Hermann Frank kennen we natuurlijk allemaal van Accept. Naast genoemde band en zijn producerswerk vindt hij blijkbaar de tijd om net voor het einde van het jaar een cd op de markt te slingeren. Samen met echtgenote Martina en zijn ritmische kompanen Florian en Stefan van de band Silent Decay nam hij tien tracks op, en met Hermanns fantastische soloalbum Loyal To None in het achterhoofd ging de schijf verwachtingsvol mijn cd lade in.

Het niveau van zijn soloalbum wordt absoluut niet gehaald, noch benadert dit album de laatste release van Accept. Wel is Martina Frank een zeer acceptabele zangeres, gezegend met een krachtige rauwe strot die iets weg heeft van een kruising tussen Doro en Bonnie Tyler. Het songmateriaal echter is niet om over naar huis te schrijven. Negen gemiddelde rocksongs en een verkrachting van I'm So Excited van de Pointer Sisters is niet genoeg om welke natie dan ook op haar grondvesten te laten trillen.

De productie van Hermann laat zich aanhoren als een haastklus. De mix is ondermaats (je zou denken dat vrouwlief er bovenuit zou steken) en de klank van de gitaren is wisselend. De nummers Red Necks en Princess steken boven het gemiddelde uit, maar als twee songs dit album moeten dragen dan kan de waardering nooit echt heel hoog uitvallen. Jammer, Martina Frank had een beter eindresultaat verdiend.

Tracklist:
1. Voodoo
2. Red Necks
3. Hitman
4. Rider In The Storm
5. Killer
6. Virtual Sin
7. Princess
8. Phobia
9. Excited
10. Forever