Pigumanity is de debuutplaat van Fitcage, een grindcore-kwartet uit Kazan, de hoofdstad van het gezellige Tatarstan, een autonome republiek in Rusland. Fitcage maakt brute grindcore in de traditie van bands als Brutal Truth en Napalm Death, met een vleugje Nasum en Rotten Sound. Helaas voor Fitcage (en voor de luisteraar uiteraard) is deze debuutplaat nogal saai.

Dit is voornamelijk debet aan de zangers. zo horen we screams, grunts en pigsqueals. De plaat opent met een nummer of vijf die wel goed te pruimen zijn, waarbij de zang doet denken aan Rotten Sound, maar daarna komen de zware grunt en de pigsqueals erbij. En die zijn eigenlijk niet te harden. Tegenwoordig lijkt het of iedere metalhead die in een microfoon kan boeren of gillen zichzelf zanger mag noemen en op een plaat vastgelegd kan worden. Zeker op het einde van de plaat is de zang bedroevend en ronduit irritant te noemen.

Hier en daar zijn de nummers best aangenaam, vooral op de eerste helft van de plaat, maar ook dat kan deze release niet redden van een plekje in de vergeetkast. De cover van Brutal Truth (Stench Of Prophet) is ongeïnspireerd en de gebruikte samples van filmfragmenten zijn overbodig. Ik heb me zelfs op zitten winden over het feit dat ze de legendarische dialoog tussen Tom Cruise en Jack Nicholson uit A Few Good Men gebruikt hebben: sommige dingen blijf je gewoon van af. Pigumanity van Fitcage kan dus met een gerust hart genegeerd worden.

Tracklist:
1. Pigs Devour Pigs
2. Everyday Hatred
3. Children’s Suicide
4. Six Headshots
5. Smiling Corpse
6. Mass Disorder Instruction
7. New World Slavery
8. Fear And Loathing Everywhere
9. Copsripper
10. Forced Ganja Penetration
11. Single Bullet Theory
12. Buried On A Junkyard
13. Turn The Face To A Reality
14. Stench Of Prophet
15. Civil Monkeys
16. Mentally Monstrosity
17. Thirst Of Violence
18. Born To Kill
19. Humanity For A Long Time In Hell