De meeste metalfans kennen Joe Comeau ongetwijfeld van zijn tijd bij Annihilator. Na de reünieplaat Criteria For A Black Widow was hij het die er eigenhandig voor zorgde dat de Canadese band niet opnieuw weg zakte in middelmatigheid. Met zijn krachtige zang gaf hij Carnival Diablos en het moderne Waking The Fury zeker een meerwaarde. Anderen kennen hem nog van zijn tijd als gitarist en achtergrondzanger bij Overkill. Noem je Liege Lord, dan gaan er weinig tot geen belletjes rinkelen.

Jammer, want hoe leuk zijn bijdragen bij Overkill ook waren en hoe lekker zijn venijnige stem ook klonk bij Annihilator, het hoogtepunt van Comeau ligt in de jaren tachtig. Het jaar 1988 om precies te zijn. Liege Lord kende weliswaar een bescheiden cultstatus na twee sterke US power metalplaten onder de namen Freedom's Rise en Burn To My Touch, maar de groep wist nog niet echt een potje te breken. Tot opeens Master Control verscheen. Uitgebracht door Roadrunner Records (in Amerika door Metal Blade Records) en eindelijk vergezeld door degelijke promotie en belangrijker, een sterke productie. Dat de band het uiteindelijk niet gehaald heeft, is me nog steeds een raadsel, want Master Control is een absolute klassieker.

De prachtige en stevige power metal valt in te delen in de kenmerkende US metalstijl, met andere woorden, nadruk op de riffs, gitaarsolo's en sterke (hoge) vocalen. Hier zoek je tevergeefs naar keyboards of andere tierelantijnen. Meer hoeft dat soms ook niet te zijn. Opener Fear Itself knalt er al heerlijk in en klinkt door de galmende productie groots en bijzonder effectief. Hier is pas echt te horen wat een ongelofelijk goede zanger Comeau is. Vanwege alle effectjes en schreeuwstukjes kwam hij op de Annihilatorplaten soms niet echt aan zingen toe, maar op Master Control zit er nauwelijks effect (enkel wat echo) op zijn zang. Neem bijvoorbeeld het adembenemende Eye Of The Storm of het waanzinnige titelnummer. Spannende composities met lekker doormalende riffjes, fijne breaks en uitstekend getimede tempowisselingen. Beide songs kennen geweldige refreinen die met geen mokerslag meer uit je kop te slaan zijn.

Dat geldt eigenlijk voor alle songs. Hoewel ook Liege Lord (zoals zoveel bands) zijn vingers brandt aan Kill The King (Rainbow), klinkt deze versie wel lekker vet en sprankelend, mede door de krachtige zang van Comeau. Vlak ook vooral de kwaliteiten van Paul Nelson en Tony Truglio niet uit, want deze wereldgitaristen soleren en riffen dat het een lieve lust is. Natuurlijk ligt de invloed van bands als Iron Maiden, Judas Priest, Vicious Rumors en Leatherwolf er dik bovenop, maar door de agressieve en donkere toonzetting klinkt de band toch vooral als Liege Lord. En dat terwijl de sound van de eerste twee albums (die epischer en melodieuzer van aard waren) niet echt terug te vinden is op deze superplaat.

Ja, een superplaat. Helaas nooit opnieuw uitgebracht, maar vooral de vinylversie moet voor een habbekrats wel te vinden zijn. Het is de zoektocht absoluut waard en anders is het een goede zaak om deze strakke power metalplaat eens van een fatsoenlijke heruitgave te voorzien. Tot die tijd blijft Master Control een van de obscure klassiekers uit het US metalgenre. Veel beter en puurder dan dit wordt het namelijk niet.

Tracklist:
1. Fear Itself
2. Eye Of The Storm
3. Master Control
4. Kill The King
5. Soldiers' Fortune
6. Feel The Blade
7. Broken Wasteland
8. Rapture
9. Suspicion
10. Fallout