Laat ik beginnen met een minpuntje. Karlsson heeft gemeend de zang ook voor z'n rekening te moeten nemen en dat gaat hem niet geweldig af. Hij heeft nogal een eentonige stem en wanneer hij de hoogte in gaat, dan valt nog duidelijker op hoe beperkt de zang is. Kennelijk kent de beste man zijn eigen grenzen, want hij zoekt de hogere regionen maar weinig op. Positief kan ik wel zijn over de leuke liedjes. Hoewel er regelmatig een orgeltje en wat mellotron keyboards worden gebruikt, wordt de muziek nergens overdreven complex. De muzikant heeft zich vooral gericht op het schrijven van pakkende en lekker in het gehoorliggende nummers met veel ruimte voor melodie. Opener Falling Apart is zo'n lekker stampertje. Lekkere gitaarriffs, goed en gedoseerd toetsengebruik en een verdomd pakkend refrein. Zo staan er in de vorm van Cotton Pines en het goed opgebouwde I Am Nothing nog wel meer van die lekkere tracks op.
Voor de echte liefhebber van progressieve muziek is dit wellicht wat te doordeweeks en te eenvoudig, maar Karlsson is er wel in geslaagd om een allerminst vervelende plaat af te leveren. Hij weet hoe een goed liedje in elkaar steekt en afgezien van zijn ietwat saaie stemgeluid valt er weinig te klagen over dit product. De muziek klinkt vet en er wordt goed gespeeld. Zeker aan te raden voor de fans van Nightingale en een vlottere Katatonia. Snelle beslissers krijgen er nog een bonuscd met demomateriaal bij.
Tracklist:
1. Falling Apart
2. The End Of Days
3. The Last Goodbye
4. Firstborn Unicorn
5. Cotton Pines
6. Everlasting
7. I Am Nothing
8. The Everflow
9. Poltava
