Wat eens begon als een bijklusje van de muzikanten van Images of Violence, is inmiddels al een tijdje gepromoveerd tot een echte band. Sarcolytic staat niet langer in de schaduw van de oudere death metal broer, maar vertoeven ze inmiddels op minstens gelijke hoogte. Na uitstekende reacties op de in 2005 verschenen ep is hier dan eindelijk de eerste full-length van de Texas Rangers.

Op de ep mengde Sarcolytic al woeste bulderingen met prima techniek, op Thee Arcane Progeny hebben ze dit hervat en uitgebreid, wat inhoudelijk iets meer techniek en qua blazen iets kalmer aandoen betekent. Niet dat Thee Arcane Progeny niet beukt, knuppelen doet de plaat met resolute bruutheid, echter wordt er royaal de tijd uitgetrokken voor gitaarkunsten en tempovariatie, dus van een constante kogelregen is er op dit debuut geen sprake. Sarcolytic lijkt de extreme muziek, die aardig te omschrijven valt als een kruising tussen Suffocation, Disgorge en Cattle Decapitation, door de cleane productie en regelmatige vertragingen overigens ook een toegankelijke teint te willen geven, waardoor de nummers, ondanks het virulente karakter, zeer goed te volgen zijn.

Dit maakt een album als Thee Arcane Progeny weliswaar divers, maar er zijn ook valkuilen. Zo lijkt het of de band een aantal goedlopende riffs alsmaar blijft recyclen, waardoor de nummers gauw voorspelbaar worden. Ook de breaks worden iedere keer op dezelfde manier ingeleid en afgewikkeld. Spijtig, maar op den duur heb je het allemaal wel een beetje gehoord. Sarcolytic pakt de zaken weliswaar slim aan door zelfs de ingeweven slam-elementen luisterbaar te maken, echter verzuimt men om voor verrassingen te zorgen, als je de solo op Emissary en de gastbijdrage van Luc Lemay niet meerekent.

Tracklist
1. Thee Arcane Progeny
2. Exalted Gift Of The Abzu
3. The Seed Of All Beginnings
4. Manus Obscurus
5. Expulsion From Desolate
6. The Secrets Of Divinities
7. Emissary
8. Scribe Of Celestial Omen
9. Resurrected For Bloodshed