Herrie in de moerstaal juig ik van harte toe. Het nadeel is echter vaak wel dat de teksten bijna nergens over gaan en bovendien is het risico er altijd dat het een soort sinterklaasrijmelarij wordt. Dat is in bijvoorbeeld het Engels ook wel een beetje het geval, maar het valt toch meer op in het Nederlands. Steengruis brengt op zijn debuutplaat Armageddrol een krap half uurtje Nederlandstalige grindcore met Vlaams dialect. En ook hier zijn de grappig bedoelde teksten niet van een bijster hoog niveau, maar met een stuk in de kraag is het allemaal best amusant.

Muzikaal gezien zit het wel snor bij Steengruis, maar verwacht geen hoogvlieger qua originaliteit: polka’s, afgewisseld met death- en grindstukken, riffs die niet echt blijven hangen en een redelijk standaard grunt. Helaas zijn de grindcorestukken in de minderheid en klinkt alles eigenlijk een beetje tam. Dit is echter voornamelijk aan de productie te wijten, die erg donker en vlak is, dus wat meer hoge tonen zouden zeker niet misstaan. Graag zou ik wat meer nummers hebben gezien in de trend van M&M of Where The Fuck Is Tom Jones?!, waarbij het gaspedaal wel lekker ingetrapt wordt.

Tja, als dan de balans opgemaakt wordt, blijft er bijster weinig over om echt enthousiast over te worden. Het idee van Nederlandstalige grindcore is leuk, maar in deze uitvoering is het een magere voldoende. Alleen kopen als je echt in een deuk ligt om de humor van bands als Cliteater en Rompeprop en je niet veel waarde hecht aan originaliteit of productie.

Tracklist:
1. Keutel Ping-Pong
2. Facial Humiliation
3. Den Beer
4. De Lange Zwabber
5. Smegmamama
6. Laura Lynn
7. Honger
8. Where The Fuck Is Tom Jones?!
9. Smoel Vol Kak
10. M&M
11. D.E.B.I.E.L.
12. Naakt Dansen
13. De Pfaffs
14. Bakkes Vol Bloed
15. Kutschurft
16. Miss België