Hoewel Victor Griffin dit jaar voor de derde keer is teruggekeerd bij Pentagram, blijft er nog voldoende tijd over voor zijn andere band. Niet verwonderlijk, want Pentagram staat nou niet bepaald bekend om zijn productiviteit, al geldt dat net zo goed voor Place Of Skulls zelf. Het is misschien maar goed ook, want het wekt de indruk dat er in ieder geval geen drammende platenmaatschappij achter dit nieuwe schijfje zit.

Dat is ook precies de kracht die achter As A Dog Returns schuilt. Het straalt een niets-moet-alles-mag-gevoel uit. Een lekker potje doom met een goede scheut blues. De christelijke thematiek mag zeker geen bezwaar zijn. Victor is duidelijk een gelovig man, want zelden heb ik iemand oprechter horen zingen. Af en toe iets te oprecht en dan klinkt het wel heel EO-erig. De vraag rijst of dit eigenlijk nog wel als doom metal bespempeld kan worden. Een terechte vraag voor iemand die doom metal beschouwt als duistere muziek.

Wie minder om hokjes geeft, zal snel horen hoe goed deze muziek is. Deze is namelijk bijzonder sfeervol en afwisselend ingetogen of opgewekt. Soms zelfs episch, zoals He’s God. Daarin is Place Of Skulls redelijk uniek, omdat epische metal met een ‘religieuze inslag’ eigenlijk altijd over heidense goden gaat. Het heeft in ieder geval geresulteerd in een bijzonder smaakvol plaatje. Place of Skulls heeft tot op de dag van vandaag een goede naam, en When A Dog Returns doet daar zeker geen afbreuk aan.

Tracklist:
1. The Maker
2. Breath Of Life
3. Though He Slay Me
4. Psalms
5. Dayspring
6. Timeless Hearts
7. He's God
8. Desperation (Steppenwolf cover)
9. As A Dog Returns