Danko Jones in Poppodium 013, Tilburg
EnquÍte

Graspop heeft 109 namen vrijgegeven van bands die in 2023 zullen aantreden, waaronder 39 acts die voor het eerst naar Dessel komen. Naar welke nieuwkomer kijk jij het meest uit?

1914
Antimatter
Black Mirrors
Bloodywood
Cyclone
Dark Angel
Draconian
End
Enter Shikari
Fields Of The Nephilim
Greg Puciato
Hippotraktor
I Prevail
Loathe
Lorna Shore
Pantera
Rancid
Soen
Stand Atlantic
The Answer
The Halo Effect
The Menzingers
Vicious Rumors
Voivod
een andere band die voor het eerst op Graspop staat

[ Uitslag | EnquÍtes ]

    4 december:
  • In Flames, At The Gates, Imminence en Orbit Culture
  • Molasses, Verwoed en Doodswens
  • Rivers Of Nihil, Allegaeon, Black Crown Initiate, Harbinger en Fallujah
  • 5 december:
  • Badflower
  • 6 december:
  • Finntroll, Brymir en SkŠlmŲld
  • In Flames, At The Gates, Imminence en Orbit Culture
  • 7 december:
  • In Flames, At The Gates, Imminence en Orbit Culture
  • Ter Ziele, Radeloos/Ziedend en Pothamus
  • 8 december:
  • Eindhoven Metal Meeting Warm-up Evening
  • Nile, Krisiun, In Element en Wrath Of The Nebula
  • 9 december:
  • Eindhoven Metal Meeting
  • Haltpop Winterfest
  • Volbeat, Skindred en Bad Wolves
  • 10 december:
  • Dezerter
  • Eindhoven Metal Meeting
  • Fabulae Dramatis en Dance With Dragons
  • Finntroll, Brymir en SkŠlmŲld
Geen concerten bekend voor 04-01-2023.
Kalender
Vandaag jarig:
  • Frank Boeijen (The Gathering) - 49
  • Jan S. Eckert (Masterplan) - 57
  • Jerome Lavail (Your Shapeless Beauty) - 46
  • Kristian "Necrolord" WŚhlin (Diabolique) - 51
  • Mina Caputo (Life Of Agony) - 49
  • Morten Veland (Sirenia) - 45
  • Paul Kuhr (Novembers Doom) - 51
  • Piero Paravidino (Mesmerize) - 50
  • Robert Balci (Stormwitch) - 52

Vandaag overleden:
  • Tommy Bolin (Deep Purple) - 1976
Review

Dreambreed - Misery Sessions
Jaar van release: 2008
Label: Sixsixsix Records
Dreambreed - Misery Sessions
Voordat getalenteerde muzikanten faam en fortuin vergaren, spenderen ze vaak de nodige tijd in bandjes en projecten die het nooit verder schoppen dan wat optredens en zeldzame demo-opnames. Hoeveel geniale muzikale vondsten zullen op die manier niet verloren zijn gegaan voor het nageslacht, doordat de ster-in-wording nog niet de juiste bandsituatie had gevonden om de beloftevolle ideeŽn in de goede vorm te kunnen gieten? De verlate release van Dreambreedís Misery Sessions licht een tipje van die sluier op.

Voordat Dave Pybus succes boekte als bassist van achtereenvolgens Anathema en Cradle Of Filth, was hij van 1991 tot 1998 namelijk actief als zanger en gitarist van de obscure formatie Dreambreed. Het door de Misfits beÔnvloedde gezelschap bracht het niet verder dan een schaarse mini-cd, Sometime uit 1995. Twee jaar later werden nog een aantal nummers opgenomen, maar die zagen het daglicht tot op heden niet en raakten zelfs lange tijd verloren. Na ruim tien jaar zijn deze Misery Sessions nu echter teruggevonden, geremastered en uitgebracht op Pybusí eigen platenlabel Sixsixsix Records, zodat we eindelijk kunnen vaststellen of in de songs die hij voor Dreambreed schreef zijn talent al voelbaar was.

De eerste twee nummers op de cd bewijzen dat dit soort jeugdige demo-opnames van toekomstige topmuzikanten inderdaad prachtige ideeŽn kunnen bevatten. Opener The War Is Over is een korte, langzame ballade met indringende zang en hypnotiserend pianospel. Die piano wordt hier overigens (evenals de basgitaar) ingespeeld door Duncan Patterson, terwijl Jamie Cavanagh als engineer bij de opnames betrokken was. Dat betekent dus dat alle drie heren die ooit bij Anathema als bassist fungeerden, aan The Misery Sessions hebben meegewerkt. Het tweede nummer, Misery, is een slepende, melancholische rocker waar Pybus zijn ziel en zaligheid in lijkt te leggen. Het vormt het hoogtepunt van het album.

De overige composities maken daarentegen duidelijk waarom Dreambreed er destijds niet in slaagde om een platencontract in de wacht te slepen. De songs bevatten weliswaar wat leuke ingevingen, maar missen voldoende kracht en overtuiging om lang te blijven boeien. Bovendien schiet de productie tekort. Een mooi voorbeeld hiervan is het nummer A Long Halloween, waarvan twee versies op het album staan. Hoewel het nummer mooie (piano)melodieŽn bevat, biedt de instrumentale uitvoering te weinig afwisseling om de aandacht over de volle lengte vast te houden, terwijl de vocale variant wordt geplaagd door een matige geluidskwaliteit van de zang.

Als Dave Pybus met de juiste muzikanten, een geschikte producent en een ruim budget deze songs verder had kunnen uitwerken en opnemen, dan had dat een bijzonder album kunnen opleveren. In de huidige vorm is Misery Sessions echter vooral interessant voor de verzamelaar die alles in huis wil hebben wat met Anathema of Cradle Of Filth te maken heeft, ook als de muziek meer verwant is met punk en alternatieve rock dan met het oeuvre van zijn favoriete band. Aangezien het hier gaat om een handgenummerde uitgave met een oplage van 666 stuks, kunnen we inderdaad spreken van een echt verzamelaarsobject.

Tracklist:
1. The War Is Over
2. Misery
3. No Truth Out There
4. Awake
5. Forever
6. A Long Halloween
7. A Long Halloween (Instrumental)
8. Unknown
9. Destroy

Score: 70 / 100

Reviewer: Gilbert
Toegevoegd: 20 juni 2008

Danko Jones in Poppodium 013, Tilburg

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2022 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.