Wanneer je je band Resistance noemt en je komt uit Frankrijk, dan dwalen mijn gedachten direct af naar de fantastische comedyserie ‘Allo ’Allo! En de mooie dame van ‘le French resistance’. Zodoende is het onmogelijk om de bandnaam op de juiste wijze uit te spreken. Dus lees deze review heel goed door, want ik schrijf ‘m slechts een keer.

A Tale Of Decadence is een muzikale vertolking van het boek The Monk van Matthew Lewis uit 1796. In deze klassieker volgt de lezer een monnik in een geestelijk neerwaartse spiraal, bestaande uit: verkrachtingen, agressieve nonnen, incest en verbonden met satan. Het zal weinig mensen verrassen dat de kerk destijds het boek verbood. Desondanks was het een groot succes.

Goed verhaal of niet, Resistance is op muzikaal niveau in ieder geval een middenmoter. De band slaagt er niet om het concept op goede wijze te verwerken, waardoor het overkomt als een pak songs met slechts een tweetal korte dialogen. Die twee stukken zijn zelfs vrij irritant ingesproken en komen op mij over als een vervelende onderbreking. Resistance speelt duidelijk klassieke heavy metal met een epische inslag. Met een zware, galmende zangstem klinkt het als een ietwat matige poging om Doomsword te imiteren. Toch zijn hier en daar heel leuke ideeën te horen. Sommige riffs spreken erg aan, maar lopen snel vast in langdradige nummers. Het geheel luistert net te makkelijk weg, waardoor het allemaal niet blijft hangen.

Zodoende hebben we hier te maken met een band die waarschijnlijk alleen in eigen land een aardige aanvulling op de scene is. Ik mag graag naar obscure heavy metal, zoals bijvoorbeeld Manilla Road luisteren, maar Resistance mist gewoon een beetje de kwaliteit.

Tracklist:
1. The Preach
2. Loss Of Innocence
3. The Bloody Nun
4. A Premature Burial
5. Conjurer Of Fate
6. A Silent Kill
7. Revenant
8. The Rape
9. In Expiation Of His Crimes