Soms is het best goed om te horen dat er tegenwoordig, tussen de technische en experimentele opmars door, ook nog "gewone" deathmetal gemaakt wordt. Gewoon... ja, wat is "gewoon"? Een discutabel punt dat ik verder voor onderhoud te kroeg bewaar, hier is de ruimte immers schaars. Toch zou ik deze term inzake van Corpus Mortale nog even willen blijven toepassen. Soms moet je wat, indien de muziek even geen andere omschrijving doet opborrelen.

Eind vorig jaar kwam de derde full-length, A New Species Of Deviant, door de kieren van de speakers geslopen. Een hele degelijke plaat die niet noodzakelijk ergens in uitblinkt, maar gewoon lekker klinkt. No-nonsense deathmetal heeft de overhand. Geen technisch gepriegel, geen verrassende invloeden, geen overkill aan blastbeats, A New Species Of Deviant klinkt eerder old-school, maar dan wel moddervet geproduceerd. De gebruikelijk rauwe old-school sound en productie zijn vervangen door een donker, diep en massief geluid, dat vooral op het nummer Descent Into The Maelstrom als een gigantische muur boven de nietige wezens uittorent.

Hoewel A New Species Of Deviant de inmiddels geslepen oren wellicht wat gewoontjes zou kunnen lijken, wil het nog niet zeggen dat de band eentonigheid laat woekeren. Integendeel. Naast snelle nummers gunt de band ook vaddige nummers als Scorched en Devoid in Compassion alle ruimte en worden ook de vele uitspringende solo`s aandachtig in kaart gebracht.

Gerust kan er dus gesteld worden dat A New Species Of Deviant bewijst dat de klassieke aanpak nog steeds kan werken, mits de band deze divers en overtuigend weet neer te zetten. Niet alles hoeft altijd baanbrekend te zijn. Corpus Mortale is dit dan ook zeker niet, toch is A New Species Of Deviant gewoon een goed album.

Tracklist:
1. An Embrace To Wake The Dead
2. Dehumanized
3. Postmortem Rape
4. Scorched
5. Cold Earth
6. Erosion Of The Flesh
7. Devoid In Compassion
8. Sustained Depressed Fractures
9. Descent Into The Maelstrom
10. Shallow Graves