bij de melodische metal. De lekkere solo’s van Knut en Christer maken het nummer compleet.

Addiction en Deng’s Dictum hebben meer invloeden van Symphony X, waarbij het laatstgenoemde nummer een van meest progressieve nummers is. Het folk metal getinte Tower of Power heeft bombastische keyboards; de herhaling van het couplet is wel wat hinderlijk; dat maakt het nummer wat eentonig en dat is jammer voor een slotnummer.
Absoluut hoogtepunt is echter Heavenly Manna, dit nummer begint als en stevig progressive metal nummer maar heeft en gitaarsolo waar je U tegen zegt. Waters, Eklundh, Buus en Kløften soleren ruim 1.40 minuten tegen elkaar met een sublieme solo als resultaat.

Met Soliloque levert Teodor Tuff een goede plaat af die eigenlijk in een melodische en progressive metal verzameling niet mag ontbreken. Ik ben benieuwd welke richting het volgende album van de band op gaat. Maar eerst genieten van Soliloque.

Tracklist:
1. Godagar
2. The Last Supper
3. Addiction
4. Mountain Rose
5. Hymn
6. Delusions of Grandeur
7. Heavenly Manna
8. Deng’s Dictum
9. Lullaby
10. Mind Over Matter
11. Tower of Power