Het afgelopen jaar is voor de liefhebbers van black metal een geweldig jaar geweest. Op het terrein van orthodoxe black metal leverden Watain (Lawless Darkness) en Deathspell Omega (Paracletus) sublieme platen af. De fans van melancholische tonen kunnen terugblikken op kwaliteitsalbums van Alcest (Écailles De Lune) en Agalloch (Marrow Of The Spirit). Maar 2010 is toch vooral het jaar waarin veel vernieuwende black metal bands allerlei geslaagde hybriden met andere genres (shoegaze, post-rock, post-punk, progressieve rock en psychedelica) aangaan. Bands als Enslaved (Axioma Ethica Odini), Svarti Loghin (Drifting Through The Void), Nachtmystium (Addicts: Black Meddle Pt. II) en Lantlôs (.Neon) zorgden ervoor dat er genoeg te smullen viel voor de liefhebbers van dergelijke avant-gardeavonturen.

Ook Twilight valt in dit laatste rijtje. Deze Amerikaanse band werd in 2004 met veel spektakel opgericht en gepresenteerd als ‘black metal all star band’, waarin leden van Krieg, Leviathan, Xasthur en Nachtmystium opereerden. Van zo’n samenstelling mag wel iets verwacht worden, maar het gelijknamige debuutalbum stelde vooral teleur. Het album bevatte weliswaar enkele interessante nummers, maar bleek toch nog vooral te zeer als los zand aan elkaar te hangen. Hoe anders hangt de vlag er inmiddels bij. De band is verder versterkt met leden uit de experimentele post-metalscene (Sanford Parker van Minsk en Aaron Turner van Isis). Dat blijkt een gouden greep te zijn geweest. Hun invloed zorgt ervoor dat Monument To Time End zich ver buiten de reguliere blackmetalpaden begeeft.

Alleen al de eerste twee nummers (The Cryptic Ascension en Fall Behind Eternity) laten een band horen die rijk is aan ideeën en – in tegenstelling tot het debuutalbum – in staat is om deze veelvoud aan invloeden samen te smelten tot krachtig uitgewerkte nummers die zowel experimenteel als coherent zijn. Hoewel de basis nog steeds traditionele US black metal is, wordt die basis voortdurend overstroomd door psychedelische keyboardpartijen (niet geheel toevallig refererend aan het latere werk van Nachtmystium), fraaie instrumentale post-metalpassages en dreigende, stuwende soundscapes. Vooral in het gedreven klinkende Convulsions In Wells Of Fever gaat de band helemaal los, terwijl het hierop volgende Decaying Observer juist weer veel innovatiever van aard is en geweldig bedwelmend toetsenwerk bevat.

Ook productioneel gezien zit Monument To Time End uitstekend in elkaar. De sound is lekker zwaar en vol, waardoor vooral het gitaarwerk veel steviger klinkt dan gebruikelijk in het black metal genre. Daarnaast is er echter genoeg ruimte voor het zweverige toetsenwerk en de toegevoegde effecten. Het album komt dan ook vooral met een goede koptelefoon tot zijn recht. Waar Twilight vijf jaar geleden dus nog niet aan de verwachtingen voldeed, doet Monument To Time End meer recht aan het predikaat ‘supergroep’. Jaarlijstmateriaal!

Tracklist:
1. The Cryptic Ascension
2. Fall Behind Eternity
3. 8,000 Years
4. Red Fields
5. Convulsions In Wells Of Fever
6. Decaying Observer
7. The Catastrophe Exhibition
8. Negative Signal Omega