Een song van een uurtje schrijven kan iedereen. Maar een song van een uur schrijven dat van begin tot het einde meermaals boeit, is een andere zaak. En het Amerikaanse Highgate slaat daar jammer genoeg niet in op zijn debuutalbum. Niet dat de extreme doom met drone en black metal invloeden slecht is, maar van een echte coherente song of een soundscape met een duidelijke visie kan je niet echt spreken.

Het simpel getitelde Untitled is daarvoor teveel een aaneenschakeling van verschillende passages die onderling niet veel met elkaar te maken hebben. De ene keer krijg je een Earth-achtige passage, terwijl je een andere keer plots naar versnelde riffs zit te luisteren en daarna de boel minuten stil valt en er een totaal andere Burzum-achtige song lijkt te beginnen. Misschien had het trio beter deze trip verdeeld in een zestal hoofdstukjes en de songs daarna nog wat beter uitgewerkt. Let op: sfeervol is het zeker, doeltreffend nihilistisch ook, maar ik blijf het gevoel houden dat er meer had kunnen zitten in dit tot duizend exemplaren gelimiteerde album.

Tracklist:
1. Untitled