Deze Zwitserse band genaamd Crown Of Glory probeert het al sinds 1998 te maken in de muziekwereld. Deze band houdt het op het spelen van melodieuze power metal, een genre waarvan er maar weinig bands uit Zwitserland komen. Misschien dat het daarom zo lang heeft geduurd voordat de eerste cd het daglicht heeft gezien. Als ze in Finland gesitueerd waren, dan hadden ze binnen de kortste keren succes. Crown Of Glory speelt hun power metal namelijk in de beste traditie van de Finse bands Stratovarius, Sonata Arctica en Nightwish (ten tijde van Wishmaster). Volgens de bio hebben deze Zwitsers nooit opgegeven en hebben ze altijd geloofd in het spelen van metal. Dat zijn toch weer mooie dingen om te weten, toch?

A Deep Breath Of Life klinkt in de eerste instantie zeer behoorlijk voor een debuut. Er komen in het begin flink wat snelle power metal-songs voorbij, die best gehoord mogen worden. En net als je denkt dat het halverwege wat saaier begint te worden, komen er wat tragere en misschien wel interessantere nummers voorbij zoals Anthem Of The End en Mirror, Mirror. De band bestaat uit zes muzikanten, met uiteraard het nodige virtuoze spel. De keyboardspeler echter springt er het meest uit met zijn soms waanzinnig goede solo's.

Het grote manco van dit album is toch wel het gebrek aan originaliteit. Hoewel het allemaal zeer degelijk klinkt, blijft het me teveel herinneren aan die drie Finse bands die ik eerder noemde. De zanger is ook niet echt een hoogvlieger. Toegeven, zijn stemgeluid is mooi clean en zuiver. Maar er zit totaal geen emotie of kracht in, waardoor de nummers helaas wat braaf overkomen. Maar goed, anders had de band wel Crown Of Gory geheten. Prima debuut verder, maar de band heeft me nog niet weten te overtuigen.

Tracklist:
1. The Calling
2. Pathfinder
3. The Raven's Flight
4. Inspiration
5. The Prophecy
6. Save Me
7. Anthem Of The End
8. Mirror, Mirror
9. Ikarus
10. See You Rise
11. The Lament Of The Wind